افق تیره اروپا در سایه انباشت نارضایتی‌ها
اعتراض در کشورهای اروپایی، به‌ویژه فرانسه، موضوع تازه و کم‌سابقه‌ای نیست. اتحادیه‌ها و سندیکاها در این کشور از ظرفیت قابل‌توجهی برای اعتراض به سیاست‌های دولت یا نارضایتی از عملکرد کارفرمایان برخوردارند و از اعتصاب و اعتراض برای اعلام مطالبات خود استفاده می‌کنند. در سال‌های گذشته نیز شاهد اعتصاب کارکنان بخش حمل‌ونقل، فرودگاه‌ها، خلبانان و کشاورزان بوده‌ایم که هرکدام به شکل‌های مختلف نارضایتی خود را اعلام کرده‌اند.
مرتضی مکی - کارشناس مسائل اروپا
با این حال، تحولات هفته‌های اخیر فرانسه را نمی‌توان صرفا در چارچوب اعتصاب‌های صنفی پیشین تحلیل کرد. آنچه امروز شاهد آن هستیم، ریشه در انباشت نارضایتی‌ها و شکاف‌های اقتصادی، اجتماعی و طبقاتی در جامعه فرانسه دارد؛ شکاف‌هایی که فراتر از این کشور، در دیگر جوامع اروپایی نیز مشاهده می‌شود. عمق این شکاف‌ها و نارضایتی‌ها را آنجا می‌توان متوجه شد که اعتراض و نارضایتی‌ها به فرانسه محدود نمانده و کشورهای دیگری مانند ایتالیا، بلژیک، اسپانیا و آلمان نیز با اشکال مختلفی از نارضایتی اجتماعی مواجه بوده‌اند. شبکه‌های اجتماعی نیز این ظرفیت را فراهم کرده‌اند که مطالبات و نارضایتی‌های موجود در یک کشور، در دیگر جوامع بازتاب پیدا کند و زمینه بروز مشابه این شکاف‌ها را فراهم آورد. پیش از این نیز شاهد گسترش گرایش‌های راست و چپ افراطی در کشورهای اروپایی، به‌ویژه فرانسه بوده‌ایم.