پیام رهبری؛ نقشه راه ایران قوی
پیام اخیر رهبر معظم انقلاب به نخبگان و مدال‌آوران علمی و ورزشی را می‌توان نقشه راهی برای «ایران قوی» دانست؛ پیامی که در دل خود، منشور توسعه علمی و پیشرفت کشور را نیز ترسیم کرده است. از همین رو، این پیام را می‌توان از زوایای مختلف مورد واکاوی قرار داد. با‌این‌حال، در این یادداشت به چهار نکته مهم اشاره می‌کنم.
حسام‌الدین برومند | کارشناس مسائل سیاسی
نخستین نکته، تعریف جدید و جامعی است که رهبر معظم انقلاب از مفهوم نخبگی ارائه کرده‌اند. اهمیت این تعریف در آن است که جغرافیای نخبگی را هم توسعه داده و هم به آن عمق بخشیده‌اند.در این نگاه، نخبه کسی نیست که صرفا به امیال زودگذر و شخصی خود بیندیشد؛ بلکه کسی است که استعداد و توانایی‌اش را همزمان برای رشد خود و جامعه‌اش به کار می‌گیرد. بر همین اساس، نخبگی را نباید صرفا به حوزه‌هایی مانند علم، ورزش و مهارت‌های تخصصی محدود کرد.
نخبگی می‌تواند در حوزه‌هایی همچون بصیرت، اجتهاد و ایثار نیز معنا پیدا کند؛ حوزه‌هایی که اتفاقا مورد نیاز جامعه هستند. به این ترتیب، مفهوم نخبگی توسعه پیدا می‌کند و درعین‌حال، عمق بیشتری می‌یابد و می‌تواند موضوع تأمل و بررسی صاحب‌نظران قرار گیرد.
این نگاه جدید به نخبگی، در واقع جغرافیای این مفهوم را از یک تعریف محدود و تخصصی فراتر می‌برد و آن را به یک ظرفیت اجتماعی برای رشد و پیشرفت جامعه تبدیل می‌کند.
نکته دوم این است ایران در شرایطی که تحت شدیدترین تحریم‌ها قرار دارد و طی یک سال و اندی، دو جنگ تحمیلی و یک شبه‌کودتا بر آن تحمیل شده، در عرصه دانش، ورزش و نخبگی همچنان درخشیده و به دستاوردها و موفقیت‌های بزرگ جهانی دست یافته است.این مسأله نشان می‌دهد که ایران مظهر اراده و امید در سخت‌ترین شرایط است. اهمیت این موضوع فقط در کسب چند مدال یا ثبت چند موفقیت علمی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند به‌عنوان یک مدل و الگو برای کشورهای دیگر نیز مورد توجه قرار گیرد.ایران در شرایطی با جنگ، فشار، محاصره دریایی و هوایی، انواع گزینه‌های نظامی، عملیات روانی و عملیات رسانه‌ای مواجه بوده است که اگر هر کشور دیگری در چنین شرایطی قرار می‌گرفت، شاید اساسا توان ایستادگی و مقاومت نداشت؛ چه رسد به این‌که در همین شرایط بتواند بالاترین مدال‌های ورزشی و بالاترین موفقیت‌های علمی جهانی را کسب کند.
نخبگی می‌تواند در حوزه‌هایی همچون بصیرت، اجتهاد و ایثار نیز معنا پیدا کند؛ حوزه‌هایی که اتفاقا مورد نیاز جامعه هستند. به این ترتیب، مفهوم نخبگی توسعه پیدا می‌کند و درعین‌حال، عمق بیشتری می‌یابد و می‌تواند موضوع تأمل و بررسی صاحب‌نظران قرار گیرد.
این نگاه جدید به نخبگی، در واقع جغرافیای این مفهوم را از یک تعریف محدود و تخصصی فراتر می‌برد و آن را به یک ظرفیت اجتماعی برای رشد و پیشرفت جامعه تبدیل می‌کند.
نکته دوم این است ایران در شرایطی که تحت شدیدترین تحریم‌ها قرار دارد و طی یک سال و اندی، دو جنگ تحمیلی و یک شبه‌کودتا بر آن تحمیل شده، در عرصه دانش، ورزش و نخبگی همچنان درخشیده و به دستاوردها و موفقیت‌های بزرگ جهانی دست یافته است.این مسأله نشان می‌دهد که ایران مظهر اراده و امید در سخت‌ترین شرایط است. اهمیت این موضوع فقط در کسب چند مدال یا ثبت چند موفقیت علمی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند به‌عنوان یک مدل و الگو برای کشورهای دیگر نیز مورد توجه قرار گیرد.ایران در شرایطی با جنگ، فشار، محاصره دریایی و هوایی، انواع گزینه‌های نظامی، عملیات روانی و عملیات رسانه‌ای مواجه بوده است که اگر هر کشور دیگری در چنین شرایطی قرار می‌گرفت، شاید اساسا توان ایستادگی و مقاومت نداشت؛ چه رسد به این‌که در همین شرایط بتواند بالاترین مدال‌های ورزشی و بالاترین موفقیت‌های علمی جهانی را کسب کند.