زنان؛ روایتگران همبستگی
۲۵۰ شب حضور مستمر مردم در میادین شهرهای کشور، تنها یک رویداد اجتماعی یا تجمع عمومی نیست؛ بلکه جلوهای از پیوندهای اجتماعی، هویت جمعی و احساس تعلق به سرزمین است. در این میان، نقش زنان در تداوم این حضور و شکلگیری فضای همبستگی ملی، از ابعاد قابل تأمل این پدیده اجتماعی بهشمار میرود.
زهرا میرهاشمی| رئیس دانشکده الهیات دانشگاه الزهرا(س)
زنان همواره در بزنگاههای تاریخی، نقشی فراتر از حضور در عرصههای عمومی داشتهاند. آنان با برخورداری از جایگاه اثرگذار در خانواده و جامعه، میتوانند به تقویت سرمایه اجتماعی، انتقال ارزشهای مشترک و حفظ پیوندهای میان نسلها کمک کنند. از این منظر، حضور زنان در اجتماعات مردمی را باید بخشی از نقشآفرینی اجتماعی آنان و نشانهای از مشارکت فعال در سرنوشت جامعه دانست. آنچه در استمرار این اجتماعات اهمیت دارد، حضور اقشار مختلف مردم با دیدگاهها، تجربهها و نسلهای متفاوت در کنار یکدیگر است. زنان در چنین فضایی میتوانند با ایفای نقشهای فرهنگی، اجتماعی و تربیتی، به تقویت روحیه همدلی و همبستگی کمک کنند. حضور مادران، دختران، زنان جوان و بانوان دانشگاهی در کنار سایر گروههای اجتماعی، بیانگر آن است که تعلق به سرزمین و دغدغه آینده کشور، محدود به گروه یا نسل خاصی نیست. بر همین اساس، مشارکت زنان در تحولات اجتماعی را باید در چارچوب کرامت انسانی، آگاهی و مسئولیت اجتماعی آنان تحلیل کرد. 250 شب حضور مردمی، فرصتی برای بازخوانی نقش زنان در ساختن و حفظ سرمایه اجتماعی کشور است. زنانی که نهتنها در کنار خانواده و جامعه، بلکه بهعنوان کنشگرانی آگاه و مسئول در عرصه عمومی حضور دارند و میتوانند در انتقال تجربههای جمعی و تقویت همبستگی میان نسلها اثرگذار باشند. بیتردید، پاسداشت این نقشآفرینی مستلزم آن است که مشارکت اجتماعی زنان در مسیر پیشرفت و آیندهسازی کشور نیز بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.