شب تلخ زیدان در ضیافت ایتالیایی‌ها
ایتالیا در شبی تاریخی، فرانسه را با نتیجه ۳ بر یک شکست داد تا نخستین باخت زین‌الدین زیدان روی نیمکت خروس‌ها خیلی زودتر از انتظار رقم بخورد. این شکست که نخستین پیروزی خانگی آتزوری مقابل فرانسه پس از بیش از نیم‌قرن است، در سوی دیگر از بازگشت امیدوارکننده تیم روبرتو مانچینی حکایت داشت؛ تیمی که پس از چند سال ناکامی، بار دیگر نشانه‌هایی از شخصیت و قدرت رقابت در بالاترین سطح فوتبال اروپا را به نمایش گذاشته است.
حسین خلیلی | گروه ورزش
زیدان؛ نام بزرگ، ماموریت دشوار
زیدان با سه پیروزی و یک تساوی در چهار مسابقه نخست، شروع امیدوارکننده‌ای در تیم ملی فرانسه داشت؛ اما شکست مقابل ایتالیا نشان داد فاصله میان داشتن مجموعه‌ای از ستاره‌های بزرگ و ساختن یک تیم منسجم، همچنان زیاد است.
زیدان وارث تیمی است که سال‌ها با تفکرات دیدیه دشان شناخته می‌شد. تغییر این ساختار و حرکت به سمت فوتبال تهاجمی‌تر، مالکانه‌تر و مبتنی بر خلاقیت فردی، پروژه‌ای نیست که یک‌شبه به نتیجه برسد. فرانسه مقابل ایتالیا در نیمه نخست نمایش خوبی داشت، موقعیت ساخت و حتی می‌توانست با اختلاف بیشتری پیش بیفتد؛ اما نتوانست برتری خود را به نتیجه تبدیل کند.
روزنامه لوموند معتقد است این مسابقه ضعف‌هایی را آشکار کرد که زیدان برای برطرف کردن آنها کار دشواری پیش رو دارد. نخستین مشکل، خط دفاعی و به‌خصوص جناح راست است. مصدومیت ژول کنده باعث شد ملو گوستو در این مسابقه به میدان برود؛ بازیکنی که با نمایش بسیار ضعیف در هر سه گل دریافتی فرانسه نقش داشت.
مشکل دوم، ناکامی در استفاده از موقعیت‌هاست. رایان شرکی و بردلی بارکولا فرصت‌های مناسبی برای گلزنی داشتند، اما نتوانستند از آنها استفاده کنند. غیبت کیلیان امباپه نیز به کمبود قدرت تمام‌کنندگی فرانسه دامن زده بود.
نکته دیگر، تجربه پایین بخشی از بازیکنان جوان است. زیدان به دنبال ساختن تیمی تازه با نسل جدید فوتبال فرانسه است، اما مسابقه سن‌سیرو نشان داد این تیم هنوز در بازی‌های پرفشار، به بلوغ و شخصیت رقابتی بیشتری نیاز دارد. حتی تعویض‌های دیرهنگام زیدان نیز در رسانه‌های فرانسوی مورد انتقاد قرار گرفت. البته زیدان پس از مسابقه تأکید کرد که قرار نیست با یک شکست از اصول فوتبالی خود عقب‌نشینی کند. این رویکرد قابل درک است، اما او به‌خوبی می‌داند که در تیمی با انتظارات فرانسه، فرصت آزمون و خطا چندان طولانی نیست.
مانچینی و پروژه بازسازی آتزوری
در سوی دیگر، روبرتو مانچینی شب متفاوتی را تجربه کرد. سرمربی ایتالیایی که در دوره نخست حضورش، این تیم را به قهرمانی یورو ۲۰۲۰ رسانده بود، حالا در دومین دوره هدایت آتزوری به دنبال بازگرداندن اعتبار از دست‌رفته فوتبال ایتالیاست.ایتالیا پس از ناکامی دوباره در رسیدن به جام جهانی، به بازسازی نیاز داشت؛ بازسازی‌ای که با تغییر چند بازیکن امکان‌پذیر نبود. مانچینی حالا تلاش می‌کند ترکیبی از بازیکنان باتجربه و استعدادهای جوان بسازد و به تیمش هویت و اعتمادبه‌نفس تازه‌ای بدهد. آنچه در سن‌سیرو دیده شد، فقط یک پیروزی تاکتیکی نبود. ایتالیا پس از دریافت گل نخست، به‌جای فروپاشی، آرامش خود را حفظ کرد و به مسابقه برگشت. حتی از دست رفتن پنالتی سباستیانو اسپوزیتو نیز نتوانست تمرکز این تیم را برهم بزند.
درخشش پیو اسپوزیتو، مهاجم جوان اینتر و فراتزی نشان داد نسل تازه آتزوری می‌تواند نقش مهمی در آینده این تیم داشته باشد. ایتالیا در چهار مسابقه اخیر خود سه پیروزی و یک تساوی به دست آورده و با این برد، علاوه بر رسیدن به صدر گروه، سه شکست متوالی خانگی خود در سن‌سیرو را نیز پشت سر گذاشت.
مانچینی بعد از مسابقه از عملکرد بازیکنانش تمجید کرد و گفت آنها انگیزه زیادی برای جبران اتفاقات گذشته دارند. او همچنین تاکید کرد که تیمش پس از دریافت گل نخست، آرامش خود را حفظ کرد و شایسته پیروزی بود. خبرگزاری آنسا نیز در گزارش خود، از نمایش پرقدرت ایتالیا و تغییر چهره این تیم در مسیر بازگشت به روزهای خوب نوشت.
پیروزی ایتالیا را نباید به معنای پایان مشکلات این تیم یا شکست پروژه زیدان دانست. فرانسه همچنان از استعدادهای فردی فوق‌العاده‌ای برخوردار است و زیدان برای ساختن تیم موردنظرش به زمان نیاز دارد. در مقابل، ایتالیا نیز باید ثابت کند نمایش سن‌سیرو اتفاقی مقطعی نبوده و می‌تواند این کیفیت را در مسابقات بعدی حفظ کند.
با این حال، این مسابقه یک پیام روشن داشت: نام‌های بزرگ به‌تنهایی مسابقات را نمی‌برند. فرانسه با مجموعه‌ای از ستاره‌های جوان و نامدار به میلان رفت، اما ایتالیا با انسجام، جنگندگی و استفاده بهتر از فرصت‌ها پیروز شد. حالا زیدان باید در آخرین مسابقه مرحله گروهی مقابل ترکیه به دنبال قطعی کردن صعود باشد؛ در حالی که مانچینی امیدوار است تیمش این مسیر تازه را با پیروزی مقابل بلژیک ادامه دهد.
زیدان با سه پیروزی و یک تساوی در چهار مسابقه نخست، شروع امیدوارکننده‌ای در تیم ملی فرانسه داشت؛ اما شکست مقابل ایتالیا نشان داد فاصله میان داشتن مجموعه‌ای از ستاره‌های بزرگ و ساختن یک تیم منسجم، همچنان زیاد است.
زیدان وارث تیمی است که سال‌ها با تفکرات دیدیه دشان شناخته می‌شد. تغییر این ساختار و حرکت به سمت فوتبال تهاجمی‌تر، مالکانه‌تر و مبتنی بر خلاقیت فردی، پروژه‌ای نیست که یک‌شبه به نتیجه برسد. فرانسه مقابل ایتالیا در نیمه نخست نمایش خوبی داشت، موقعیت ساخت و حتی می‌توانست با اختلاف بیشتری پیش بیفتد؛ اما نتوانست برتری خود را به نتیجه تبدیل کند.
روزنامه لوموند معتقد است این مسابقه ضعف‌هایی را آشکار کرد که زیدان برای برطرف کردن آنها کار دشواری پیش رو دارد. نخستین مشکل، خط دفاعی و به‌خصوص جناح راست است. مصدومیت ژول کنده باعث شد ملو گوستو در این مسابقه به میدان برود؛ بازیکنی که با نمایش بسیار ضعیف در هر سه گل دریافتی فرانسه نقش داشت.
مشکل دوم، ناکامی در استفاده از موقعیت‌هاست. رایان شرکی و بردلی بارکولا فرصت‌های مناسبی برای گلزنی داشتند، اما نتوانستند از آنها استفاده کنند. غیبت کیلیان امباپه نیز به کمبود قدرت تمام‌کنندگی فرانسه دامن زده بود.
نکته دیگر، تجربه پایین بخشی از بازیکنان جوان است. زیدان به دنبال ساختن تیمی تازه با نسل جدید فوتبال فرانسه است، اما مسابقه سن‌سیرو نشان داد این تیم هنوز در بازی‌های پرفشار، به بلوغ و شخصیت رقابتی بیشتری نیاز دارد. حتی تعویض‌های دیرهنگام زیدان نیز در رسانه‌های فرانسوی مورد انتقاد قرار گرفت. البته زیدان پس از مسابقه تأکید کرد که قرار نیست با یک شکست از اصول فوتبالی خود عقب‌نشینی کند. این رویکرد قابل درک است، اما او به‌خوبی می‌داند که در تیمی با انتظارات فرانسه، فرصت آزمون و خطا چندان طولانی نیست.
مانچینی و پروژه بازسازی آتزوری
در سوی دیگر، روبرتو مانچینی شب متفاوتی را تجربه کرد. سرمربی ایتالیایی که در دوره نخست حضورش، این تیم را به قهرمانی یورو ۲۰۲۰ رسانده بود، حالا در دومین دوره هدایت آتزوری به دنبال بازگرداندن اعتبار از دست‌رفته فوتبال ایتالیاست.ایتالیا پس از ناکامی دوباره در رسیدن به جام جهانی، به بازسازی نیاز داشت؛ بازسازی‌ای که با تغییر چند بازیکن امکان‌پذیر نبود. مانچینی حالا تلاش می‌کند ترکیبی از بازیکنان باتجربه و استعدادهای جوان بسازد و به تیمش هویت و اعتمادبه‌نفس تازه‌ای بدهد. آنچه در سن‌سیرو دیده شد، فقط یک پیروزی تاکتیکی نبود. ایتالیا پس از دریافت گل نخست، به‌جای فروپاشی، آرامش خود را حفظ کرد و به مسابقه برگشت. حتی از دست رفتن پنالتی سباستیانو اسپوزیتو نیز نتوانست تمرکز این تیم را برهم بزند.
درخشش پیو اسپوزیتو، مهاجم جوان اینتر و فراتزی نشان داد نسل تازه آتزوری می‌تواند نقش مهمی در آینده این تیم داشته باشد. ایتالیا در چهار مسابقه اخیر خود سه پیروزی و یک تساوی به دست آورده و با این برد، علاوه بر رسیدن به صدر گروه، سه شکست متوالی خانگی خود در سن‌سیرو را نیز پشت سر گذاشت.
مانچینی بعد از مسابقه از عملکرد بازیکنانش تمجید کرد و گفت آنها انگیزه زیادی برای جبران اتفاقات گذشته دارند. او همچنین تاکید کرد که تیمش پس از دریافت گل نخست، آرامش خود را حفظ کرد و شایسته پیروزی بود. خبرگزاری آنسا نیز در گزارش خود، از نمایش پرقدرت ایتالیا و تغییر چهره این تیم در مسیر بازگشت به روزهای خوب نوشت.
پیروزی ایتالیا را نباید به معنای پایان مشکلات این تیم یا شکست پروژه زیدان دانست. فرانسه همچنان از استعدادهای فردی فوق‌العاده‌ای برخوردار است و زیدان برای ساختن تیم موردنظرش به زمان نیاز دارد. در مقابل، ایتالیا نیز باید ثابت کند نمایش سن‌سیرو اتفاقی مقطعی نبوده و می‌تواند این کیفیت را در مسابقات بعدی حفظ کند.
با این حال، این مسابقه یک پیام روشن داشت: نام‌های بزرگ به‌تنهایی مسابقات را نمی‌برند. فرانسه با مجموعه‌ای از ستاره‌های جوان و نامدار به میلان رفت، اما ایتالیا با انسجام، جنگندگی و استفاده بهتر از فرصت‌ها پیروز شد. حالا زیدان باید در آخرین مسابقه مرحله گروهی مقابل ترکیه به دنبال قطعی کردن صعود باشد؛ در حالی که مانچینی امیدوار است تیمش این مسیر تازه را با پیروزی مقابل بلژیک ادامه دهد.