رنگ در رنگ

لباس زنان تركمن به طرز عجیبی چشم‌نواز است و در لحظه اول زیبایی‌اش به چشم می‌آید. لباس‌های بلند با رنگ‌ها مختلف و روسری‌های كه شهرتش زبانزد است. پیراهن‌های بلند كه نامشان كوینك است؛ بلند و ساده. البته جایی خوانده ام كه برای مهمانی و جشن‌ها زنان از كوینك زیباتر كه در حاشیه آستین‌ها و بخش‌های دیگر آن تزییناتی دارد، استفاده می‌كنند. شلوارهای زنان تركمن كه به بالاق مشهور است دارای كمر و میان ساق آن به نسبت دیگر شلوارهای سنتی زنان ایرانی تا‌حدی گشادتر است.
اما زیباترین بخش لباس زنان تركمن روسری‌های رنگارنگ آنهاست. روسری‌هایی كه رنگ‌ها و طرح‌های آن در تمام نقاط ایران زبانزد است. این روسری‌ها كه در میان زنان تركمن به چارقد مشهور است، دارای طرح‌ و بافت‌های متعددی است و به طوركلی به شكل مربع و اصولا از جنس ابریشم نازك است. نكته جالب این‌كه زنان تركمن براساس رسم خویش چانه خود را از دیگران می‌پوشانند و یكی از دلایلی كه چارقدهای بزرگ استفاده می‌كنند همین است كه چانه خود را با روسری پنهان كنند. در گذشته حتی گردی كامل صورت خود را نیز با چارقد می‌پوشاندند. اما نكته ظریفی را از نوع پوشش چارقد از زبان یكی از زنان زیباروی تركمن می‌شنوم و آن این‌كه زنان متاهل زیر چارقد خود از انق (الانقی) استفاده می‌كنند كه حلقه تزیینی روی سر و زیر چارقد است. دختران مجرد تركمن تا زمانی كه ازدواج نكنند از انق (الانقی) استفاده نمی‌كنند.  مردان تركمن اما لباس‌های ساده و گاهی سنتی خود را بر تن دارند. گویی در گذشته مردان نیز با لباس سنتی دیده می‌‍‌شدند. لباسی كه شامل دون كه همان بالاپوششان بوده و شلوارهای سنتی و كلاه‌های مشهور تركمن. اما امروزه كمتر این پوشش در این شهر بین مردان رایج است، شاید هم من سعادت دیدن این لباس زیبا را از دست دادم.