درباره شخصیت «شوذب خزانه‌دار» در سریال «معصومیت از دست رفته»
معصومیت پرپر شده!
شخصیت‌های مثبت و منفی سریال‌های تاریخی معمولاً به دو دسته «از اول خوب»
و «از اول بد» تقسیم می‌شوند! یعنی حداقل از زمانی كه ما حضور آنها را در سریال موردنظر می‌بینیم، آن شخصیت‌ها در پیش چشم مخاطبانشان چنین ظهور و بروزی دارند؛ اما آنچه قصه‌ها را دیدنی‌تر می‌كند، شخصیت‌های خاكستری‌اند. آنها هستند كه با تصمیمات ناگهانی و تغییر جهت‌های غیرمنتظره خود، مسیر قصه را به سمت و سویی می‌برند كه هیچ‌كس انتظار آن را ندارد. شخصیت «شوذب خزانه‌دار» در سریال «معصومیت از دست رفته» یكی از بهترین نمونه‌ها از این گونه شخصیت‌هاست؛ مردی كه زمانی از یاران امیرالمومنین علی(ع) بوده و حالا هم با وجود فعالیت در دستگاه امویان دل در گرو عشق مولای متقیان دارد. اما ورود او به یك عاشقانه دو سویه، در نهایت سرنوشت شوذب را به معصومیتی پرپر شده گره می‌زند.
شوذب خزانه‌دار، هر چند در اسناد و واقعیت‌های تاریخی اساساً هیچ ریشه‌ای ندارد و داستان او، برآمده از تخیل سازندگان سریال معصومیت از دست رفته از جمله داوود میرباقری كارگردان آن است؛ ولی قصه او و انتخاب بین حق و باطل، می‌تواند قصه همه باشد. قصه ما آدم‌های معمولی كه نه كاملا سیاه هستیم و نه كاملا سفید بلكه قرار گرفتن ما در موقعیت‌هایی خاص و انتخاب كردن راهی از میان خیر و شر است كه مشخص می‌كند عاقبتمان همچون عاقبت شوذب خزانه‌دار و حمیرا یهودی [نماد رذالت و گمراهی در این قصه] خواهد شد یا همچون ماریا نصرانی و پسرش زید، با چنگ زدن به عشق بی‌انتهای امیرالمومنین علی(ع) راه سعادت را
پیدا خواهیم كرد.
یك سر قصه شوذب به كربلا نیز می‌رسد و او نیز درست در همان نقطه‌ای فریب می‌خورد كه اغلب كوفیان در آن فریب خوردند؛ سكوت در برابر ظلم برای رسیدن به ثروت و قدرت بیشتر. هر چند او نیز همچون بسیاری از كوفیان پس از مدتی از كرده خود پشیمان می‌شود.
گذشته از ذهن خلاق داوود میرباقری در خلق شخصیتی غیرواقعی و پیوند زدن او با برخی حوادث تاریخی صدراسلام، بدون شك شوذب و داستانش، بدون بازی خیره‌كننده امین تارخ جان نمی‌گرفت و ماندگار نمی‌شد. شوذب حالا در میان انبوهی از شخصیت‌های به تصویر كشیده شده در سریال‌های تاریخی تلویزیون، به نماد آدم‌هایی تبدیل شده كه در دوگانه حق و باطل، جانب باطل را گرفته‌اند و سعادت اخروی را به بهای كوچك قدرت و ثروت فروخته‌اند؛ آدم‌هایی با معصومیتی از دست رفته... .
و «از اول بد» تقسیم می‌شوند! یعنی حداقل از زمانی كه ما حضور آنها را در سریال موردنظر می‌بینیم، آن شخصیت‌ها در پیش چشم مخاطبانشان چنین ظهور و بروزی دارند؛ اما آنچه قصه‌ها را دیدنی‌تر می‌كند، شخصیت‌های خاكستری‌اند. آنها هستند كه با تصمیمات ناگهانی و تغییر جهت‌های غیرمنتظره خود، مسیر قصه را به سمت و سویی می‌برند كه هیچ‌كس انتظار آن را ندارد. شخصیت «شوذب خزانه‌دار» در سریال «معصومیت از دست رفته» یكی از بهترین نمونه‌ها از این گونه شخصیت‌هاست؛ مردی كه زمانی از یاران امیرالمومنین علی(ع) بوده و حالا هم با وجود فعالیت در دستگاه امویان دل در گرو عشق مولای متقیان دارد. اما ورود او به یك عاشقانه دو سویه، در نهایت سرنوشت شوذب را به معصومیتی پرپر شده گره می‌زند.
شوذب خزانه‌دار، هر چند در اسناد و واقعیت‌های تاریخی اساساً هیچ ریشه‌ای ندارد و داستان او، برآمده از تخیل سازندگان سریال معصومیت از دست رفته از جمله داوود میرباقری كارگردان آن است؛ ولی قصه او و انتخاب بین حق و باطل، می‌تواند قصه همه باشد. قصه ما آدم‌های معمولی كه نه كاملا سیاه هستیم و نه كاملا سفید بلكه قرار گرفتن ما در موقعیت‌هایی خاص و انتخاب كردن راهی از میان خیر و شر است كه مشخص می‌كند عاقبتمان همچون عاقبت شوذب خزانه‌دار و حمیرا یهودی [نماد رذالت و گمراهی در این قصه] خواهد شد یا همچون ماریا نصرانی و پسرش زید، با چنگ زدن به عشق بی‌انتهای امیرالمومنین علی(ع) راه سعادت را
پیدا خواهیم كرد.
یك سر قصه شوذب به كربلا نیز می‌رسد و او نیز درست در همان نقطه‌ای فریب می‌خورد كه اغلب كوفیان در آن فریب خوردند؛ سكوت در برابر ظلم برای رسیدن به ثروت و قدرت بیشتر. هر چند او نیز همچون بسیاری از كوفیان پس از مدتی از كرده خود پشیمان می‌شود.
گذشته از ذهن خلاق داوود میرباقری در خلق شخصیتی غیرواقعی و پیوند زدن او با برخی حوادث تاریخی صدراسلام، بدون شك شوذب و داستانش، بدون بازی خیره‌كننده امین تارخ جان نمی‌گرفت و ماندگار نمی‌شد. شوذب حالا در میان انبوهی از شخصیت‌های به تصویر كشیده شده در سریال‌های تاریخی تلویزیون، به نماد آدم‌هایی تبدیل شده كه در دوگانه حق و باطل، جانب باطل را گرفته‌اند و سعادت اخروی را به بهای كوچك قدرت و ثروت فروخته‌اند؛ آدم‌هایی با معصومیتی از دست رفته... .