قاتل زن باردار
در این ستون سرنوشت قاتلانی كه با جنایت‌های هولناك خود خبرساز شده‌اند به نوعی از زبان خودشان مرور می‌شود. كرم، مرد جنایتكاری است كه این هفته پرونده زندگی او را مرور كردیم. او به خاطر قتل هولناك زن باردار در مشهد خبرساز شده بود.
30 سال قبل از افغانستان به ایران آمدم. در مشهد مشغول به كار و بعد از مدتی با دختری ایرانی آشنا شدم.
از او خواستگاری كردم و با موافقت خانواده اش با هم ازدواج كردیم. مقتول از بستگانم بود كه همراه همسرش كه او هم افغانی است به مشهد آمده و در اینجا زندگی می‌كردند. ما با هم ارتباط خوبی داشتیم، به طوری كه فرزندانش مرا عمو صدا می‌كردند.
همان‌طور كه گفتم، همسرم ایرانی بود و مقتول و همسرش به خاطر این‌كه اقامت نداشتند نمی‌توانستند چیزی به نام خود سند بزنند. به‌همین خاطر هر وقت ماشین یا خانه می‌خریدند آن را به نام همسرم می‌كردند. چند بار همسرم را سوار ماشین آنها دیدم . این موضوع آزارم می‌داد و از آنها كینه به دل گرفته بودم. در آخرین روزهای سال 92 به خانه آنها رفتم. دو دخترش در كنار حیاط بازی می‌كردند. آنها را داخل حمام بردم و در را از بیرون بستم.
بعد چاقویی از آشپزخانه‌شان برداشته و به سمت زن جوان رفتم كه باردار بود. او با دیدن من دچار وحشت شد.
قبل از این‌كه بخواهد با سر و صدا همسایه‌ها را باخبر كند، چاقو را در شکمش فرو كردم. غرق در خون روی زمین افتاد. مقداری پول در خانه بود كه آنها را برداشتم و گریختم.
به خانه یكی از دوستانم در بیرجند رفتم اما ماموران زودتر از من به آنجا رسیده بودند. وقتی پا در حیاط خانه گذاشتم، سردی دستبند پلیس را روی دستم حس كردم.
وقتی رو‌به‌روی قاضی نشستم با ادعاهایی سعی كردم حقیقت را مخفی كنم، اما سرانجام مجبور شدم واقعیت را بگویم. راهی برای فرار از حقیقت نبود و همه ماجرا را تعریف كردم.
در دادگاه محاكمه و به قصاص محكوم شدم كه این حكم سرانجام در زندان مشهد اجرا شد . سحرگاه اعدام خیلی تلاش كردم تا رضایت اولیای دم را كسب كنم اما به خاطر این‌كه زن بارداری را كشته بودم آنها راضی به گذشت نبودند و دفتر زندگی‌ام را برای همیشه بستند.
30 سال قبل از افغانستان به ایران آمدم. در مشهد مشغول به كار و بعد از مدتی با دختری ایرانی آشنا شدم.
از او خواستگاری كردم و با موافقت خانواده اش با هم ازدواج كردیم. مقتول از بستگانم بود كه همراه همسرش كه او هم افغانی است به مشهد آمده و در اینجا زندگی می‌كردند. ما با هم ارتباط خوبی داشتیم، به طوری كه فرزندانش مرا عمو صدا می‌كردند.
همان‌طور كه گفتم، همسرم ایرانی بود و مقتول و همسرش به خاطر این‌كه اقامت نداشتند نمی‌توانستند چیزی به نام خود سند بزنند. به‌همین خاطر هر وقت ماشین یا خانه می‌خریدند آن را به نام همسرم می‌كردند. چند بار همسرم را سوار ماشین آنها دیدم . این موضوع آزارم می‌داد و از آنها كینه به دل گرفته بودم. در آخرین روزهای سال 92 به خانه آنها رفتم. دو دخترش در كنار حیاط بازی می‌كردند. آنها را داخل حمام بردم و در را از بیرون بستم.
بعد چاقویی از آشپزخانه‌شان برداشته و به سمت زن جوان رفتم كه باردار بود. او با دیدن من دچار وحشت شد.
قبل از این‌كه بخواهد با سر و صدا همسایه‌ها را باخبر كند، چاقو را در شکمش فرو كردم. غرق در خون روی زمین افتاد. مقداری پول در خانه بود كه آنها را برداشتم و گریختم.
به خانه یكی از دوستانم در بیرجند رفتم اما ماموران زودتر از من به آنجا رسیده بودند. وقتی پا در حیاط خانه گذاشتم، سردی دستبند پلیس را روی دستم حس كردم.
وقتی رو‌به‌روی قاضی نشستم با ادعاهایی سعی كردم حقیقت را مخفی كنم، اما سرانجام مجبور شدم واقعیت را بگویم. راهی برای فرار از حقیقت نبود و همه ماجرا را تعریف كردم.
در دادگاه محاكمه و به قصاص محكوم شدم كه این حكم سرانجام در زندان مشهد اجرا شد . سحرگاه اعدام خیلی تلاش كردم تا رضایت اولیای دم را كسب كنم اما به خاطر این‌كه زن بارداری را كشته بودم آنها راضی به گذشت نبودند و دفتر زندگی‌ام را برای همیشه بستند.