برو کار میکن...
امین صدیق اکبری ۱۵ساله از تبریز
همیشه وقتی از کودکی بپرسند در آینده میخواهی چهکاره شوی یا میگوید دکتر ، مهندس میشوم تا پولدارباشم یا میگوید آتش نشان و پلیس میشوم تا به همه کمک کنم. همان کودک وقتی کمی بزرگ شد و موقع انتخاب رشتهاش رسید، کمک به بقیه را فراموش میکند و به پول میچسبد، اصلا فکر نمیکند که ای جان جانان تو استعداد و علاقه دیگری داری همه که نباید دکتر شوند، جامعه هنرمند هم نیاز دارد، ولی افسوس که گوشش بدهکار نیست.
حالا صدای این انتخاب غلط زمانی درمیآید که فرد مورد نظر دو سال است به دانشگاه رفته ولی ای دل غافل تازه الان میفهمد که نه در زمینهای که درس میخواند علاقه دارد نه استعداد ، فقط چشمش به زندگی آنچنانی بعضی از افراد موفق بوده که آنها اصلا کار نمیکنند و فقط نشستهاند یک گوشه و کاغذی را امضا کرده و مبلغ قابل توجهی به حسابشان واریز میشود و ما دوباره به او میگوییم:
نابرده رنج گنج میسر نمیشود/ مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد
در زبان ترکی یک ضربالمثل زیبا و پرمفهوم وجود دارد با این عنوان «چورک داشدان چیخار» یعنی برای به دست آوردن روزی تلاش بکنیم ، البته این تلاش هم باید همراه با برنامهریزی و هدفمند باشد وگرنه این تلاش بیهوده است.