همه چیز، همه چیز
ساره بویه
تصور کنید یک روز صبح از خواب بیدار شوید و با این صحنه که درهای خانه قفل هستند و شما اجازه اینکه از خانه بیرون بروید را ندارید. قطعا با خودتان فکر میکنید که اشتباهی شده. دنبال پدر یا مادرتون می‌گردید تا شاید جواب سوالتان را از آنها بگیرید. اما بالاخره کاشف به عمل میآید که شما بالاجبار در خانه حبس شدهاید. نه فقط برای یک روز، بلکه تا ابد. شما نه تنها حق بیرون رفتن از خانه را ندارید، بلکه اجازه دیدن دوستانتان را هم نخواهید داشت.
(البته به لطف کرونا، شاید خیلی هامون این شرایط رو تجربه کرده باشیم.)
حالا بیاید به این فکر کنید که کسی از بدو تولد در چنین شرایطی به دنیا آمده باشد و مجبور باشد تا آخر عمر در همین حال زندگی کند. مطمئنم حتی فکر کردن به آن هم تا حدودی غیر ممکن است. اما «همه چیز، همه چیز» داستان زندگی دختریست به نام مدی، که مجبور به حبس ابد در خانه شان است. او پدر و برادرش را در حادثهای از دست داده و با مادر دائم نگران و پرستاری در خانه پیشرفته ای زندگی می‌کند. خانه ای که قرار است جای خالی همه نداشتههایش در دنیای واقعی را پر کند. اما بالاخره زمانی از راه میرسد که کاسه صبر هر کسی لبریز میشود. با وارد شدن پسر همسایه به زندگی مدی، همه‌چیز دستخوش تغییراتی میشود. مدی متوجه رازها و ناگفته هایی میشود که زندگیاش را از این رو به آن رو خواهند کرد.
نکته جالب اینکه این فیلم هم مثل خیلی از فیلمهای دیگر یک اقتباس سینمایی از کتابی با همین اسم، نوشته نیکولا یون است. فیلم ریتم آرام و ملایمی دارد اما مکالمات جالب بین مدی و شخصیتهای دیگر داستان به خصوص پسر همسایه، روند فیلم را جذاب کرده اند.
اما به زبان ساده و خودمانی، فیلم شاید از نظر تکنیکی و تخصصی ساختار خیلی فوق‌العاده و قوی‌ای نداشته باشه، اما در این روزهای کرونایی، از آن فیلم های حال‌خوب‌کن و با صفاست که می‌تواند دو ساعتی شما را از دنیا و استرس‌هایش جدا کند.
(البته به لطف کرونا، شاید خیلی هامون این شرایط رو تجربه کرده باشیم.)
حالا بیاید به این فکر کنید که کسی از بدو تولد در چنین شرایطی به دنیا آمده باشد و مجبور باشد تا آخر عمر در همین حال زندگی کند. مطمئنم حتی فکر کردن به آن هم تا حدودی غیر ممکن است. اما «همه چیز، همه چیز» داستان زندگی دختریست به نام مدی، که مجبور به حبس ابد در خانه شان است. او پدر و برادرش را در حادثهای از دست داده و با مادر دائم نگران و پرستاری در خانه پیشرفته ای زندگی می‌کند. خانه ای که قرار است جای خالی همه نداشتههایش در دنیای واقعی را پر کند. اما بالاخره زمانی از راه میرسد که کاسه صبر هر کسی لبریز میشود. با وارد شدن پسر همسایه به زندگی مدی، همه‌چیز دستخوش تغییراتی میشود. مدی متوجه رازها و ناگفته هایی میشود که زندگیاش را از این رو به آن رو خواهند کرد.
نکته جالب اینکه این فیلم هم مثل خیلی از فیلمهای دیگر یک اقتباس سینمایی از کتابی با همین اسم، نوشته نیکولا یون است. فیلم ریتم آرام و ملایمی دارد اما مکالمات جالب بین مدی و شخصیتهای دیگر داستان به خصوص پسر همسایه، روند فیلم را جذاب کرده اند.
اما به زبان ساده و خودمانی، فیلم شاید از نظر تکنیکی و تخصصی ساختار خیلی فوق‌العاده و قوی‌ای نداشته باشه، اما در این روزهای کرونایی، از آن فیلم های حال‌خوب‌کن و با صفاست که می‌تواند دو ساعتی شما را از دنیا و استرس‌هایش جدا کند.