گفت‌وگو با متهمی که 8 سال قبل شوهر خواهر خود را به قتل رساند
پدرم از غصـه من دق کرد
از بچگی با هم بزرگ شده و رفیق گرمابه و گلستان هم بودند و آخر سر هم غیر از رفیق و پسرخاله، داماد و برادرزن هم شدند. آنطور که متهم پرونده می‌گوید، پسرخاله‌اش از همان روز اول با خواهر او اختلاف داشت و اره می‌دادند و تیشه می‌گرفتند و همیشه هم پای متهم پرونده برای پادرمیانی به خانه خواهرش باز می‌شد.هیچ‌کس فکرش را نمی‌کرد روزی خرید یک نان بربری دست او را به خون شوهر خواهرش آلوده کند که دوست دیرینه و پسرخاله‌اش هم بود. حالا خاله او تقاضای قصاص کرده و هشت سال است در زندان بلاتکلیف است. در «پشت صحنه یک جنایت» این هفته سراغ این قاتل رفتیم و پای صحبت‌های او نشستیم.
به گزارش خبرنگار جام‌جم، اواخر اسفند، خانه پروین حال و هوای استقبال بهار نداشت. صدای داد و فریاد از حیاط کوچکش در دولت‌آباد بلند شده بود. همسایه‌ها به این سر و صدا عادت داشتند. لحظه‌ای صدای شکسته‌شدن شیشه بلند شد و یک لحظه سکوت و بعد جیغ‌های دسته‌جمعی اعضای خانواده و این بار دیگر همه چیز حکایت از فاجعه‌ای فراتر از دعواهای همیشگی زن و شوهری داشت. همسایه‌ها در چند ثانیه حیاط خانه پروین را پر کردند. سه کودک خردسال پروین وحشت‌زده بالای سر پیکر نیمه‌جان پدرشان ایستاده بودند. همه‌جا خون پاشیده بود. یکی از همسایه‌ها چشم بچه‌ها راگرفت و دست‌شان را کشید و بیرون از خانه برد.زبان پروین انگار بند آمده بود. همسایه‌ها اما ترتیب همه چیز را دادند. اورژانس و پلیس را خبر کردند و غروب همان روز پدر سه کودک خردسال به دلیل شدت جراحات جان خود را از دست داد.
حالا پرونده‌ای پیش روی پلیس قرار داشت که روی آن مهر قتل خورده بود و پروین اولین کسی بود که باید به سوالات ماموران جواب می‌داد. زن جوان با گریه به ماموران گفت که برادرش عامل قتل همسرش است. برادر پروین ردیابی و دستگیر شد و به قتل اعتراف کرد.
پرونده برای رسیدگی به دادگاه رفت و مادر مقتول تقاضای قصاص قاتل فرزندش را کرد، اما فرزندان مقتول از قصاص دایی خود گذشت کردند. مادر مقتول باید سهم دیه بقیه اولیای دم را بپردازد اما اقدامی برای اجرای حکم انجام نداده و پرونده در حالت تعلیق قرار دارد.
از آزادی می‌ترسم!
دادگاه تمام می‌شود. روبه‌روی پنجره راهرو دادگاه می‌ایستد و به نقطه‌ای نامعلوم در خیابان خیره می‌ماند. انگار دارد با حسرت آزادی را نگاه می‌کند. برای دادخواست تعیین‌تکلیف به دادگاه آمده بود و بیان خواسته‌اش چند دقیقه‌ای بیشتر زمان نبرد. حالا منتظر است تا بعد از این همه سال تکلیف پرونده‌اش تعیین شود تا شاید بار دیگر بتواند طعم آزادی را بچشد. قبل از انتقال به زندان، فرصتی دست داد تا پای صحبت‌هایش بنشینم.
چند سال داری؟
45 سال. البرز از من یک سال کوچکتر بود.
منظورت شوهر خواهرت است؟
بله. ما با هم بزرگ شده بودیم. او پسرخاله من و نزدیک‌ترین دوستم بود.
چرا با او درگیر شدی؟
با خواهرم خیلی اختلاف داشتند.من فکر می‌کردم همین که من و البرز روابط‌مان با هم خوب است و از همه لحاظ قبولش دارم کافیست برای اینکه بتواند خواهرم را هم خوشبخت کند، اما جر و بحث و کتک‌کاری‌شان تمامی نداشت. هر بار هم پای من را به دعوا باز می‌کردند.سر همین میانجی‌گر‌ی‌ها هم ارتباطش دیگر با من مثل قبل نبود.
مگر با شما هم مشکلی پیدا کرده بود؟
نه اما فکر می‌کرد من جانبداری خواهرم را می‌کنم و از این بابت ناراحت بود. با اینکه من طرفداری خاصی از هیچ‌کدام‌شان نمی‌کردم و فقط می‌خواستم زندگی‌شان خراب نشود چون سه فرزند داشتند.
زندگی شان خراب نشد؟
من نمی‌خواستم این‌طور شود و فرزندان خواهرم بی‌پدر شوند. روز حادثه هم برای دعوا به خانه او نرفته بودم. خانه برادرم بودم. صبح زود چند نان بربری خریدم و رفتم که با هم صبحانه بخوریم. وقتی به آنجا رسیدم دیدم دوباره در حال بگو و مگو با خواهرم هستند. سعی کردم آرام‌شان کنم اما یکدفعه نان بربری را پرتاب کرد وسط حیاط و گفت مگر می‌خواهی به من صدقه بدهی. بلند شو برو بیرون. من خیلی عصبانی شدم که با تحقیر با من صحبت کرد و با او درگیر شده وگفتم چرا نان‌ها را به حیاط انداختی و خیلی از این کارش ناراحت شدم.
چه شد دست به چاقو شدی؟
البرز خیلی عصبانی بود. خون جلوی چشمانش را گرفته بود. بچه‌های خواهرم را می‌دیدم که معصومانه گریه می‌کردند. دلم برای خواهرم هم می سوخت. یک لحظه من هم از دست او عصبانی شده و نفهمیدم چه شد.
هشت ضربه چاقو به او زدی؛ همه از روی عصبانیت بود؟
اصلا نمی‌فهمیدم دارم چه‌کار می‌کنم. بعد که فهمیدم هشت ضربه زده بودم، باورم نمی‌شد.
حالا روزهایت را در زندان چطور می‌گذرانی؟
روزهای اول خیلی افسرده بودم، اما کم‌کم به زندان عادت کردم. عضو دارالقران زندان شدم وگاهی اوقات هم برنامه‌های مستند، فوتبال و سریال می‌بینم.
آخرین سریالی که دیدی چه بود؟
پایتخت. وقتی با هم‌بندی‌هایم پایتخت می‌دیدم انگار برای دقایقی درد و غم را یادمان می‌رفت.
دوست داری بعد از آزادی چه کار کنی؟
زندان را دوست ندارم، اما از فکر آزاد شدن و طرد شدن از خانواده هم می‌ترسم. همه از مرگ البرز داغدارند و سراغ مرا نمی‌گیرند. خودم هم دلتنگ او می‌شوم. در تمام عمر به هیچ‌کس اندازه او نزدیک نبودم. اگر آزاد شوم کار می‌کنم تا زندگی بچه‌های خودم و البرز را تامین کنم. من خیلی مدیون همه آنها هستم.
مرزهای زوجیت را مختل نکنیم
دکتر نیلوفر ا... وردی، روان‌شناس در مورد پرونده قتل البرز به دست برادر همسرش گفت: «اولین قدم اشتباه را در این پرونده خواهر متهم برداشته که با تماس با برادرش او را در زندگی مشترک خود دخالت داده است. زوجین باید قبل از ازدواج مهارت ارتباط زوجیت را داشته باشند و مرزهای رابطه زوجی خود را بدانند، مخصوصا ازدواج فامیلی به دخالت بیشتر خانواد‌ه‌ها منجر می‌شود و مرزهاى زوجیت را مختل مى‌كند و مداخله در رابطه زوجیت باعث خشم در طرف مقابل و از بین رفتن حرمت‌ها مى‌شود. بنابراین در رابطه زوجی به هیچ عنوان نباید مداخله صورت بگیرد.
قاتل و مقتول هر دو آسیب‌دیده‌هایی هستند كه آسیب مى‌زنند و عزت‌نفس و هوش‌عاطفی بالایی ندارند و با حرف‌هاى همدیگر به‌شدت آزرده مى‌شوند و بازخورد مقابله‌ای نشان مى‌دهند زیرا شخصیت متمایز ندارند، در برابر ناملایمات محیط به‌شدت آسیب مى‌بینند و چون كنترلی بر خشم و هیجان‌شان ندارند این اتفاق كاملا قابل پیش‌بینی است.
كنترل نکردن به موقع خشم و عصبانیت هم در قاتل هم در مقتول عامل بعدی وقوع این جرم است. در شرایط فعلی باید روش برخورد با مادر مقتول کاملا همدلانه باشد و برخورد بازدارنده نباید با فرد داغدار صورت بگیرد. ولی‌دم باید بداند اگر ببخشد بزرگواری کرده و اگر نبخشد حق داشته و جلب‌رضایت نباید طلبکارانه باشد یا اینکه نباید ولی‌دم را تحت فشار قرار داد.
دادگاه تمام می‌شود. روبه‌روی پنجره راهرو دادگاه می‌ایستد و به نقطه‌ای نامعلوم در خیابان خیره می‌ماند. انگار دارد با حسرت آزادی را نگاه می‌کند. برای دادخواست تعیین‌تکلیف به دادگاه آمده بود و بیان خواسته‌اش چند دقیقه‌ای بیشتر زمان نبرد. حالا منتظر است تا بعد از این همه سال تکلیف پرونده‌اش تعیین شود تا شاید بار دیگر بتواند طعم آزادی را بچشد. قبل از انتقال به زندان، فرصتی دست داد تا پای صحبت‌هایش بنشینم.
چند سال داری؟
45 سال. البرز از من یک سال کوچکتر بود.
منظورت شوهر خواهرت است؟
بله. ما با هم بزرگ شده بودیم. او پسرخاله من و نزدیک‌ترین دوستم بود.
چرا با او درگیر شدی؟
با خواهرم خیلی اختلاف داشتند.من فکر می‌کردم همین که من و البرز روابط‌مان با هم خوب است و از همه لحاظ قبولش دارم کافیست برای اینکه بتواند خواهرم را هم خوشبخت کند، اما جر و بحث و کتک‌کاری‌شان تمامی نداشت. هر بار هم پای من را به دعوا باز می‌کردند.سر همین میانجی‌گر‌ی‌ها هم ارتباطش دیگر با من مثل قبل نبود.
مگر با شما هم مشکلی پیدا کرده بود؟
نه اما فکر می‌کرد من جانبداری خواهرم را می‌کنم و از این بابت ناراحت بود. با اینکه من طرفداری خاصی از هیچ‌کدام‌شان نمی‌کردم و فقط می‌خواستم زندگی‌شان خراب نشود چون سه فرزند داشتند.
زندگی شان خراب نشد؟
من نمی‌خواستم این‌طور شود و فرزندان خواهرم بی‌پدر شوند. روز حادثه هم برای دعوا به خانه او نرفته بودم. خانه برادرم بودم. صبح زود چند نان بربری خریدم و رفتم که با هم صبحانه بخوریم. وقتی به آنجا رسیدم دیدم دوباره در حال بگو و مگو با خواهرم هستند. سعی کردم آرام‌شان کنم اما یکدفعه نان بربری را پرتاب کرد وسط حیاط و گفت مگر می‌خواهی به من صدقه بدهی. بلند شو برو بیرون. من خیلی عصبانی شدم که با تحقیر با من صحبت کرد و با او درگیر شده وگفتم چرا نان‌ها را به حیاط انداختی و خیلی از این کارش ناراحت شدم.
چه شد دست به چاقو شدی؟
البرز خیلی عصبانی بود. خون جلوی چشمانش را گرفته بود. بچه‌های خواهرم را می‌دیدم که معصومانه گریه می‌کردند. دلم برای خواهرم هم می سوخت. یک لحظه من هم از دست او عصبانی شده و نفهمیدم چه شد.
هشت ضربه چاقو به او زدی؛ همه از روی عصبانیت بود؟
اصلا نمی‌فهمیدم دارم چه‌کار می‌کنم. بعد که فهمیدم هشت ضربه زده بودم، باورم نمی‌شد.
حالا روزهایت را در زندان چطور می‌گذرانی؟
روزهای اول خیلی افسرده بودم، اما کم‌کم به زندان عادت کردم. عضو دارالقران زندان شدم وگاهی اوقات هم برنامه‌های مستند، فوتبال و سریال می‌بینم.
آخرین سریالی که دیدی چه بود؟
پایتخت. وقتی با هم‌بندی‌هایم پایتخت می‌دیدم انگار برای دقایقی درد و غم را یادمان می‌رفت.
دوست داری بعد از آزادی چه کار کنی؟
زندان را دوست ندارم، اما از فکر آزاد شدن و طرد شدن از خانواده هم می‌ترسم. همه از مرگ البرز داغدارند و سراغ مرا نمی‌گیرند. خودم هم دلتنگ او می‌شوم. در تمام عمر به هیچ‌کس اندازه او نزدیک نبودم. اگر آزاد شوم کار می‌کنم تا زندگی بچه‌های خودم و البرز را تامین کنم. من خیلی مدیون همه آنها هستم.
مرزهای زوجیت را مختل نکنیم
دکتر نیلوفر ا... وردی، روان‌شناس در مورد پرونده قتل البرز به دست برادر همسرش گفت: «اولین قدم اشتباه را در این پرونده خواهر متهم برداشته که با تماس با برادرش او را در زندگی مشترک خود دخالت داده است. زوجین باید قبل از ازدواج مهارت ارتباط زوجیت را داشته باشند و مرزهای رابطه زوجی خود را بدانند، مخصوصا ازدواج فامیلی به دخالت بیشتر خانواد‌ه‌ها منجر می‌شود و مرزهاى زوجیت را مختل مى‌كند و مداخله در رابطه زوجیت باعث خشم در طرف مقابل و از بین رفتن حرمت‌ها مى‌شود. بنابراین در رابطه زوجی به هیچ عنوان نباید مداخله صورت بگیرد.
قاتل و مقتول هر دو آسیب‌دیده‌هایی هستند كه آسیب مى‌زنند و عزت‌نفس و هوش‌عاطفی بالایی ندارند و با حرف‌هاى همدیگر به‌شدت آزرده مى‌شوند و بازخورد مقابله‌ای نشان مى‌دهند زیرا شخصیت متمایز ندارند، در برابر ناملایمات محیط به‌شدت آسیب مى‌بینند و چون كنترلی بر خشم و هیجان‌شان ندارند این اتفاق كاملا قابل پیش‌بینی است.
كنترل نکردن به موقع خشم و عصبانیت هم در قاتل هم در مقتول عامل بعدی وقوع این جرم است. در شرایط فعلی باید روش برخورد با مادر مقتول کاملا همدلانه باشد و برخورد بازدارنده نباید با فرد داغدار صورت بگیرد. ولی‌دم باید بداند اگر ببخشد بزرگواری کرده و اگر نبخشد حق داشته و جلب‌رضایت نباید طلبکارانه باشد یا اینکه نباید ولی‌دم را تحت فشار قرار داد.