سه قطب در یک دو قطبی
ناصر ایمانی فعال رسانه‌ای
لاریجانی و جهانگیری، پتانسیل و استعداد این‌که گفتمان خاصی را نمایندگی کنند ندارند. رئیسی تا حدودی می‌تواند گفتمان راهبردی خود یعنی مبارزه با با بی‌عدالتی و فساد را نمایندگی کند. اما دو کاندیدای دیگر استعداد گفتمان‌سازی ندارند.اما در هر صورت یک فضای دو قطبی بین این سه نفر خواهیم داشت که اگر تایید شوند این سه نفر پیشقراولان انتخابات خواهند بود. از سوی دیگر باید توجه داشته باشیم لاریجانی و جهانگیری هیچ‌وقت با هم دو قطبی ایجاد نخواهند کرد همچنین بین لاریجانی و رئیسی هم دوقطبی صورت نخواهد گرفت، زیرا هر دو نزد افکار عمومی از یک جنس هستند، سوابق آنها بیانگر این است که نمی‌توانند روبه‌روی هم قرار بگیرند. اینها حتی نمی‌توانند ژست تقابل بگیرند.بین رئیسی و جهانگیری هم رقابت نمی‌تواند صورت گیرد، گرچه تا حدودی جهانگیری برای این‌که نوعی فضای سیاه و سفید ایجاد کند تلاش می‌کند مانند روحانی در 96 باشد اما موفق نخواهد بود، زیرا جهانگیری نماینده ادامه وضع موجود است؛ آن چیزی که مردم به‌شدت از آن ناراحت هستند.همچنین عموم افرادی که احتمالا تمایل به شرکت در انتخابات دارند مشی و سیره جهانگیری و دولت و هر کسی که به نمایندگی و ادامه وضع باشد را نمی‌پذیرند. فضای دو قطبی سیاه و سفید هم امکان تحقق ندارد.
نکته دیگر این است که دو فاکتور میان مردم در این انتخابات بسیار مهم است؛ حل مشکلات خارجی آن هم به دلیل حل مشکلات اقتصادی و موضوع دیگر که مردم نسبت به آن حساسیت دارند، مبارزه با فساد است.
در این خصوص اگر کاندیدایی داشتیم که می‌توانست مشکلات خارجی را با رعایت عزت ملی حل کند و چهره ضد فساد و عدالت‌طلبی هم داشته باشد قطعا در این انتخابات پیروز می‌شد اما الان چهره‌ای که این دو وجه را داشته باشد، نداریم. در این راستا رئیسی می‌تواند اولویت دوم یعنی مبارزه با فساد را نمایندگی کند اما در مورد سیاست خارجی مردم خیلی نمی‌توانند به وی تکیه کنند.