جیمزباند نسخه هندی

درباره فیلم سرگرم‌‌کننده «دمپاگشاد/ بل‌باتم» که طرفداران بسیاری پیدا کرده است

جیمزباند نسخه هندی

«دمپاگشاد/ بل باتم» اولین محصول بلاک‌باستر بالیوود در یک سال و نیم اخیر (و بعد از بسته شدن سالن‌های نمایش فیلم به‌دلیل کرونا) است که راهی پرده سینماهای هند شد. فاصله فیلم قبلی آکشی کومار «خبر خوب» با این فیلم هم دقیقا همین مدت زمان بوده است. به‌طور معمول، اکشی هر سه ماه یک‌بار فیلم تازه‌ای روانه پرده سینماهای هند می‌کند اما کووید- 19 این جدول را به‌هم زد. در حالی‌که اهالی صنعت سینمای هند وحشت آن را داشتند که محصولات‌شان را در سینماهای کشور اکران کنند، آکشی طلسم را شکست. البته فیلم در چند ایالت (و از‌جمله مهاراشاترا که مهم‌ترین مرکز نمایش فیلم در کشور است) روی پرده نرفت. با وجود این تماشاگران داخلی و بین‌المللی بیش از 50 کرور (نزدیک شش میلیون دلار) برای تماشای این اکشن جاسوسی پول پرداخت کردند. با توجه به فروش حقوق دیجیتالی، تلویزیونی و استریم فیلم، تحلیلگران اقتصادی سینما به دمپاگشاد لقب فیلمی پرفروش و موفق را دادند.

داستان فیلم که برگرفته از یک ماجرای واقعی در دهه 80 میلادی است، درباره به ربودن یک هواپیمای هندی با تمام سرنشینان آن توسط یکی از گروه‌های مخالف دولت هند است. آکشی در قالب شخصیت مالهونرا (مامور بل‌باتم» که تحلیلگر مسائل سیاسی و ضد‌تروریستی است، مامور می‌شود هواپیما و سرنشینانش را سالم و زنده به خاک هند برگرداند. این مامور که چیزی شبیه جیمزباند است، همراه همکارانش راهی دبی می‌شود تا ضمن مذاکره با هواپیماربایان، طرح آزادسازی هواپیما و مسافرانش را اجرا کند. لارا دوتا با یک گریم سخت روی چهره‌اش، نقش ایندیرا گاندی نخست‌وزیر وقت هند را بازی می‌کند. هما قریشی به‌عنوان بازیگر مهمان، مهمانداری است که گرچه با تیم هندی همکاری دارد اما مامور پاکستانی‌ها و هواپیماربایان است. نمایش فیلم در کشورهای حوزه خلیج‌فارس (که مشتریان همیشگی بلاک‌باسترهای بالیوودی هستند) ممنوع اعلام شد؛ دلیل آن هم تحریف واقعیت‌های تاریخی توسط سازندگان فیلم بوده است. در فیلم شخصیت آکشی بدون‌کمک نیروهای نظامی امارات متحده عربی هواپیما و گروگان‌ها را آزاد می‌کند اما عرب‌ها می‌گویند نقش محوری در این آزادسازی را وزیر دفاع وقت امارات محمدبن رشید المکتوم داشته است.
«لاکشمی» اولین محصول بالیوودی بود که سر از پلتفرم‌های اینترنتی درآورد و حالا «دمپاگشاد» نخستین فیلمی است که در دوران بعد از شیوع بیماری کرونا راهی پرده سینماهای هند می‌شود.
هر دو تجربه‌هایی کاملا متفاوت بودند که به شیوه‌های متفاوتی شایستگی‌ها و محسنات خودشان را دارند. به باور من فیلم‌ها برای این ساخته می‌شوند که برای انبوه تماشاگران به نمایش گذاشته شوند، حالا فرقی نمی‌کند سالن تاریک سینما باشد یا پخش اینترنتی. با شیوع کووید- 19 شرایط و اوضاع کاملا تغییر کرد و حالا هیچ‌ چیزی شبیه دو یا سه سال قبل نیست. این به معنی آن است که استریم کردن محصولات سینمایی تبدیل به تنها راه برای دیدار مردم عادی با فیلم‌های سینمایی شد. با وجود این، باور دارم که سالن‌های تاریک سینما هنوز هم بالاترین جذابیت را برای تماشاگران دارند و اکران عمومی فیلم‌ها در سینماها همچنان به حیات خود ادامه خواهد داد. در مورد فیلمی مثل دمپاگشاد باید بگویم که این اکشن جاسوسی از آن دسته کارهایی است که حتما باید در سالن سینماها به نمایش درآید و نه جای دیگر. در سالن سینماست که تماشاچی می‌تواند کاملا دل به ماجراهای فیلم بدهد و خودش را همراه شخصیت‌های آن بداند. صدای دالبی، اکشن سطح بالا و ماجراجویی‌های فیلم، اختصاصا برای نمایش روی پرده بزرگ خلق شدند. تلاش همه ما دست‌اندرکاران سینمایی این است که بتوانیم شرایطی فراهم کنیم تا مردم بتوانند در سالن سینما احساس راحتی، امنیت و نرمال بودن بکنند، تا دوباره به سمت سالن‌های نمایش فیلم برگردند.
آکشی‌کومار بازیگر این فیلم در گفت‌وگو با ایندیاتودی درباره بدترین، بهترین و چالش‌برانگیزترین لحظه‌های فیلمبرداری دمپاگشاد گفته است:  تمام لحظه‌های تولید فیلم باشکوه بود اما  بدترین نکته این بود که در شرایط ناشناخته شیوع کرونا چگونه کار فیلمبرداری را به سلامت جلو ببریم. تمام پروتکل‌های بهداشتی را کامل و دقیق رعایت می‌کردیم و نگران آن بودیم که مبادا کسی از اعضای گروه کرونا بگیرد. خب، هیچ‌یک از ما تجربه چنین چیزی را نداشتیم و نمی‌دانستیم تحت شرایط کرونا چگونه باید سر صحنه فیلمبرداری حاضر شد و کار را به جلو برد. این چیزی شبیه حکومت نظامی بود. رعایت دیسیپلین و دنبال کردن پروتکل‌های مربوط به کووید- 19، وضعیتی شبیه حکومت نظامی دولت‌های تندرو را به‌وجود آورده بود اما همه می‌دانستیم که تمام این سختگیری‌ها به‌خاطر خودمان و سلامت‌مان است. با رعایت این موارد، ما غیرممکن را ممکن کردیم و فیلم را ساختیم. فکرش را بکنید، 225 نفر سر صحنه بودند و باید کارها به‌گونه‌ای پیش می‌رفت که حتی یک نفر هم بیمار نشود. وظیفه‌ای بزرگ و خطیر بود.
چالش‌برانگیزترین لحظه فیلم هم این بود که باید راه‌ها و روش‌های مطمئنی پیدا می‌کردیم که کارمان را به سلامت جلو ببریم. حضور سر صحنه فیلمبرداری و ساختن فیلم در شرایطی چنین دشوار، بسیار لذت‌بخش و در عین حال استثنایی بود.
 او در پاسخ به این پرسش که چه چیزی دمپاگشاد را از فیلم‌های قبلی‌‌اش متفاوت می‌سازد، گفته است: اول از همه، دمپاگشاد اولین فیلمی است که سال قبل در زمان کرونا کار کردم. پس برایم فیلم خاصی است. با این فیلم نه‌تنها آن کاری را انجام دادم که عاشقش هستم، بلکه به‌دنبال آن بودم تا تماشاگران را کاملا سرگرم کنم. در عین حال این فیلم نقطه بازگشت به انبوه تماشاگران بود. آنها یک بار دیگر تجربه فیلم دیدن در سالن سینما را تجربه کردند. در کنار همه اینها، تماشاگران فیلم با دنبال کردن داستان آن، با زندگی ماموران مخفی و فعالیت‌های خطرناک‌شان آشنا شدند و با قهرمانانی که هیچ‌وقت دیده نمی‌شوند، ملاقات کردند.
وی در خصوص تداوم همکاری با کارگردان فیلم در یک اثر جدید چنین گفته است: بعد از دمپاگشاد امیدوارم دومین همکاری مشترک‌مان بهتر از اولی باشد. با این فیلم‌، بازی در گونه‌ای را تجربه می‌کنم که تا قبل از این کار نکرده‌ام. این‌گونه سینمایی را بسیار دوست دارم و تا به‌حال فرصت و شانس حضور در آن را نداشته‌ام. در این لحظه نمی‌توانم چیز زیادی درباره‌اش بگویم. تنها به این نکته اکتفا می‌کنم که اثری دلهره‌آور خواهد بود. تا کلید فیلمبرداری فیلم زده نشود، نمی‌توان اطلاعاتی درباره‌اش منتشر کرد.
آکشی‌کومار با بیان این‌که خودم بیشتر فیلم‌هایی را انتخاب می‌کنم که جنبه سرگرم‌کننده برای تماشاچی دارد و در عین حال مرا هم هیجان‌زده می‌کند، گفته است: اگر  این فیلم‌ها بتوانند پیامی هم برای تماشاگران‌شان داشته باشند که چه بهتر. می‌دانم که سینما و فیلم‌های سینمایی نقش مهمی در ارائه پیام‌های اجتماعی دارند و با مضامین و موضوعاتی که مطرح می‌کنند، گوشه‌هایی از مشکلات و مسائل مردم عادی را بیان و مطرح می‌کنند. پس سینما در کنار جنبه سرگرمی می‌تواند آموزش‌دهنده هم باشد و الهام‌بخش تحرکات مثبت بشود. من همیشه به قدرت فرهنگ عمومی و مردمی احترام گذاشته‌ام و بر این باورم که ستارگان سینما می‌توانند نقش مهمی در زمینه طرح مسائل اجتماعی داشته باشند. حالا اگر این پیام‌های مثبت در دل داستانی سرگرم‌کننده ارائه شود، بسیار خوب است.