نسخه Pdf

استعداد؛ نیاز ساخت برنامه در حوزه استعدادیابی

استعداد؛ نیاز ساخت برنامه در حوزه استعدادیابی

این روزها بخش مهمی از تولیدات شبکه‌های مختلف تلویزیونی داخلی یا خارجی را برنامه‌های پر زرق و برقی با محور استعدادیابی پر می‌کنند و تلویزیون و شبکه خانگی ما هم از این مقوله مستثنا نیست. حال آن‌که این برنامه‌ها چقدر توانسته‌‌‌اند در راستای هدف مهم و صد البته جذاب خود موفق باشند، محل گفت‌وگوست و آیا واقعا این تولیدات توانسته راه به هدف رسیدن علاقه‌مندان سینه چاک مستعد را کوتاه کنند.

قبلا تولیدات داخلی در این راستا فقط به کشف استعداد موسیقی و آن هم خوانندگی محدود می‌شد که خود جای سوال است و البته در حال حاضر هم به جز تولید تخصصی و جامع تلویزیون در حوزه استعدادیابی‌، اغلب برنامه‌های مشابه پلتفرم‌های اینترنتی در حوزه موسیقی است که شاید مهم‌ترین علت آن جذابیت موضوعی و البته توجیه اقتصادی تهیه و تولید این برنامه‌هاست. اما در خصوص برنامه‌های جامع استعدادیابی لازم می‌دانم در چند محور‌، نکاتی را یادآور شوم و قضاوت را به خوانندگان محترم این مطلب بسپارم.  اول این‌که ترکیب هیات انتخاب و داوری اینگونه برنامه‌ها، بی‌شک پاشنه آشیل آنها بوده و تقویت یا تضعیف آن در کلیت برنامه و حتی استعدادهای کشف شده و آینده آنان تاثیر می‌گذارد‌. در اغلب برنامه‌های مشابه جهانی، افرادی باتخصص کشف استعدادها مسؤولیت این بخش مهم ماجرا را بر عهده ‌دارند. دوم زمینه‌های مورد چالش شرکت‌کنندگان است و نوع دسته‌بندی و استاندارد ورود به مرحله مسابقه و طی مراحل بعدی که می‌تواند علاوه بر جذابیت برنامه، در آینده و استعداهای آینده‌دار نقش بسزایی داشته باشد. سومین محور و بخش مهم‌، ساختار و جزییات هر برنامه برای پخش است. بر اساس استاندارد نانوشته برنامه‌های استعدادیابی جهانی این برنامه‌ها با محوریت شرکت‌کننده‌ها و قضاوت داوران شکل می‌گیرد و مجری در آن نقشی ندارد. این ساختار و نبود مجری و میزبان اصلی باعث می‌شود ریتم اصلی برنامه را رقابت‌ها شکل دهند و شائبه تاثیر نظر مجری و میزبان بر رای داوران ایجاد نشود.  البته شاید مهم‌ترین بخش این برنامه‌ها عاقبت و آینده استعدادهای کشف شده در این برنامه‌هاست و این‌که چه حمایت‌هایی از آنان صورت می‌گیرد. در انتها باید این نکته را هم ذکر کنم که مقتضیات بومی و فرهنگ و رسوم و سنن هر منطقه بی شک می‌تواند بر تمام این نکات سایه انداخته و تغییراتی در آن ایجاد کند و دیگر این‌که سختی تولید در این برنامه‌ها به‌واسطه سطح پوشش شرکت‌کننده‌ها و موضوعات و صد البته بیننده و نیاز به لوکیشن خاص و امکانات ویژه و گسترده برای ساخت به مراتب بیشتر از برنامه‌های ترکیبی ساده بوده و باید هر نوع نقد و نظری را با در نظر گرفتن این مسائل عنوان کرد.

ایمان ایران‌منش - تهیه‌کننده تلویزیون