جنس مکمل
«همیشه به مامان و بابام میگم که انگار پسرتونو بیشتر از من دوست دارید». اگر تجربه زیست در یک جامعه کاملا دخترانه مثل یک دبیرستان کوچک و محلی را داشته باشید، این دیالوگ یکی از تکراریترین جملههایی است که با آن روبهرو میشوید.
دخترهایی که اکثرا گلهمند از خانوادههایی هستند که آزادیهای بیاندازهای برای گلپسرانشان گذاشتهاند و میان دختر و پسرشان از یک پله تا 10 پله تفاوت است. ولی من در مواجهه با این جمله فقط میگویم متاسفم. در صورتیکه بچهها انتظار دارند 10 تا تندتر از حرفهای خودشان روی این جمله بگذارم و شیک و مجلسی تحویلشان بدهم. دیگران هم تاییدکنان بگویند شاهد بارش مداوم حق در ناحیه حضور من هستند.خوشبختانه من هیچگاه چنین فضایی را درک نکردهام.
قبل از به دنیا آمدن من، خانوادهام دو پسر داشتند. آنها آزادیهای عجیب و غریب نداشتند و هیچکس هم زیادی لوسشان نکرده بود و اتفاقا خیلی خوب آموزش دیده بودند که چطور با خواهرشان مهربان باشند، دوستش داشته باشند و آزادیهایش را از او نگیرند اما وقتی خاطرههای ریز و درشت خانوادگی را برای بچهها ردیف میکردم، کسی باور نمیکرد و من به تمامشان حق میدادم چون این فضا را درک نکرده بودند.
تمام انسانهای این زمین اشتباه میکنند، گاهی با آنهایی که نباید دوست میشوند، آنجا که نباید میروند و آن کار که نباید انجام میدهند و تفاوتی میانشان نیست و هیچکدام بر دیگری برتری ندارند. دختر و پسر جنس مخالف هم نیستند بلکه ما مکمل هم هستیم و کنار هم جامعهای زیباتر میسازیم.
روی سخنم با پدر و مادری است که شما باشی!
عارفه مهرابی از اصفهان




