توجه به تجربههای موفق در قامت مدلهای کمی و کیفی سریالسازی
اختراع دوباره چرخ، بیهودهترین کار ممکن است. پس ما اگر میخواهیم کاری کنیم که تولیدات تلویزیونیمان به سمت بهبود برود بهترین راه در ابتدا توجه به تجربههای قبل است. گاهی از این مسأله غفلت میکنیم. این در حالی است که توجه به تجارب گذشته میتواند اطلاعات کاربردی در اختیار ما بگذارد و ما را در مسیر درستی قرار بدهد. بنابراین بهترین راه برای شروع هر فعالیتی این است که از تجربههای قدیمیترها استفاده کنیم، زیرا آنها آزمون و خطاها را انجام دادهاند و نیازی نیست که دوباره ما آزمون و خطا داشته باشیم. بنابراین در همه حیطههای شغلی چه هنری و چه صنعتی وقتی میبینند در فلان بازه زمانی محصولی استاندارد تولید شده همان را الگو قرار میدهند و جلو میروند نه اینکه بخواهند مجدد از صفر یا زیرصفر شروع کنند. این افراد میخواهند مسیر موفقیت را ادامه بدهند، نه اینکه دوباره آزمون و خطاهای خودشان را داشته باشند.
الان اگر بخواهید از صفر شروع به راهاندازی هر کاری کنید حتما میروید و میبینید که گذشتگان چه کردهاند، مثلا آیا بدون توجه به موزههای موجود در کشور میشود یک موزه تازه راه انداخت یا بدون توجه به جریان رسانهای موجود میشود رسانه تازه راه انداخت؟ به همین دلیل این موضوع شامل یک حرفه خاص نمیشود، بلکه شامل همه مشاغل میشود که بهره بردن از اتفاقات مختلف میتواند نیروی مکمل باشد که راه را ادامه داد.
یکی از دلایل موفقیت سریالهای قدیمی حضور بازیگران شناخته شده و استخوان خرد کرده بود. غیبت خواسته و ناخواسته برخی هنرمندان موفق در تلویزیون باعث میشود سریالها گاهی از منظر بازیگری، آسیب ببینند. ما در کنار استفاده از تجربیات هنرمندان قدیمی میتوانیم به هنرمندان جوان که با استعداد هستند میدان بدهیم تا آنها هم رشد و ارتقا در کارشان داشته باشند. در این صورت میتوانیم شاهد سریالهای جذاب و موفق باشیم که مردم از تماشای آن لذت ببرند. البته در کنار استفاده از تجربیات موفق گذشته و بازیگران توانا باید از شیوههای مناسب داستانپردازی برای تولید آثار باکیفیت و جذاب استفاده کرد.
سیامک صفری - بازیگر تلویزیون و تئاتر




