چادرِ خوب را بشناسیم
جلباب، پوشش كامل، چادر... هر اسمی برای آن بگذاریم تفاوتی ندارد. در نهایت چند متر پارچه مشكی است كه حالا بازار خاص خود را پیدا كرده است. اگر اهل چادر سر كردن باشید، داشتن اطلاعات مناسب برای یك خریدِ خوب، دُر گرانقدری است. برخی به تجربه آن را درمی‌یابند و برخی با پرس و جو. آنهایی كه خانواده‌شان یا بهتر است بگوییم نسل اندر نسل‌شان چادری بودند، به تجربه یا با اعتماد به فروشنده معتمد، راه را پیدا می‌كنند. اما شاید برای كسی كه چندان آشنایی با چادر و خرید آن نداشته باشد، كار كمی سخت باشد.
بیشتر خصوصیاتی كه خانم‌های چادری به عنوان لازمه یك چادر می‌دانند، در سبكی و چروك نشدن پارچه چادر خلاصه می‌شود. یعنی از همین ابتدا بگوییم كه قید خنكی بیش از حد چادر مشكی را بزنید. چشم باز كنید و سبك‌ترینش را انتخاب كنید. شاید بهتر است بگوییم دیگر زمان استفاده از چادرهای كودری و نخی گذشته و باید فكری برای پیدا كردن یك چارقد مشكی و سبك بود.
برای انتخاب جنس، باید بیشتر سمت پارچه‌های سوئیسی و ژاپنی رفت. آنهایی كه امتحانش كرده‌اند، می‌دانند كه بسیار سبك‌تر از پارچه‌های دیگر است. البته پول بیشتری را هم می‌طلبد! در قدیم یا همان ده‌یا20 سال قبل جنسی به نام «كیفی» برای چادرهای مشكی بود؛ یك پارچه بسیار سبك برای چادر. اما حالا خبر از چادرهای كیفی نیست و جایش را چادرهای كرپ یا كن‌كن گرفته‌اند.
آنهایی كه چادر سر می‌كنند، شگرد فهمیدن میزان چروك شدن چادر را مثل همان تكنیك پارچه‌های معمولی می‌دانند: تكه‌ای از پارچه را در دست بگیرید و داخل مشتتان جمع كنید و نگه دارید. بعد از مدتی كه بازش كردید، اگر پارچه چروك بود، یعنی باید قیدش را بزنید و اگر كمی منعطف‌تر بود، می‌تواند انتخاب خوبی باشد!
حریر اسود، كریستال، كن‌كن و... ده‌ها جنسی است كه برای چادر مشكی استفاده می‌شود؛ آن هم با طرح‌های مختلف. از چادر ملی گرفته تا قجری و جلابیب. جالب است بدانید كه جلابیب یا جلباب اولین چادری بود كه ثبت ملی شد. آستین داشت اما مثل چادر ملی تنگ نبود. آزاد بود اما مثل چادر معمولی دست و پاگیر نبود. برای وضو‌گرفتن، زیپ آستینش‌اش باز می‌شد. برخی می‌گفتند آن‌قدر آپشن‌های جادویی داشت كه حتی می‌شد بدون روسری آن را پوشید و باحجاب بود. به هر حال اگر قصد خرید پارچه چادری برای خودتان داشتید یا خواستید به كسی آن را هدیه دهید، فراموش نكنید كه از قبل تحقیق كنید یا با یك فرد ماهر به بازار بروید؛ در این صورت وسط چله تابستان هم قدری خنك و راحت خواهید بود.
بیشتر خصوصیاتی كه خانم‌های چادری به عنوان لازمه یك چادر می‌دانند، در سبكی و چروك نشدن پارچه چادر خلاصه می‌شود. یعنی از همین ابتدا بگوییم كه قید خنكی بیش از حد چادر مشكی را بزنید. چشم باز كنید و سبك‌ترینش را انتخاب كنید. شاید بهتر است بگوییم دیگر زمان استفاده از چادرهای كودری و نخی گذشته و باید فكری برای پیدا كردن یك چارقد مشكی و سبك بود.
برای انتخاب جنس، باید بیشتر سمت پارچه‌های سوئیسی و ژاپنی رفت. آنهایی كه امتحانش كرده‌اند، می‌دانند كه بسیار سبك‌تر از پارچه‌های دیگر است. البته پول بیشتری را هم می‌طلبد! در قدیم یا همان ده‌یا20 سال قبل جنسی به نام «كیفی» برای چادرهای مشكی بود؛ یك پارچه بسیار سبك برای چادر. اما حالا خبر از چادرهای كیفی نیست و جایش را چادرهای كرپ یا كن‌كن گرفته‌اند.
آنهایی كه چادر سر می‌كنند، شگرد فهمیدن میزان چروك شدن چادر را مثل همان تكنیك پارچه‌های معمولی می‌دانند: تكه‌ای از پارچه را در دست بگیرید و داخل مشتتان جمع كنید و نگه دارید. بعد از مدتی كه بازش كردید، اگر پارچه چروك بود، یعنی باید قیدش را بزنید و اگر كمی منعطف‌تر بود، می‌تواند انتخاب خوبی باشد!
حریر اسود، كریستال، كن‌كن و... ده‌ها جنسی است كه برای چادر مشكی استفاده می‌شود؛ آن هم با طرح‌های مختلف. از چادر ملی گرفته تا قجری و جلابیب. جالب است بدانید كه جلابیب یا جلباب اولین چادری بود كه ثبت ملی شد. آستین داشت اما مثل چادر ملی تنگ نبود. آزاد بود اما مثل چادر معمولی دست و پاگیر نبود. برای وضو‌گرفتن، زیپ آستینش‌اش باز می‌شد. برخی می‌گفتند آن‌قدر آپشن‌های جادویی داشت كه حتی می‌شد بدون روسری آن را پوشید و باحجاب بود. به هر حال اگر قصد خرید پارچه چادری برای خودتان داشتید یا خواستید به كسی آن را هدیه دهید، فراموش نكنید كه از قبل تحقیق كنید یا با یك فرد ماهر به بازار بروید؛ در این صورت وسط چله تابستان هم قدری خنك و راحت خواهید بود.
