این موضوع با پیروی از یک‌سری قواعد و ضوابط خاص صورت می‌گیرد و این‌گونه نیست که بتوان نسبت به انتشار آزاد اخبار، اعمال سانسور کرد. رویکرد رژیم‌صهیونیستی درخصوص سرپوش گذاشتن بر تلفات و هزینه‌هایی که در طول یک‌سال گذشته و بعد ازعملیات طوفان‌الاقصی متحمل شده، مصداق بارز سانسور است. آنچه امروز درخصوص نوع رفتار مقامات اسرائیلی می‌بینیم، پنهان‌کاری یا کوچک‌نمایی از اتفاقاتی که به‌صورت واقعی رخ داده، است.این موضوع با این هدف صورت می‌گیردکه ذهنیت افکار عمومی در داخل و خارج از سرزمین‌های اشغالی نسبت به ضربات و صدماتی که به لحاظ انسانی بر رژیم‌صهیونیستی وارد شده، منحرف شود. در اینجا می‌توان عملکرد رسانه‌ای جمهوری اسلامی با رویکردهای تبلیغاتی و روانی رژیم‌صهیونیستی را مقایسه کرد. روش رسانه‌ای ما، مبتنی بر آشکارسازی و روایت شفاف از اتفاقات و رخدادهایی است که در صحنه سیاسی رخ می‌دهد. اگر تصاویر واضح ازمیزان جنایات رژیم‌صهیونیستی درصداوسیما یارسانه‌های داخل کشورانتشارمی‌یابد،برای آن است که افکار‌عمومی دنیا کاملا با وحشی‌گری‌های این رژیم در غزه و لبنان آشنا شوند و صدای مظلومیت مردم ستمدیده فلسطین را بشنوند. این شفاف‌سازی به خوبی ماهیت رژیم‌صهیونیستی را آشکار کرده و مردم درسراسر دنیا به‌خوبی می‌دانند که سلاح‌های اسرائیل نه به سمت نظامیان، بلکه به سمت مردم بی‌دفاع، کودکان و زنان گرفته شده و رژیم اشغالگر قدس در تلاش است تا با تخریب خانه‌ها و به خاک وخون کشیدن غیرنظامیان و کوچ اجباری ساکنان غزه،چهره‌ای غالب درعرصه‌های تبلیغی و رسانه‌ای ازخود نشان بدهد. از سوی دیگر جمهوری اسلامی ایران، رویکرد شفاف‌سازی را درباره سایر موضوعات نظیر آنچه درباره اعلام تعداد شهدای پدافندی دیدیم، در پیش گرفته که در نوع خود قابل ستایش است.