به‌این ترتیب، او معتقد بود که تمام سیاست‌ها در عرصه داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی باید به‌شکلی تنظیم شود که منافع آمریکا را تأمین کند. در‌واقع ترامپ، اولویتِ اول خود را تأمین منافع آمریکا تعریف کرد. به‌همین دلیل، در‌این مدت چالش‌های زیادی را با چین، کشور‌های اروپایی، ایران و برخی قدرت‌های منطقه‌ای داشت. علاوه‌بر این، ترامپ با چالش‌هایی نیز در ساختار حکمرانی آمریکا روبه‌رو بود. برای نمونه می‌توان به پرونده‌های قضایی او اشاره کرد. به‌همین دلیل، در‌سطح بین‌المللی چهره‌ای ساختار شکن یا به‌عبارت دیگر، نوعی کاریزمای بدخیم از وی و تیمش ترسیم شده بود که در ادبیات سیاسی از آن با عنوان مصداق «فاشیسم نرم» نیز یاد می‌شد. با‌توجه به این‌مشکلات و سابقه عملکرد، دونالد ترامپ در‌این دوره سعی کرد خودش را منادی صلح معرفی کند و در تبلیغات و زمان پیروزی در انتخابات نیز اعلام کرد که به‌دنبال پایان‌دادن به جنگ‌هاست و می‌خواهد صلح را در جهان برقرار کند. شایان ذکر است از نگاه منتقدان آمریکا و اروپا، ترامپ به‌لحاظ روحیات و نوع شخصیتی که دارد، در طبقه‌بندی افراد و سیاستمداران رادیکال قرار می‌گیرد. به‌همین دلیل، به‌نظر می‌رسد با این نگاه، ترامپ همچنان در روابط بین‌الملل و در‌خصوص چین و منطقه غرب آسیا سیاست افراطی خود را دنبال و چالش‌آفرینی خواهد کرد. از‌طرفی، با‌توجه به حمایت آشکار و کمک‌هایی که لابی صهیونیسم از ترامپ در ایام مبارزات انتخاباتی کرد و به‌نوعی می‌توان گفت این لابی در پیروزی وی مؤثربوده، تردیدی نیست که ترامپ خود را متعهد می‌داند حتی بیشتر از دولت جو بایدن از رژیم‌صهیونیستی دفاع کند. این مسأله در پیام بنیامین نتانیاهو و همسرش در‌خصوص پیروزی ترامپ که با ذوق‌زدگی همراه بود کاملا مشهود است. به‌همین دلیل، به‌نظر می‌رسد ترامپ حمایت‌های گسترده‌تری از رژیم‌صهیونیستی در منطقه خواهد کرد. در‌این بین، بحث روابط اروپا و آمریکا نیز مطرح است و در‌این دوره این احتمال وجود دارد که روابط آنها سردتر شود. کما‌این‌که در دوره پیشین ترامپ نیز وضعیت چنین بود. چراکه او معتقد است اروپا باید هزینه‌های بیشتری در‌قبال فعالیت‌های ناتو بپردازد؛ به‌عبارت دیگر، ترامپ معتقد است اروپایی‌ها باید برای امنیت‌شان هزینه بیشتری پرداخت کنند و تمام هزینه‌های امنیت اروپا نباید از سبد آمریکا پرداخت شود. در‌مورد روسیه و بحث اوکراین نیز باید این نکته را در‌نظر گرفت‌؛ درست است که روسیه از این اتفاق استقبال‌ کرده و ولودیمیر زلنسکی نیز به دونالد ترامپ پیام داده اما به‌نظر می‌رسد ترامپ سعی خواهد کرد مقداری فضا را به‌سمتی ببرد که بتواند در مدیریت بحران نقش‌آفرینی کند. به‌همین دلیل، این احتمال وجود دارد که او برای تنش‌زدایی بین روسیه و اوکراین اقداماتی انجام دهد؛ اما این‌که در‌واقعیت ترامپ چقدر موفق خواهد شد، بحث دیگری است. افزون‌بر این، باید به این نکته نیز توجه داشت که بسیاری از رأی‌دهندگان آمریکایی به‌این امید به ترامپ رأی داده‌اند که شرایط اقتصاد آمریکا بهبود پیدا کند. هرچند اکونومیست گزارش داده که رشد اقتصادی آمریکا در گروه هفت و گروه ۲۰ رشد مطلوبی داشته امابا‌توجه به نظرسنجی گالوپ که طی آن فقط ۲۵درصد آمریکایی‌ها ازوضعیت جاری کشورشان اظهار رضایت کرده‌اند، به‌نظر می‌رسد رأی‌دهندگان آمریکایی به ترامپ به‌عنوان احیا‌کننده اوضاع اقتصادی و اجتماعی آمریکا می‌نگرند. در‌واقع یکی از دلایلی که آمریکایی‌ها به ترامپ رأی دادند این بود که بسیاری تصور می‌کنند ترامپ که در شعارهای انتخاباتی خود به فرسودگی زیر‌ساخت‌های اقتصادی و عمرانی آمریکا اشاره داشت، می‌خواهد آمریکا را بازسازی کند. بد نیست بدانیم ترامپ در دوره پیشین نیز گفته بود که زیرساخت‌های آمریکا نسبت به چین و سایر کشور‌ها فرسوده بوده، حالت جهان سومی پیدا کرده است. به‌همین دلیل، به‌نظر می‌رسد رأی‌دهندگان آمریکایی تصور می‌کنند که وی این‌بار به این مسأله خواهد پرداخت. مسأله دیگری که در این بین باید به آن پرداخت این است که دونالد ترامپ نسبت به کامالا هریس نه‌فقط آرای الکترال بالایی کسب کرد، بلکه جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان و مجلس سنا نیز اکثریت را کسب کردند. 
در‌واقع مجموعه اینها، ساختاری یکدست از قدرت را در آمریکا فراهم می‌کندکه با توجه به شخصیت و روحیات ترامپ می‌تواند مخاطراتی را برای دموکراسی آمریکایی به‌همراه داشته باشد. بنابراین، در‌مجموع باید دید که ترامپ ۲۰۲۴ با ترامپ ۲۰۱۶ چه تفاوت‌هایی دارد و او با توجه به تجاربی که در دوره قبل داشته، این دوره چگونه عمل خواهد کرد؟ اما باید توجه داشت که شخصیت ترامپ تغییری نکرده و او همچنان در سلسله مراتب قدرت جمهوری‌خواهان و گروه‌باز‌ها قرار می‌گیرد. به‌عبارت دیگر، به‌نظر می‌رسد سیاست‌های اعلامی‌ای که ترامپ دنبال می‌کند، برخلاف سیاست‌های عملی وی خواهد بود. به‌همین دلیل، به احتمال زیاد ترامپ بیشتر به‌سمت ناآرامی و دامن‌زدن به بحران‌ها پیش خواهد رفت. در‌این بین البته توجیه او نیز این است که می‌خواهد منافع آمریکا را تأمین کند. در‌مجموع د‌ر‌سطح جهانی ترامپ بیشتر به‌دنبال پیشبرد صلح از طریق قدرت است و تمایلی به پیشبرد صلح از طریق منطق ندارد. به‌بیان دیگر، مدل صلحی که ترامپ دنبال می‌کند، یک صلح مبتنی بر قدرت و اعمال زور است که با پیشبرد صلح و امنیت عادلانه که از اهداف بسیاری از کشور‌ها و جامعه بشری است همخوانی ندارد.