اولین ارتباط و تعامل کودک با والدین آغاز و کم‌کم شامل همسالان و دیگر افرادمانند مربیان نیز می‌شود. کودک در ابتدا حمایت و امنیت را در خانواده و در کنار والدین خود تجربه و به آنها اعتماد می‌کند. این ارتباط، پایه و اساس شکل‌گیری امنیت بنیادین و دلبستگی ایمن در کودک است. بااین‌حال کودکان و نوجوانان برای رسیدن به رشد اجتماعی مطلوب باید با همسالان‌شان ارتباط مناسب برقرار کنند. همسالان می‌توانند از طریق الگوسازی وتعادل هم‌سطح با یکدیگر، ارزش‌های اجتماعی را به یکدیگر انتقال دهند و نقطه اتکایی برای یافتن استقلال باشند. همسالان و دوستان از مهم‌ترین عوامل اجتماعی‌شدن کودکان و نوجوانان به‌شمار می‌روند. آنها از راه‌های مختلف بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند و از یکدیگر تأثیر می‌پذیرند. بسیاری از محققان بر این عامل تاکید دارند وازآن به‌عنوان ارتباط افقی یاد کرده‌اند. یعنی ارتباطی که در میان افرادی نسبتا هم‌سطح از لحاظ سنی،طبقه اجتماعی، تحصیلی، اقتصادی و...برقرار است. به‌هرحال فرآیند اجتماعی‌شدن و جامعه‌‌پذیری کودک از سه‌‌سالگی شروع و تا زمانی که انسان به اجتماعات بزرگ‌‌تری وارد می‌شود، ادامه پیدا می‌کند.