حفره‌های تاجی، نواحی هستند که در آن خطوط میدان مغناطیسی خورشید گشوده می‌شوند و باد‌های خورشیدی را آزادانه به فضا می‌فرستند. این نواحی در تصاویر فرابنفش به‌شکل لکه‌های تیره و تار دیده می‌شوند، چرا که گاز‌های داغ و درخشانی که معمولا در میدان‌های مغناطیسی به دام می‌افتند، دیگر محدود نیستند و به‌جای آن به فضای بیکران می‌گریزند. شفق‌های قطبی، زمانی رخ می‌دهند که باد‌های خورشیدی با میدان مغناطیسی زمین برخورد می‌کنند.ذرات باردار پرانرژی که ازخورشید ساطع می‌شوند، با گاز‌های موجود درجو بالایی زمین،مانند اکسیژن ونیتروژن،برخورد کرده وبه آنها انرژی می‌بخشند. این انرژی به‌شکل نور‌های رنگارنگ آزاد می‌شود و رقص نور‌های زیبایی را در آسمان شب خلق می‌کند. هرچه باد خورشیدی قوی‌تر باشد، این نمایش نورانی باشکوه‌تر و گسترده‌تر خواهد بود. براساس پیش‌بینی‌ها، احتمال وقوع شفق قطبی وجود دارد. بااین حال، بایدبه خاطرداشته باشیم که هواشناسی فضایی، درست مانند هواشناسی زمینی، پدیده‌ای پیچیده وغیرقابل پیش‌بینی است. هشدار‌های مربوط به طوفان‌های ژئومغناطیسی در این سطح، اگرچه چندان غیرمعمول نیستند اما لزوما به وقوع پدیده شفق قطبی منجر نمی‌شوند و گاهی اوقات ممکن است هیچ اتفاقی نیفتد.