به‌نظر می‌رسد باید قرارگاه حمایت از تولید و اشتغال تشکیل شود تا اقدامات هدفمندتر و اصولی‌تر باشد. در این صورت حمایت‌های مالیاتی و بیمه‌ای بهتر می‌تواند اجرا شود. ماجرا این است که باید اقداماتی انجام شود که بخش تولید آسیب نبیند، به ‌این‌معنا که اگر یک واحدی آسیب‌دیده، از آن حمایت اقتصادی کنیم تا وارد مدار شود اما در این مدت می‌توان از ظرفیت خالی بنگاه‌های دیگر استفاده کرد و به قول معروف تکمیل ظرفیت انجام شود تا تولید به توان خود ادامه دهد. بالاخره به‌دلیل جنگ تحمیلی سوم بخشی از ظرفیت تولید کشور از دست رفته و باید برای کارخانه‌های تولید‌کننده مواد اولیه مانند پتروشیمی و فولاد اولویت قائل شویم. اولویت تخصیص منابع باید در دستور کار دولت باشد. به‌دلیل افزایش قیمت نفت درآمد ارزی افزایش می‌یابد و می‌تواند بخشی از صادرات پتروشیمی و فولاد را جبران کند. در این صورت باید اولویت کارخانه‌هایی باشند که به مردم خدمت‌رسانی بیشتری دارند. از سوی دیگر مجلس و دولت باید اقدامی در زمینه بودجه انجام دهند. در بودجه سال 1405 که در سال 1404 به مجلس رسید هنوز جنگ آغاز نشده بود و قبل از شروع جنگ، بررسی‌ها تمام شده بود اما اکنون بودجه باید دوباره تدوین شود؛ به این دلیل که درآمدها و هزینه‌ها تغییر کرده و اعداد و ارقام در سند بودجه نیز باید تغییر کند. به‌عنوان مثال باید مشخص شود بودجه عمرانی مختص به رفع آسیب جنگ تحمیلی سوم است یا پروژه‌های قبلی. نکته دیگری که وجود دارد به حضور مردم در صحنه بر‌می‌گردد؛ اکنون 25 میلیون جانفدا ثبت نام کرده‌اند. شرایط کشور با قبل از جنگ متفاوت شده و سرمایه اجتماعی نظام نیز رشد زیادی داشته است.
متن کامل را در جام جم آنلاین بخوانید