​​​​​​​باست که مأموریت تأسیس شعبه میسیون در تهران را برعهده داشت، در این کتاب به شرح جزئیات جغرافیایی، نظامی و اجتماعی شهرهای مختلف ازجمله مشهد، تهران و تبریز می‌پردازد. از ویژگی‌های برجسته این سفرنامه، ارائه تصویری کم‌نظیر از حرم مطهر امام رضا‌(ع) است که در آثار مشابه مستشرقان کمتر دیده می‌شود. نویسنده همچنین با نگاهی دقیق، وقایعی چون قحطی بزرگ و وضعیت قبایل ترکمن را روایت کرده است. نام کتاب برگرفته از مشاهده عمق ارادت ایرانیان به 12 امام‌(ع) است که باست آن را شاخص‌ترین ویژگی هویت ملی ایران در آن دوران توصیف می‌کند. این اثر منبعی ارزشمند برای محققان تاریخ جهت مطالعه آداب‌ورسوم و ساختار قدرت در عصر ناصری است.