این کتاب درک عمومی از احساساتی مانند غم، اندوه و اضطراب را کاملا نادرست یا آسیب‌زا می‌بیند. در عوض، الساندری معتقد است که این احساسات می‌توانند بینش عمیقی درباره چیستی ما ارائه دهند و به منبع رشد ما تبدیل شوند. الساندری با بررسی این‌که فرهنگ غربی به‌طور معمول به احساسات افسردگی و اضطراب با دیدی منفی نگاه می‌کند، بحث را شروع می‌کند. او صنعت و کتاب‌های خودپروری و روان‌شناسی مدرن را به دلیل ترویج انتظار غیرواقعی از شادی و مثبت‌اندیشی مورد انتقاد قرار می‌دهد. این سوگیری فرهنگی نادرست جامعه می‌تواند ‌به احساس شرم و بی‌کفایتی هنگام تجربه احساسات طبیعی اما تاریک انسان منجر شود. الساندری بررسی می‌کند که چگونه متفکرانی مانند سورن کی‌یرکگور حالات تاریک خود را درک کرده و پذیرفته بودند. این فیلسوفان احساساتی مانند ناامیدی و اضطراب را نه نشانه‌های ضعف، بلکه جنبه‌های اساسی تجربه انسانی می‌دانستند که می‌توانست به خودآگاهی و اصالت منجر شود. برای مثال کی‌یرکگور با وجود اضطراب شدید، به صورتی که گاه از حال می‌رفت، به تفکر فلسفی می‌پرداخت. 

​​​​​​​نویسنده: ماریانا الساندری
مترجم: احسان سنایی
نشر: بیدگل
سال انتشار: 1404