از همین منظر، بررسی عملکرد صداوسیما در پوشش مراسم تشییع شهدا، فرصتی برای تأمل دوباره در نسبت میان رسانه، مردم و تنوع دیدگاه‌ها فراهم می‌کند. 
در فرهنگ ایرانی و به‌ویژه در سنت شیعی، احترام به درگذشتگان و به‌خصوص شهدا جایگاهی ممتاز دارد. به همین دلیل، هر مراسم تشییع فقط یک مناسبت عاطفی نیست بلکه عرصه‌ای برای بروز همبستگی اجتماعی، بازنمایی سرمایه عاطفی جامعه و تفسیر موقعیت سیاسی و فرهنگی کشور نیز هست. وقتی برگزاری چنین مراسمی با تأخیری طولانی همراه می‌شود، طبیعی است حجم احساسات عمومی فشرده‌تر و انتظار مردم از برگزارکنندگان و رسانه‌ها بیشتر شود. در این میان، نظم اجرایی، حضور مردم و تمهیدات شهری بخشی از ماجراست؛ بخش دیگر چگونگی روایت رسانه‌ای آن است. 
مسأله اصلی در اینجا به کیفیت حضور صداهای مختلف در رسانه ملی بازمی‌گردد. رسانه‌ای که عنوان ملی را با خود دارد ناگزیر است بازتاب‌دهنده لایه‌های متنوع‌تری از جامعه باشد. حضور نیروهای خدمتگزار، صنوف مختلف، کارشناسان دلسوز و منتقدان درون‌گفتمانی، نه تهدیدی برای رسانه بلکه فرصتی برای تقویت مرجعیت آن است.