لوکاکو در مراسم معارفه‌اش نشان داد که قصد ندارد صرفا یک مهاجم خارجی دیگر در استانبول باشد. او می‌خواهد با زبان مردم کشور جدیدش ارتباط برقرار کند و حتی برای رسیدن به این هدف، زمان مشخصی تعیین کرده است. خودش گفته که قصد دارد از همین روزها کلاس‌های ترکی را آغاز کند و امیدوار است طی سه تا چهار ماه بتواند به زبان ترکی صحبت کند. 
البته این اولین تجربه لوکاکو در دنیای چندزبانه نیست. او از کودکی در محیطی رشد کرد که زبان‌های مختلف بخشی از زندگی روزمره‌اش بودند. در خانه با لینگالا و فرانسوی سر و کار داشت و در مدرسه فلامان ( نام رایج برای گونه‌های زبان هلندی در بلژیک ) را آموخت. بعدها فوتبال، زبان‌های دیگری را هم به زندگی او اضافه کرد؛ انگلیسی در دوران حضورش در انگلستان، ایتالیایی در ایتالیا و همچنین اسپانیایی و پرتغالی. منابع مختلف از توانایی او در صحبت کردن به چندین زبان خبر داده‌اند.
اما شاید جذاب‌ترین بخش این داستان، رابطه قدیمی لوکاکو با ترکیه باشد. او در کودکی به واسطه پدرش، روژه لوکاکو که در دهه ۱۹۹۰ برای گنچلربیرلیغی بازی می‌کرد، مدتی در ترکیه زندگی کرده است. خود لوکاکو گفته این کشور برایش حکم «خانه دوم» را دارد و خاطرات آن دوران در شکل‌گیری رؤیای فوتبالیست شدنش نقش داشته است. حتی برادرش جوردن نیز سابقه بازی در ترکیه را دارد.