حمایت از نخبگان یک ضرورت راهبردی

حمایت از نخبگان یک ضرورت راهبردی

وقتی قدرت‌های غربی و ایالات‌متحده در طول دهه‌های گذشته با اعمال تحریم‌های همه‌جانبه، فشارهای حداکثری و سیاست‌های تحقیرآمیز تلاش کردند تا مسیر توسعه و پیشرفت ملت‌ها، و ازجمله ایران را متوقف سازند، با واقعیت خیره‌کننده‌ای روبه‌رو شدند که ضربه‌ای سنگین بر محاسبات استراتژیک آنها وارد کرد. آنها با تعجب دریافتند که ایران طی ۴۷ سال گذشته، با وجود تمامی تحریم‌های ظالمانه و تنگناهای اقتصادی، در حوزه‌های مختلف علمی، صنعتی و فناوری ازجمله صنایع موشکی، پزشکی، نانوتکنولوژی، معماری و ... همواره جایگاهی میان پنج یا شش کشور برتر دنیا داشته و هرگز از این رتبه نزول نکرده است. این دستاورد شگرف، زنگ خطری جدی برای نظام سلطه بود که چگونه کشوری زیر سخت‌ترین فشارها می‌تواند به چنین قله‌هایی از علم دست یابد. از همین روست که رهبر معظم انقلاب اسلامی بر حفظ و تقویت این مسیر و جدی‌گرفتن این موضوع تاکید دارند؛ تاکیدی که معنای عملی آن، توجه واقعی به نخبگان، نوآوران و نیروهای انسانی متخصص، حمایت همه‌جانبه از آنها و مراقبت حقیقی از این سرمایه‌های بی‌بدیل ملی است.

دکتر غلامرضا خواجی عضو هیات ‌علمی دانشگاه فردوسی مشهد

بدیهی است که این توجه و حمایت راهبردی، نباید در حد شعارها و تقدیرهای ظاهری باقی بماند، بلکه نیازمند تحولی ساختاری در نگاه مدیران و اختصاص بودجه‌های کافی، اعطای امتیازات ویژه و هموارسازی مسیر پیشرفت جوانان است تا دلگرم بمانند و انگیزه‌ای محکم برای ماندن در وطن داشته باشند. جوان نخبه در ابتدای مسیر زندگی، تشکیل خانواده و سازندگی ا‌ست و طبیعی است که جذب فضایی شود که امنیت شغلی و تامین مالی او را تضمین کند. در شرایطی که دانشگاه‌ها و مراکز علمی آن‌سوی مرزها با جذاب‌ترین امتیازات مالی و پژوهشی در پی جذب سرمایه‌های انسانی ما هستند، مقابله با این روند نیازمند اقداماتی متقابل و کارآمد است. به‌عنوان‌نمونه، فراهم‌کردن امکان ادامه‌تحصیل دانشجویان کارشناسی ارشد در مقطع دکترا بدون نیاز به کنکور و مصاحبه‌های طاقت‌فرسا، یا درنظرگرفتن حقوق، دستمزد و مزایای مکفی و آبرومندانه برای دانشجویان مقطع دکترا، ازجمله راهکارهای عاجلی است که می‌تواند مانع از وسوسه مهاجرت شود.
بنابراین، این وظیفه‌ای خطیر و راهبردی بر دوش دولت و ارکان مختلف نظام است تا با ایجاد امتیازات اداری، مالی و رفاهی رقابتی، محیطی امن و پرامید برای نسل جوان فراهم کنند. جوانان نخبه و خلاق ایران اسلامی نیازمند پشتوانه‌ای مطمئن هستند تا با خیال آسوده به تحقیق، نوآوری و حل چالش‌های کشور بپردازند. غفلت از این ضرورت حیاتی، فرصت‌ها را به تهدید بدل می‌کند، درحالی‌که سرمایه‌گذاری واقعی روی این نیروهای مستعد، تضمین‌کننده اقتدار علمی و استقلال همه‌جانبه کشور خواهد بود، چراکه تنها این نسل جوان و اندیشمند است که می‌تواند با تکیه بر انگیزه درونی، آینده ایران را به شکلی پایدار و سرافرازانه بسازد.