بازی این مذاکره: هم استراتژی هم تاکتیک

بازی این مذاکره: هم استراتژی هم تاکتیک

این دیدار رؤسای پیمان مکه با دکتر رضایی را چگونه فهم کنیم تا به حقیقت تقرب جوییم و سر ملت کلاه نرود؟
اجازه دهید قبل از بیان براهین دو برخورد را کنار هم قرار دهم. برخوردهایی که ذاتا ضد همند.
۱_ برخورد شاهدانه و عمیقا وفادار به انقلاب اسلامی و ولایت فقیه و در خط رهبری و در خدمت اهداف عالی استقلال و امنیت ملی و سیاست سرفراز و پیروز دفاعی سه امام.
۲_ سیاست بارها رسوا و مفتضح تسلیم‌طلبانه منبعث از دلسپردگی به آمریکا و پذیرش ولایت شیطان و اسیر دشمن شدن! 
امروز در برخورد به سفر رؤسای پیمان مکه که زائده و کاتالیزور پیمان ابراهیم است، موضع دکتر رضایی از نوع اول و وفادار به رکن رکین و تنها امکان استقامت حقیقی و متحد یعنی مطیع سیاست و خط رهبری است؛ و خط دکتر ظریف در برابر ابتکار امریکایی سه کشور؟ با اهداف چند وجهی‌،‌ دقیقا نماینده خط نافذ سلطه صهیونی_ آمریکایی است که منتظر دموکرات‌ها و چشم انتظار تسلیم ما به ارباب و کدخدای رو به موت نشسته است  .  
نگاه دکتر رضایی همان طور که در ادامه خواهم گفت نیازمند توجه و دقت‌هایی درباره نقش مذاکره در فرآیند فشل کردن ایران در دفاع از متحدان ما طبق تجربه لبنان است و اینکه مذاکره سبب ضربه به اقتدار یمن و سستی ما در یاری به متحد استراتژیک‌مان نشود. اما کلا بس هوشمندانه عاقلانه، واقعگرایانه و انقلابی است:
«۱_همکاری‌های منطقه‌ای از مدت‌ها قبل باید شروع می‌شد. 
۲_سفر مقامات ارشد عربستان،ترکیه و پاکستان نشان داد تهدیدات آمریکایی‌ها تأثیرات‌ زیادی بر کشورها ندارد.
۳_در پی مقاومت مردم ایران و اقتدار و پیروزی نیروهای مسلح فضای جديد‌ مثبتی در منطقه و وضع جدیدی در برخورد با پاکستان و عربستان و ترکیه پدید آمد.