3 روایت از بخشش

3 روایت از بخشش

گذشت یک زن از بخش عمده مهریه‌اش، تلاش گروهی از جوانان برای آزادی چهار زندانی و همراهی خیران با یک نوجوان که برای پرداخت دیه دوچرخه محبوبش را فروخت، سه روایت از گره‌گشایی و بازگشت زندانیان جرائم غیرعمد به آغوش خانواده‌های‌شان است. روایت‌هایی که نشان می‌دهد گاهی یک گذشت، یک تصمیم دوستانه یا حتی فروش وسیله‌ای دوست‌داشتنی می‌تواند سرنوشت یک خانواده را تغییر دهد. 

زندانی شدن به دلیل ناتوانی در پرداخت مهریه، بدهی یا دیه، فقط به معنای گرفتار شدن یک نفر پشت میله‌های زندان نیست‌؛ خانواده‌ای هم در بیرون از زندان چشم‌انتظار بازگشت اوست. در چنین شرایطی، گذشت شاکیان، همراهی خانواده‌ها و کمک خیران می‌تواند راهی برای پایان دادن به این انتظار باشد. در ماه‌های گذشته نیز مددکاران ستاد دیه استان تهران با پیگیری پرونده‌های مختلف و جلب مشارکت مردم، زمینه آزادی تعدادی از زندانیان جرائم غیرعمد را فراهم کرده‌اند. سه پرونده زیر، نمونه‌هایی از این تلاش‌هاست. 
 
بخشش ۳۰۷ سکه برای بازگشت همسر به خانه
اختلاف خانوادگی، مردی را به دلیل ناتوانی در پرداخت مهریه راهی زندان کرد‌ اما گذشت همسرش از ۳۰۷ سکه از مهریه ۳۰۹ سکه‌ای، سرانجام راه آزادی او را هموار کرد. 
این زن پس از بروز اختلاف با همسرش، مهریه خود را به اجرا گذاشت و با رسیدگی به پرونده، مرد به دلیل ناتوانی در پرداخت آن زندانی شد. مرد پس از مدتی درخواست اعسار داد که دادگاه نیز با پذیرش آن، پرداخت دو سکه به‌عنوان پیش‌قسط و تسویه باقی مهریه به صورت اقساط را تعیین کرد. با این حال، مرد حتی توانایی پرداخت همان دو سکه پیش‌قسط را هم نداشت و به همین دلیل برای رهایی از زندان به ستاد دیه استان تهران مراجعه کرد. 
مددکاران این ستاد پس از بررسی پرونده، گفت‌وگو با همسر مرد را آغاز کردند. تلاش آنها سرانجام نتیجه داد و زن پذیرفت از ۳۰۷ سکه مهریه خود بگذرد و تنها دو سکه دریافت کند. با این گذشت بزرگ، مشکل اصلی برای آزادی مرد برطرف شد اما همچنان باید دو سکه باقی‌مانده تأمین می‌شد. 
در ادامه، خانواده زندانی یک سکه را تهیه کردند و سکه دوم نیز با مشارکت خیران نیک‌اندیش فراهم شد تا این مرد پس از مدت‌ها دوری از خانواده، از زندان آزاد شود. 
   
3 گلریزان دوستانه برای آزادی چهار زندانی
گاهی یک تصمیم در جمعی دوستانه می‌تواند به حرکتی ماندگار برای کمک به دیگران تبدیل شود. ماجرا از آنجا آغاز شد که گروهی از جوانان در روزهای نخست سال و همزمان با گسترش جنگ تحمیلی در تهران، در یک دورهمی دوستانه تصمیم گرفتند بخشی از درآمد خود را برای آزادی زندانیان جرائم غیرعمد اختصاص دهند. 
آنها تصمیم گرفتند به جای تماشای مشکلات، سهمی در حل گرفتاری خانواده‌هایی داشته باشند که یکی از اعضای آنها به دلیل بدهی مالی راهی زندان شده بود. 
ایده ساده بود‌؛ هر کدام از اعضای گروه بخشی از درآمد خود را کنار بگذارد تا با جمع‌آوری کمک‌ها، زمینه آزادی زندانیان نیازمند فراهم شود. این تصمیم به همان دورهمی محدود نماند و به فعالیتی جمعی برای برگزاری گلریزان تبدیل شد. 
یکی از اعضای این گروه درباره فعالیت‌شان می‌گوید: «ما در فضای مجازی گروهی داریم که گلریزان برگزار می‌کنیم. گاهی هم در اینستاگرام استوری می‌گذاریم تا افراد بیشتری در این کار مشارکت کنند. هر کدام از ما با نیتی وارد این مسیر شده‌ایم‌؛ یکی با نذر سلامتی مادرش و دیگری به امید برکت در کسب‌وکارش.»
این جمع دوستانه در هفت ماه نخست امسال سه گلریزان برگزار کرده و با جمع‌آوری کمک‌های اعضا و همراهی افراد دیگر، زمینه آزادی چهار زندانی را فراهم کرده است‌؛ یک زن که برای راه‌اندازی کسب‌وکار با مشکلات مالی روبه‌رو شده بود و سه مرد که هر کدام به‌عنوان پدر خانواده، در پی گرفتاری‌های مالی و کاری ناخواسته راهی زندان شده بودند. 
اعضای این گروه قصد دارند فعالیت خود را ادامه دهند و امیدوارند در گلریزان‌های بعدی، افراد بیشتری به جمع آنها بپیوندند تا تعداد بیشتری از زندانیان جرائم غیرعمد به خانه و کنار خانواده‌های‌شان بازگردند. 
عباس کشانی، رئیس ستاد دیه استان تهران نیز با اشاره به اهمیت مشارکت‌های مردمی در آزادی زندانیان گفت: رواج فرهنگ گلریزان‌های خانوادگی و دوستانه نقش مهمی در آزادی زندانیان جرائم غیرعمد دارد. همراهی جمع‌های کوچک و بزرگ مردمی می‌تواند با کنار هم قرار گرفتن کمک‌های هرچند اندک، زمینه بازگشت زندانیان نیازمند به خانواده‌های‌شان را فراهم کند. 
 
فروش دوچرخه رؤیایی برای فرار از کابوس دیه ۴۰۰ میلیونی
برای پسری ۱۵ ساله که در کنار درس خواندن کار می‌کرد تا بتواند دوچرخه‌ای برای خودش بخرد، دوچرخه‌سواری یکی از شیرین‌ترین لذت‌های زندگی بود‌ اما یک حادثه در سراشیبی خیابان، این شادی را به نگرانی بزرگی تبدیل کرد. برخورد دوچرخه او با یک زن عابر، پرونده‌ای با دیه ۴۰۰ میلیون تومانی رقم زد‌؛ مبلغی که پرداخت آن از توان خانواده نوجوان خارج بود. 
این پسر نوجوان با کار کردن و پس‌انداز، سرانجام توانسته بود دوچرخه مورد علاقه‌اش را بخرد. او با شوق از آن استفاده می‌کرد اما یک روز هنگام عبور از سراشیبی، کنترل دوچرخه را از دست داد و با زن میانسالی برخورد کرد. 
زن عابر در این حادثه دچار شکستگی دست و آسیب‌های دیگر شد. با تشکیل پرونده قضایی و تعیین میزان دیه، خانواده نوجوان با بدهی سنگینی روبه‌رو شدند. پرداخت ۴۰۰ میلیون تومان برای آنها امکان‌پذیر نبود و نگرانی از آینده فرزندشان و احتمال معرفی او به کانون اصلاح و تربیت، روزهای دشواری را برای خانواده رقم زد. 
پدر و مادر این نوجوان برای دریافت کمک به ستاد دیه استان تهران مراجعه کردند. پس از بررسی وضعیت مالی آنها، مشخص شد خانواده توانایی پرداخت مبلغ تعیین‌شده را ندارد. مددکاران ستاد دیه نیز برای حل مشکل، با زن آسیب‌دیده وارد گفت‌وگو شدند. 
این زن اعلام کرد برای درمان آسیب‌های ناشی از حادثه ۲۵۰ میلیون تومان هزینه کرده و خواسته‌اش دریافت همین مبلغ است. به این ترتیب، با کاهش مبلغ مورد مطالبه، مسیر جلب رضایت شاکی هموار شد. 
اما بخش دیگری از این ماجرا به تصمیم خود نوجوان بازمی‌گشت. او که برای خرید دوچرخه مورد علاقه‌اش مدت‌ها کار کرده و پس‌انداز کرده بود، تصمیم گرفت برای جبران خسارت، همان وسیله‌ای را که با زحمت به دست‌آورده بود بفروشد. دوچرخه به فروش رفت و از محل آن ۲۲ میلیون تومان فراهم شد. باقی مبلغ نیز با کمک خیران تأمین شد تا سرانجام با پرداخت ۲۵۰ میلیون تومان و جلب رضایت زن آسیب‌دیده، زمینه جلوگیری از معرفی نوجوان به کانون اصلاح و تربیت فراهم شود. 
عباس کشانی، رئیس ستاد دیه استان تهران، با اشاره به این سه پرونده گفت: «این سه پرونده، هر کدام روایتی متفاوت از گرفتار شدن در مشکلات مالی و راهی برای رهایی از آن است‌؛ از زنی که بخش عمده مهریه‌اش را بخشید تا جوانانی که کمک‌های‌شان را روی هم گذاشتند و نوجوانی که برای جبران خسارت، از دوچرخه محبوبش گذشت. روایت‌هایی که نشان می‌دهد گاهی برای باز شدن گره زندگی یک خانواده، تنها یک قدم خیرخواهانه کافی است.»