شبستر و روستاهای اطرافش مقصدی خنک برای روزهای گرم تابستان
شهر آلبالوهای ترش
این روزها كه هوای تهران حسابی گرم و طاقت‌فرسا شده و تعطیلی مدارس هم فرصت خوبی برای یك‌سفر تابستانی ایده‌آل است، باید مقصدی جذاب انتخاب كرد كه به اندازه كافی خنك باشد. شمال غربی كشور یكی از دامنه‌های وسیعی است كه می‌تواند انتخاب ایده‌آل شما برای سفر تابستانی‌تان را بسازد. روی نقشه كه دقیق شوید، در استان آذربایجان شرقی اول از همه تبریز چشم‌تان را می‌گیرد. شهر پر آوازه تاریخ معاصر با جاذبه‌های فراوان گردشگری؛ اما همین كه دست‌تان را كمی روی نقشه به سمت دریاچه ارومیه بلغزانید می‌رسید به شهرستان شبستر و روستاهای اطرافش؛ جایی كه می‌تواند خاطره امسال شما از یك سفر تابستانی و ایده‌آل را برایتان بسازد. برای رسیدن به شبستر و روستاهای زیبایش باید از تبریز به سمت منطقه آزاد تجاری ارس حركت كنید، حدود یك ساعت و نیم بعد از تبریز، وقتی از خامنه (شهر آبا و اجدادی رهبر انقلاب) گذشتید می‌رسید به یك میدان كوچك و تابلویی كه می‌گوید اینجا شبستر است!
فاطمه سادات بکایی
می‌توانید برای اقامت در همان شبستر بمانید، شهر كوچك زیبایی كه در این فصل شگفت‌انگیزترین ویترینش درخت‌های سرخ و سبز گیلاس و آلبالو است كه در گوشه گوشه پیاده‌روهای شهر قد علم كرده‌اند و آنقدر میوه دارند كه كمرشان خم شده! این جذابیت البته برای اهالی شبستر خیلی عادی است اما برای ما كه تنها درخت میوه كوچه‌های‌مان توت‌های سفید هستند، حتی تماشا كردن این درخت‌های سرخ هیجان زاید الوصفی با خودش به همراه دارد.
روستای آلبالوهای سرخ
نظر ما را اگر بخواهید، به جای شبستر پیشنهاد می‌كنیم روستای زیبای «تیل» را برای اقامت انتخاب كنید. برای رسیدن به تیل، باید از شبستر به سمت ارس حركت كنید، حدود 10 دقیقه بعد، درست در حاشیه یك كیلومتری دریاچه ارومیه سمت راست جاده با تابلوی تیل و جاده زیبا و بلندش مواجه می‌شوید. جاده‌ای رو به روستا و پشت به دریاچه كه از هر حیث جاده‌ای رویایی و جذاب محسوب می‌شود.
كوچه پس كوچه‌های این روستا هم درست مثل شبستر با آلبالوهای سرخ و درخت‌های توت و شاه‌توت آذین بندی شده‌اند. از كنار هر خانه‌ای كه عبور كنید، سخاوت درخت‌های میوه را می‌بینید كه به سمت كوچه و عابران چتر باز كرده‌اند؛ از دور كه این درخت‌ها را تماشا كنید به نظر می‌آید كسی ظرف میوه‌های تابستانی را به سمت رهگذرها خم كرده و اصرار دارد كمی از آن بچشند.درخت‌های توت، شاه‌توت، گیلاس، آلبالو، گردو، انجیر همه اجزای بهشتی است كه شما در كوچه‌پس كوچه‌های تیل ناباورانه می‌توانید تماشا كنید.
جز درخت‌های میوه، مسجد هم یكی از فراوانی‌های این روستاست. به طور كلی آذری‌ها به مسجد ارادت ویژه‌ای دارند و حتی در تبریز هم بیش از هر چیزی مسجدهای فراوان است كه نظر شما را به خود جلب می‌كند. این الگو حتی در این روستای كوچك هم رعایت شده و مسجدهای زیادی به چشم‌تان خواهد خورد، مسجدهایی فعال و پر از نمازگزار كه حال خوب معنوی روستا را تامین می‌كنند.
بهشتی برای مهاجرت معكوس
خیلی از خانه‌ها در تیل بازسازی شده‌اند. نمای روستا شاید به طور كلی خیلی شبیه ذهنیت ما از یك روستا نباشد؛ اما اهالی تیل روح كلی و اصالت روستا را حفظ كرده‌اند. تیل روستای نسبتا پرجمعیتی است. از آن روستاهای پویا و زنده كه به لطف بركت عجیب خاكش جوان‌ها را هم پابند خودش كرده.
شاید برایتان جالب باشد كه این روستا حتی دارای آمار خوبی از مهاجرت معكوس است؛ خیلی از جوان‌هایی كه والدین‌شان سال‌ها پیش جلای وطن كرده و در تهران ساكن شده بودند حالا دوباره به روستا برگشته‌اند و با آوردن فناوری و كشاورزی علمی رونق دیگری به این كار داده‌اند. آبیاری قطره‌ای را یكی از همین جوان‌های سابقا تهرانی به روستا آورده و با نتیجه مطلوبی كه گرفته، كشاورزان سنتی را هم برای استفاده از این شیوه قانع كرده است.
گشت و گذارتان در كوچه پس‌كوچه‌های تیل كه تمام شد می‌توانید در ضلع شرقی روستا وارد باغ‌ها بشوید. باغ‌دارهای زحمتكش تیل، با روی باز از شما پذیرایی خواهند كرد؛ آنجا می‌توانید با اجازه صاحب باغ، خودتان میوه‌های مورد علاقه‌تان را از روی درخت دستچین كرده و پولش را بپردازید. گیلاس‌های تیل یكی از مرغوب‌ترین نوع ارگانیك خودش است. میوه‌های بسیار درشتی كه حتی یكی‌شان هم كرم‌خورده نیستند و با قیمت‌های باورنكردنی به فروش می‌رسند؛ بعید است بتوانید مشابه آن میوه‌ها را در تهران پیدا كنید. زردآلو و درخت‌های پربار گوجه سبز و آلوچه هم یكی دیگر از لذت‌های خوردنی این باغ‌های پر بركت است كه می‌توانید همانجا مستقیم و بدون واسطه از باغ‌دار تهیه كنید.
حالا وقت گشت و گذار در كوچه باغ‌های بسیار زیبای تیل است كه با دیوارهای كوتاه و كاهگلی باغ‌های روستا یك بهشت كوچك درست در شمالی‌ترین قسمت نقشه ایران ساخته است. بهشتی با منظره دریاچه بزرگ و زیبای ارومیه. عطر میوه‌های تابستانی و خنكای آبی كه آرام آرام از كنار دیوارها عبور می‌كند و زمین پربركت روستا را سیرآب می‌كند.
اگر اهل عكاسی باشید و یك دوربین معمولی همراه‌تان باشد، قول می‌دهیم كه عكس‌های خوبی از این سفر نصیب‌تان می‌شود، منظره‌های خارق‌العاده این روستا و در كنار هم قرار گرفتن كوه و دریا و باغ‌های سرسبز، بهشتی واقعی برای شما ایجاد می‌كند كه شاید دیگر هرگز فرصت تماشای این همه زیبایی‌ها را در كنار هم پیدا نکنید.
ساحل درمانی دریاچه ارومیه
بعد از گشت و گذار در سرسبزی روستا، نوبت به جاذبه درمانی تیل می‌رسد. روستا را به سمت جنوب غربی ترك می‌كنید و برای رسیدن به دریاچه ارومیه از جاده زیبای ابتدای روستا می‌رسید؛ جاده‌ای كه حالا پشت به تیل و باغ‌ها و كوه‌های جذابش و رو به آبی بیكران دریاچه است. این منظره در وقت غروب خورشید، یكی از بدیع‌ترین منظره‌های غروب است كه می‌تواند ساعت‌ها بیننده را به خودش مشغول كند.
دریاچه ارومیه، به دلیل نمكین بودن آبش، در تمام اوقات با هاله‌ای شبیه مه نیمه غلیظ پوشیده شده و در ساحل تیل شما با منظره‌ای از كوه‌های پشت دریاچه و بازی آب و آفتاب مواجه خواهید بود كه یكی از تماشایی‌ترین تصویرهایی است كه می‌شود دید.
از جاده معروف به شیخ ولی كه وارد ساحل دریاچه بشوید، امكانات ابتدایی یك تفریح درمانی را می‌توانید ببینید. آب دریاچه البته به لطف رفتارهای غیراستاندارد چند سال اخیر، خیلی عقب نشینی كرده و عمق بسیار كمی هم دارد؛ بنابراین استفاده از تفریحات آبی مثل قایق سواری و جت اسكی را باید فراموش كنید، در عوض می‌توانید ساحل نمكی دریاچه و آب درمانگرش را تجربه كنید.
اهالی روستا تقریبا یك روز درمیان بعد از یك روز سخت كاری خودشان را به دریاچه می‌رسانند و با نشستن در آب كم عمق دریاچه از بركات این آب شور و خواص درمانی‌اش استفاده می‌كنند. گل و لای حاشیه ساحل هم خواص ویژه و مشتری‌های خودش را دارد. برای استفاده از این مزایای خوب فقط یك اشكال وجود دارد و آن هم بوی نامطبوعی است كه تركیب آب و گل و نمك برای این ساحل ایجاد می‌كند. این بوی نامطبوع البته از جمله ویژگی‌های طبیعی این بخش است و كمی كه از حضورتان در ساحل بگذرد، برای شامه‌تان عادی خواهد شد.
در روزهای اقامت در این منطقه می‌توانید به روستاهای اطراف بروید و از محیط جذاب این حوالی هم استفاده كنید. حالا بعد از ساختن یك سفر خنك تابستانی اگر توانستید از شبستر و حوالی‌اش دل بكنید و به شهر خودتان برگردید؛ البته اگر فرصت كافی داشته باشید، در مسیر بازگشت می‌توانید از جنگل‌های زیبای ارسباران و روستای شگفت‌انگیز كندوان هم دیدن كنید.
روستای آلبالوهای سرخ
نظر ما را اگر بخواهید، به جای شبستر پیشنهاد می‌كنیم روستای زیبای «تیل» را برای اقامت انتخاب كنید. برای رسیدن به تیل، باید از شبستر به سمت ارس حركت كنید، حدود 10 دقیقه بعد، درست در حاشیه یك كیلومتری دریاچه ارومیه سمت راست جاده با تابلوی تیل و جاده زیبا و بلندش مواجه می‌شوید. جاده‌ای رو به روستا و پشت به دریاچه كه از هر حیث جاده‌ای رویایی و جذاب محسوب می‌شود.
كوچه پس كوچه‌های این روستا هم درست مثل شبستر با آلبالوهای سرخ و درخت‌های توت و شاه‌توت آذین بندی شده‌اند. از كنار هر خانه‌ای كه عبور كنید، سخاوت درخت‌های میوه را می‌بینید كه به سمت كوچه و عابران چتر باز كرده‌اند؛ از دور كه این درخت‌ها را تماشا كنید به نظر می‌آید كسی ظرف میوه‌های تابستانی را به سمت رهگذرها خم كرده و اصرار دارد كمی از آن بچشند.درخت‌های توت، شاه‌توت، گیلاس، آلبالو، گردو، انجیر همه اجزای بهشتی است كه شما در كوچه‌پس كوچه‌های تیل ناباورانه می‌توانید تماشا كنید.
جز درخت‌های میوه، مسجد هم یكی از فراوانی‌های این روستاست. به طور كلی آذری‌ها به مسجد ارادت ویژه‌ای دارند و حتی در تبریز هم بیش از هر چیزی مسجدهای فراوان است كه نظر شما را به خود جلب می‌كند. این الگو حتی در این روستای كوچك هم رعایت شده و مسجدهای زیادی به چشم‌تان خواهد خورد، مسجدهایی فعال و پر از نمازگزار كه حال خوب معنوی روستا را تامین می‌كنند.
بهشتی برای مهاجرت معكوس
خیلی از خانه‌ها در تیل بازسازی شده‌اند. نمای روستا شاید به طور كلی خیلی شبیه ذهنیت ما از یك روستا نباشد؛ اما اهالی تیل روح كلی و اصالت روستا را حفظ كرده‌اند. تیل روستای نسبتا پرجمعیتی است. از آن روستاهای پویا و زنده كه به لطف بركت عجیب خاكش جوان‌ها را هم پابند خودش كرده.
شاید برایتان جالب باشد كه این روستا حتی دارای آمار خوبی از مهاجرت معكوس است؛ خیلی از جوان‌هایی كه والدین‌شان سال‌ها پیش جلای وطن كرده و در تهران ساكن شده بودند حالا دوباره به روستا برگشته‌اند و با آوردن فناوری و كشاورزی علمی رونق دیگری به این كار داده‌اند. آبیاری قطره‌ای را یكی از همین جوان‌های سابقا تهرانی به روستا آورده و با نتیجه مطلوبی كه گرفته، كشاورزان سنتی را هم برای استفاده از این شیوه قانع كرده است.
گشت و گذارتان در كوچه پس‌كوچه‌های تیل كه تمام شد می‌توانید در ضلع شرقی روستا وارد باغ‌ها بشوید. باغ‌دارهای زحمتكش تیل، با روی باز از شما پذیرایی خواهند كرد؛ آنجا می‌توانید با اجازه صاحب باغ، خودتان میوه‌های مورد علاقه‌تان را از روی درخت دستچین كرده و پولش را بپردازید. گیلاس‌های تیل یكی از مرغوب‌ترین نوع ارگانیك خودش است. میوه‌های بسیار درشتی كه حتی یكی‌شان هم كرم‌خورده نیستند و با قیمت‌های باورنكردنی به فروش می‌رسند؛ بعید است بتوانید مشابه آن میوه‌ها را در تهران پیدا كنید. زردآلو و درخت‌های پربار گوجه سبز و آلوچه هم یكی دیگر از لذت‌های خوردنی این باغ‌های پر بركت است كه می‌توانید همانجا مستقیم و بدون واسطه از باغ‌دار تهیه كنید.
حالا وقت گشت و گذار در كوچه باغ‌های بسیار زیبای تیل است كه با دیوارهای كوتاه و كاهگلی باغ‌های روستا یك بهشت كوچك درست در شمالی‌ترین قسمت نقشه ایران ساخته است. بهشتی با منظره دریاچه بزرگ و زیبای ارومیه. عطر میوه‌های تابستانی و خنكای آبی كه آرام آرام از كنار دیوارها عبور می‌كند و زمین پربركت روستا را سیرآب می‌كند.
اگر اهل عكاسی باشید و یك دوربین معمولی همراه‌تان باشد، قول می‌دهیم كه عكس‌های خوبی از این سفر نصیب‌تان می‌شود، منظره‌های خارق‌العاده این روستا و در كنار هم قرار گرفتن كوه و دریا و باغ‌های سرسبز، بهشتی واقعی برای شما ایجاد می‌كند كه شاید دیگر هرگز فرصت تماشای این همه زیبایی‌ها را در كنار هم پیدا نکنید.
ساحل درمانی دریاچه ارومیه
بعد از گشت و گذار در سرسبزی روستا، نوبت به جاذبه درمانی تیل می‌رسد. روستا را به سمت جنوب غربی ترك می‌كنید و برای رسیدن به دریاچه ارومیه از جاده زیبای ابتدای روستا می‌رسید؛ جاده‌ای كه حالا پشت به تیل و باغ‌ها و كوه‌های جذابش و رو به آبی بیكران دریاچه است. این منظره در وقت غروب خورشید، یكی از بدیع‌ترین منظره‌های غروب است كه می‌تواند ساعت‌ها بیننده را به خودش مشغول كند.
دریاچه ارومیه، به دلیل نمكین بودن آبش، در تمام اوقات با هاله‌ای شبیه مه نیمه غلیظ پوشیده شده و در ساحل تیل شما با منظره‌ای از كوه‌های پشت دریاچه و بازی آب و آفتاب مواجه خواهید بود كه یكی از تماشایی‌ترین تصویرهایی است كه می‌شود دید.
از جاده معروف به شیخ ولی كه وارد ساحل دریاچه بشوید، امكانات ابتدایی یك تفریح درمانی را می‌توانید ببینید. آب دریاچه البته به لطف رفتارهای غیراستاندارد چند سال اخیر، خیلی عقب نشینی كرده و عمق بسیار كمی هم دارد؛ بنابراین استفاده از تفریحات آبی مثل قایق سواری و جت اسكی را باید فراموش كنید، در عوض می‌توانید ساحل نمكی دریاچه و آب درمانگرش را تجربه كنید.
اهالی روستا تقریبا یك روز درمیان بعد از یك روز سخت كاری خودشان را به دریاچه می‌رسانند و با نشستن در آب كم عمق دریاچه از بركات این آب شور و خواص درمانی‌اش استفاده می‌كنند. گل و لای حاشیه ساحل هم خواص ویژه و مشتری‌های خودش را دارد. برای استفاده از این مزایای خوب فقط یك اشكال وجود دارد و آن هم بوی نامطبوعی است كه تركیب آب و گل و نمك برای این ساحل ایجاد می‌كند. این بوی نامطبوع البته از جمله ویژگی‌های طبیعی این بخش است و كمی كه از حضورتان در ساحل بگذرد، برای شامه‌تان عادی خواهد شد.
در روزهای اقامت در این منطقه می‌توانید به روستاهای اطراف بروید و از محیط جذاب این حوالی هم استفاده كنید. حالا بعد از ساختن یك سفر خنك تابستانی اگر توانستید از شبستر و حوالی‌اش دل بكنید و به شهر خودتان برگردید؛ البته اگر فرصت كافی داشته باشید، در مسیر بازگشت می‌توانید از جنگل‌های زیبای ارسباران و روستای شگفت‌انگیز كندوان هم دیدن كنید.
