میرزا محمدحسین سیفی‌قزوینی ملقب به عمادالکتاب، از استادان خوشنویس خط نستعلیق در یکصد سال گذشته بود.
از افتخارات عمادالکتاب آن بود که زمانی مظفرالدین‌شاه به نشر شاهنامه عزم جزم می‌کند و تنی چند از دور و نزدیک ازجمله سالارالدوله و امیربهادر او را نامزد این مهم می‌کنند و با پذیرش این کار سترگ، دفتر زندگانی هنری عماد ورق می‌خورد و با اتمام این اثر در سال 1323 که به شاهنامه امیربهادر مشهور شد و کتابت آن سه سال به طول انجامید نام و آوازه‌ای درخور برای محمدحسین به‌دست‌می‌آید.
در سال ۱۲۹۴ خورشیدی عضو انجمنی مخفی شد به ‌نام کمیته‌مجازات که توسط میرزاابراهیم‌خان منشی‌زاده و اسدا...‌خان ابوالفتح‌زاده در تهران تشکیل یافت و هدف آن ازبین‌بردن هواداران موثر انگلیس در ایران بود. ماموریت نوشتن شب‌نامه‌های این کمیته با عمادالکتاب بود و گزارشی از انجام ترور توسط او ثبت نشده‌است.
نقش عمده عمادالکتاب در فعالیت‌های تبلیغی کمیته‌مجازات خلاصه می‌شد، یعنی تهیه و توزیع شب‌نامه‌ها و بیانیه‌های کمیته؛ به این صورت که پس از انجام هر ترور علی‌اکبر ارداقی، بیانیه‌هایی تهیه می‌کرد و عمادالکتاب آن را خوشنویسی و شفاءالملک آن را با ژلاتین تکثیر می‌کرد و توسط وابستگان کمیته در تاریکی شب در نقاط موردنظر توزیع و به پیشنهاد عمادالکتاب نسخه‌هایی هم برای رجال مهم پست می‌شد. ظاهرا مجموعه بیانیه‌های کمیته به چهار مورد می‌رسد که سه مورد آن پس از ترور افراد صورت‌گرفته و مورد آخر در پاسخ بیانیه دولت صادر شده‌است. متن اعلامیه‌ها تا حد زیادی به هم شباهت داشتند؛ در آنها اکثرا به علت ترور افراد مورد نظر اشاره شده و در پایان با اشاره به خائنان و وطن‌فروشان از آنها درخواست شده‌بود که راه خود را تغییر دهند تا در فهرست سیاه کمیته قرار نگیرند. آنچه مایه شگفتی است این‌که عمادالکتاب با خطی به کتابت متن این بیانیه‌‌ها پرداخته است که طبیعتا برای اهل فن قابل شناسایی بوده و هر آن احتمال دستگیری وی می‌رفته‌است. با این حال دست از تحریر این بیانیه‌ها برنداشته و آنها را با خط زیبای خود نگاشته است. این برگی است از زندگانی این استاد بزرگ خوشنویسی که در تاریخ ثبت‌شده و آیندگان در مورد او به‌درستی قضاوت خواهند کرد.