آقای فلان پزشک است. پی اچ دی فلان دارد. صفحه‌اش چندصدهزار دنبال‌کننده دارد. توی صفحه‌اش با همه دنیا عکس دارد. از سلمانی رفتن تا کت‌وشلوار خریدن تا کوه رفتن و قهوه خوردنش را ریخته در صفحه مجازی و زیرش هم یک جمله انگیزشی نوشته و بارگذاری کرده و کیلوکیلو لایک و کامنت و قلب درو می‌کند.خانم فلان وکیل است. او هم به همین ترتیب گاهی از فضای دادگاه عکس می‌گذارد و گاهی از حجم پرونده‌ها و هرروز هم یک استوری کافی تایم می‌گذارد و می‌نالد از زیادی کار و حجم پرونده‌ها و هی آگهی می‌گذارد از کرم ضد آفتاب فلان و روسری مزون فلان که همه می‌پرسند از کجا خریده. خانم فلان هم مثل آقای دکتر، خدا تا دنبال‌کننده دارد و تمام زندگی‌اش را ریخته توی مجازی.آقای فلان، مشاور اقتصادی و فعال بورس است. او هم خیلی دنبال‌کننده دارد. مدام پست و استوری می‌گذارد که در کارگاه‌های آموزش رفتار بورسی و خریدوفروش و رصد و نوسان گیری‌اش شرکت کنیم و به موفقیت‌های عالی بورسی برسیم. آقای فلان روزی چند تا مطلب می‌گذارد و از دنبال‌کننده‌هایش می‌خواهد دیگران را زیر صفحه‌اش دعوت کنند و برنده یک بسته اینترنتی یک‌ساله شوند.آقای بهمان شاعر است. شعرهایش را با عکس‌های جینگیل مستون طراحی می‌کند و یک خط پیانو هم می‌گذارد زیر صدایش و با نیم دنگ صدایی که دارد، شعرهایش را زمزمه می‌کند. آقای بهمان هنوز کتاب ندارد و معتقد است چون شعرهایش خیلی سیاه است و چون واقعیت‌های جامعه را می‌گوید، سایه‌های سیاه نمی‌گذارند شعرهایش مجوز بگیرد. آقای بهمان شعرهایش ایراد وزنی دارد و هرکدام از دنبال‌کننده‌هایش این را بگوید، فوری بلاک‌شان می‌کند.دوست من! عزیز من! خواهر من! برادر من! خواه‌ناخواه یک بخش زیست مجازی داریم و برای برآورده شدن برخی نیازهای‌مان به فضای‌مجازی رجوع می‌کنیم. پر فالوئر بودن یک وکیل، یک پزشک، یک نویسنده ،یک فعال بورسی و یک سخنران جلسات موفقیت، دلیلی بر خبره بودن او نیست. متخصص، بخش اعظم کارش را به کارش اختصاص می‌دهد و فضای مجازی برایش حقیقت ندارد.