کتابی برای نوجوانهای جوانتر
ماجراجویی با جادوگران هموطن
برنا این هفته کلی وقت گذاشت تا یک کتاب خوب بخواند و اینجا معرفی کند. ولی اینقدر درسومشقش زیاد شده که نرسید کتاب را تمام کند و در لحظات باقیمانده به مهلت تحویل یادداشت نشست وسط اتاق و زارزار گریه کرد و گفت به هیچ درد نمیخورد و حتی نمیتواند یک کتاب ساده را تمام کند. به همین علت هم امروز من در خدمتتان هستم. ثنا، خواهر برنا از کلاس پنجم.
وقتی گفتم چه کتابی را میخواهم معرفی کنم و توضیح دادم ازقضا یکی از روزهای هفتهای که گذشت هم تولد نویسنده کتاب مذکور بودهاست، برنا موافقت کرد ستون نوجوان را به من بسپارد. (انگار چاره دیگری هم داشت) بههرحال منالان اینجا هستم و میخواهم برای شما نوجوانهای جوانتر، یعنی شما کلاس پنجم و ششمیها یک کتاب خوب معرفی کنم. یعنی «جادوگران سرزمین بیسایه».
کتابی که من دارم خیلی قدیمی است. سال ۱۳۸۷ چاپشده یعنی 12سال قبل از اینکه من به دنیا بیایم. قبل از این برای برنا بوده و قبلتر از آن برای بچگیهای خالهام بوده است. به همین دلیل اولین بار که دیدمش خیلی به خواندنش تمایلی نداشتم. ولی با تبلیغات برنا شروع به خواندن کردم. باید بگویم اصلا اولش نفهمیدم نویسنده کتاب ایرانی است، چون اسمهای داستان یکجور خاصی بود. مثلا «رانا» و «ریجنا» اما نویسنده اول کتاب نوشته بود. «در این رمان، اسمهای آدمها و مکانها، خارجی به نظر میرسد ولی چنین نیست. همه اسمها ایرانی و فارسیاند. هرچند ممکن است در نگاه نخست، عجیبوغریب به نظر آید.» حقیقتش را بخواهید یکجاهایی احساس میکردم بیشتر از پایان داستان دنبال کشف راز اسم شخصیتها هستم.
رانا و ریجنا، دو پسر نوجوانند که در شهر کوهستانی «نیمارو» زندگی میکنند. آنها به کارهایی شبیه جادوگری خیلی علاقه دارند. یک روز با استاد «رایخ» آشنا میشوند و آنها را به یک سرزمین عجیبوغریب به نام «هیاسیب» میبرد که در هیچ نقشهای پیدا نمیشود و موجودات عجیبی هم دارد. اینکه قرار است در این سرزمین چه بلایی سر رانا و ریجنا بیاید و چطور از آنجا نجات پیدا میکنند و... چیزی است که باید کتاب را بخوانید تا بفهمید.
من مثل برنا خیلی کتابهای تخیلی نخواندهام، اما او داستان اغلب کتابهای تخیلی را که خوانده، برایم تعریف کردهاست. این کتاب یکجورهایی با همه داستانهای خیالیای که تابهحال شنیدهام فرق داشت. یکجورهایی سادهتر و لطیفتر بود و همین باعث میشد خیلی بیشتر دوستش داشتهباشم. برنا میگوید دوره این کتابها گذشته و دیگرکسی بین بچههای کلاسشان از چنین چیزهایی خوشش نمیآید. اما فکر میکنم کتابهای خوب هیچوقت قدیمی یا دوست نداشتنی نمیشوند. یکی از اصلیترین دلایلی که این کتاب را دوست دارم هم جملات پایانی آن است. آنجا که رانا میگوید: «جادوگر واقعی مادربزرگ من است که یکتکه سنگ یا یکتکه چوب معمولی را به یک پرنده زیبا یا به یک خرگوش و چیزهای دیگر تبدیل میکند. جادوگر واقعی پدربزرگ توست که بوم سفید را به منظرهای زیبا تبدیل میکند یا با خط زیبای خودش دنیای از زیبایی به وجود میآورد. به نظر تو اینها جادو نیست؟ جادوهایی بهتر از جادوهای ما؟» چند خط بعد هم داستان تمام میشود. وقتی به خالهام گفتم این جملات داستان را خیلی دوست داشتم گفت یک جادوی دیگر هم میشناسد که حتی به سنگ و چوب و بوم سفید احتیاج ندارد. جادویی که کلمات را کنار هم میگذارد و داستانهایی میسازد که حتی بهمرورزمان هم کهنه نمیشود.
حالا اگر دلتان میخواهد با جادوی جادوگران سرزمین بیسایه آشنا شوید، همراه رانا و ریجنا به یک ماجراجویی بزرگ بروید و از همه مهمتر راز اسم شخصیتها را کشف کنید. همین حالا کتاب را از اولین جایی که به ذهنتان میرسد، تهیه کنید و بخوانید.
وقتی گفتم چه کتابی را میخواهم معرفی کنم و توضیح دادم ازقضا یکی از روزهای هفتهای که گذشت هم تولد نویسنده کتاب مذکور بودهاست، برنا موافقت کرد ستون نوجوان را به من بسپارد. (انگار چاره دیگری هم داشت) بههرحال منالان اینجا هستم و میخواهم برای شما نوجوانهای جوانتر، یعنی شما کلاس پنجم و ششمیها یک کتاب خوب معرفی کنم. یعنی «جادوگران سرزمین بیسایه».
کتابی که من دارم خیلی قدیمی است. سال ۱۳۸۷ چاپشده یعنی 12سال قبل از اینکه من به دنیا بیایم. قبل از این برای برنا بوده و قبلتر از آن برای بچگیهای خالهام بوده است. به همین دلیل اولین بار که دیدمش خیلی به خواندنش تمایلی نداشتم. ولی با تبلیغات برنا شروع به خواندن کردم. باید بگویم اصلا اولش نفهمیدم نویسنده کتاب ایرانی است، چون اسمهای داستان یکجور خاصی بود. مثلا «رانا» و «ریجنا» اما نویسنده اول کتاب نوشته بود. «در این رمان، اسمهای آدمها و مکانها، خارجی به نظر میرسد ولی چنین نیست. همه اسمها ایرانی و فارسیاند. هرچند ممکن است در نگاه نخست، عجیبوغریب به نظر آید.» حقیقتش را بخواهید یکجاهایی احساس میکردم بیشتر از پایان داستان دنبال کشف راز اسم شخصیتها هستم.
رانا و ریجنا، دو پسر نوجوانند که در شهر کوهستانی «نیمارو» زندگی میکنند. آنها به کارهایی شبیه جادوگری خیلی علاقه دارند. یک روز با استاد «رایخ» آشنا میشوند و آنها را به یک سرزمین عجیبوغریب به نام «هیاسیب» میبرد که در هیچ نقشهای پیدا نمیشود و موجودات عجیبی هم دارد. اینکه قرار است در این سرزمین چه بلایی سر رانا و ریجنا بیاید و چطور از آنجا نجات پیدا میکنند و... چیزی است که باید کتاب را بخوانید تا بفهمید.
من مثل برنا خیلی کتابهای تخیلی نخواندهام، اما او داستان اغلب کتابهای تخیلی را که خوانده، برایم تعریف کردهاست. این کتاب یکجورهایی با همه داستانهای خیالیای که تابهحال شنیدهام فرق داشت. یکجورهایی سادهتر و لطیفتر بود و همین باعث میشد خیلی بیشتر دوستش داشتهباشم. برنا میگوید دوره این کتابها گذشته و دیگرکسی بین بچههای کلاسشان از چنین چیزهایی خوشش نمیآید. اما فکر میکنم کتابهای خوب هیچوقت قدیمی یا دوست نداشتنی نمیشوند. یکی از اصلیترین دلایلی که این کتاب را دوست دارم هم جملات پایانی آن است. آنجا که رانا میگوید: «جادوگر واقعی مادربزرگ من است که یکتکه سنگ یا یکتکه چوب معمولی را به یک پرنده زیبا یا به یک خرگوش و چیزهای دیگر تبدیل میکند. جادوگر واقعی پدربزرگ توست که بوم سفید را به منظرهای زیبا تبدیل میکند یا با خط زیبای خودش دنیای از زیبایی به وجود میآورد. به نظر تو اینها جادو نیست؟ جادوهایی بهتر از جادوهای ما؟» چند خط بعد هم داستان تمام میشود. وقتی به خالهام گفتم این جملات داستان را خیلی دوست داشتم گفت یک جادوی دیگر هم میشناسد که حتی به سنگ و چوب و بوم سفید احتیاج ندارد. جادویی که کلمات را کنار هم میگذارد و داستانهایی میسازد که حتی بهمرورزمان هم کهنه نمیشود.
حالا اگر دلتان میخواهد با جادوی جادوگران سرزمین بیسایه آشنا شوید، همراه رانا و ریجنا به یک ماجراجویی بزرگ بروید و از همه مهمتر راز اسم شخصیتها را کشف کنید. همین حالا کتاب را از اولین جایی که به ذهنتان میرسد، تهیه کنید و بخوانید.




