نسخه Pdf

آش دوغای خونه مادربزرگه

نمونه غذای اصیل ایرانی

آش دوغای خونه مادربزرگه

نیمه‌های شب، وقتی از خستگی‌های ناشی از کار و گرمای توام با آلودگی هوا با بی‌خوابی دست و پنجه نرم می‌کردم و مدام جامو روی تخت تغییر می‌دادم تا بلکه خوابم ببره، ناخودآگاه یاد گذشته‌ها افتادم. یاد گذشته‌های خیلی دور. منظورم همون روزاییه که صبح خیلی زود با صدای خروس‌خون آقاجون و عزیزجون و سروصداهای اعضای خونه از خواب بیدار می‌شدیم و چشممون هنوز کامل وا نشده بود که خودمون رو تو حیاط، در حال هفت‌سنگ، وسطی و بالابلندی و بازی‌کردن با بچه‌های فامیل می‌دیدیم. سر‌و‌صدای خنده‌ها و دعواهامون کل خونه رو پر می‌کرد و آقاجون تکیه داده به پشتی روی بالکن، با ذوق بهمون نگاه می‌کرد و از دیدن کارامون خند‌ش می‌گرفت. عزیز‌جون هم گاه و بیگاه قربون صدقه‌مون می‌رفت و همش می‌گفت که دوباره خونه بعد از مدت‌ها زنده شده و آدم انگار از زندگی سیر نمی‌شه. طرفای ظهر که می‌شد، صورتامون سرخ سرخ بود. عرق از سر و رومون می‌بارید. انگار که گرمای بدنمون یه زمستون رو کفاف می‌داد. گرسنگی و تشنگی هم که دیگه نگم. چشممون به دیگ کنار حیاط بود و بینی‌مون تیز برای نفس کشیدن عطر غذاهای عزیز جون. عزیزجون هم که همه اینا رو پیش‌بینی می‌کرد از اول صبح به فکر بار گذاشتن آش دوغی بود که هنوزم وقتی بهش فکر می‌کنم، طعمش زیر زبونم میاد. این خاطرات نسیم خنکی رو تو جونم به جریان انداخته بود که باعث شد خیلی راحت خوابم ببره و صبح که بیدار شدم اول از همه به فکر انجام یه کار افتادم. این‌که پاشم و به یاد خاطرات کودکی و دست پخت خاطره‌انگیز عزیزجون، آش دوغی درست کنم و دستای کوچیک کودکیم رو بگیرم و روزم رو باهاش زندگی کنم. 

به چه موادی نیاز داریم؟
برای تهیه آش دوغ (به اندازه 4 نفر) به این مواد احتیاج داریم: دوغ ترش: 2 لیتر، سبزی آش(جعفری، شوید، تره و گشنیز): 750 گرم یا 4 پیمانه، نخود 6 پیمانه، برنج: یک پیمانه، آرد: دو قاشق غذاخوری و نمک، فلفل سیاه، سیرداغ، پیاز داغ و نعناع داغ به مقدار لازم.

چگونه بپذیم؟
برای درست کردن این غذای خوشمزه، باید اول از همه، نخود رو حداقل از چند ساعت قبل یا بهتره از شب قبل، در کاسه آبی بریزیم تا خیس بخوره. این کار باعث از بین رفتن نفخ و پخت راحت‌تر نخودها میشه. در مرحله بعد، نخود رو به همراه چند لیوان آب در قابلمه‌ای که برای پختن آش تدارک دیدیم، روی حرارت می‌ذاریم تا بپزه. در صورت دلخواه می‌تونیم بلغور گندم رو هم به مواد آش اضافه کرده و به همراه نخود بپزیمش. بلغور گندم ضمن طعم خوبی که داره، سرشار از پروتئین و فیبره، هضم غذا رو آسون می‌کنه و برای تقویت سیستم ایمنی بدن و سلامت قلب هم مفیده.
همزمان با پخت نخود، برنج رو هم به همراه آب روی حرارت می‌ذاریم و بعد از لعاب دادن و نرم شدن، آبکشش می‌کنیم و وقتی نخودها پخت، برنج را به آن اضافه می‌کنیم. حالا نوبت اینه که سبزی آش از قبل خرد شده رو هم با نخود و برنج در قابلمه مخلوط کنیم. برای بدرنگ نشدن سبزی‌ها هم باید حواسمون باشه که در قابلمه رو بذاریم. اینجا دیگه آب قابلمه هم به‌تدریج کم میشه و تا زمان اضافه کردن دوغ، آب خیلی زیادی در قابلمه نمی‌مونه. بعد از حدود نیم ساعت که سبزی آش پخت، دوغ رو هم کم‌کم به قابلمه اضافه می‌کنیم و همزمان مواد رو مدام هم می‌زنیم. تو این مرحله نباید در قابلمه رو بذاریم چون ممکنه دوغ ببره و ظاهر آش‌مون خراب شه. برای نبریدن دوغ یه راه‌حل دیگه اینه که اون رو از قبل با تخم‌مرغ مخلوط کنیم و خوب هم بزنیمشون و بعدا به مخلوط اضافه کنیم. بعد از حدود یک‌ربع نمک و فلفل هم بهش اضافه می‌کنیم و هم می‌زنیم. در همین حین، آرد رو در یه تابه تفت می‌دیم و بعد تو یه کاسه خالی می‌کنیمش و قاشق قاشق بهش آب اضافه می‌کنیم تا جایی که یه مایه غلیظی به‌دست بیاد. این رو هم به آش اضافه می‌کنیم و خوب هم می‌زنیم تا مواد، کاملا مخلوط و یکدست بشن و آش ته نگیره. حالا دیگه وقت اینه که سیر و پیاز رنده شده و نعناع رو جدا جدا روی روغن تفت بدیم و مقداری از آن رو در آش بریزیم و از بخش باقی مونده برای تزئین آش استفاده کنیم.

لذت ببریم
آش دوغ برای ناهار وعده بسیار لذیذ و مناسبیه و خیلی هم بهتر میشه اگر در وعده عصرانه، دمنوشی که طبع گرم و خشکی داره میل بشه تا طبع سرد دوغ رو جبران کنه. به همین خاطر، به نظر می‌رسه که دمنوش بادرنجبویه و چای یا بادرنجبویه و دارچین، انتخاب مناسبی باشه. بادرنجبویه، مفرح و نشاط‌بخشه و ضمن داشتن طبع گرم، برای تقویت مغز و اعصاب و درمان میگرن هم مؤثره و خاصیت زیادی در جهت کاهش اضطراب و تپش قلب داره و یه بعدازظهر پر از آرامش رو بهمون هدیه می‌کنه. در صورت دلخواه هم میشه این دمنوش رو با عسل میل کرد تا هم خوش‌طعم‌تر بشه و هم از افت فشار ناشی از خوردن دوغ و سیر در غذا، جلوگیری به عمل بیاد. نوش جان!

فاطمه حقیقت طلب - خبرنگار

ضمیمه ویژه نامه