گرگها برای چه میرویند؟
الو! صدا میاد؟ آهان! یهلحظه فکر کردم قطع شد. ببین! یه لحظه صبر کن... میدونم میخوای چی بگی! بله! ریزش! خودم میدونم که ممکنه مخاطبهای نشرت ریزش داشته باشه ولی هر ریزشی، یه رویش داره؛ به رویشهاش فکر کن. از قدیم گفتهاند اونی که رفتنیه، میره و اونی که اومدنیه، میآد! چی؟ نشنیده بودی؟
حق داری! آخه از قدیم نگفتهاند؛ کسی هم نگفته! خودم گفتم؛ همین الان! من نصف حرفهام رو همینطوری به اسم ضربالمثل و سخن بزرگان میدم به خورد ملت!
ببین! مخاطبی که بابت چاپ این کتابهای اشک و آهی از دست میدی رو بذار جای یهعالمه آدمی که به خریدارهات اضافه میشه. چی؟ من از کجا میدونم؟ دست شما درد نکنه! این چه سؤالیه آخه؟ به من میگن گرگ نشر! البته تو روی خودم نمیگن ها! جرأتش رو ندارند.
میدونند که اگه از گل بالاتر به من بگن، دنیاشون رو میکنم آخرت یزید! یهچیزی میگم به کسی نگو. خب؟ نه، نمیخواد قسم بخوری. تو دلت مثل بره پاکه. قبولت دارم. این لقب گرگ رو خودم چسبوندم به خودم! آره! باور کن. چرا؟ دقیقا به همین دلیلی که گفتم؛ قضیه ریزش رو رویش. یهسری از گرگ میترسند... کیا؟ خب معلومه دیگه! برههای ریزشی؛ که همون بهتر که بریزند.
عوضش از من حساب میبرند. از اونطرف یهسری گرگ دور و برم رویش میکنند و میشیم یه گله گرگ! یهجور بیمه است! گرگ، گرگ رو پاره نمیکنه. چرا؟ چون اگه پاره کنه، برهها هول برشون میداره و پررو میشن.
ولش کن! ببین! حالا مگه قراره همه کتابهای اشک و آهی که چاپ میشه خوب باشند؟ چند ماه دیگه محرم و صفره و بازار فروش این کتابها داغ! داغ هم نبود، داغش میکنم برات! چی؟ مجوز؟ جوک نگو جون من! صدی به نود یا نه، همون صدی به صد اینا رو مثل هلو مجوز میگیرم برات. نون توی مجموعه شعره؛ شعر آیینی!
توی این مملکت از هر پنج نفر، شش نفر شاعرند. کاری به اینکه کارشون خوبه یا بد ندارم. پنجاهتاشون رو سوا کن و از هرکدوم یه شعر بذار؛ میشه چندتا؟ آره دیگه! پنجاه تا. حالا همین کار رو پنج بار دیگه بکن؛ نه و 10بار دیگه؛ اصلاً هرچندباری که عشقت کشید.
تهش میشی صاحب یهسری کتاب شعر که مال همهست و مال هیشکی نیست؛ نه حقالتألیف میدی نه چیزی! من یه آشنا دارم توی نمیدونم چیچیه فلانِ دانشگاهها، میسپارم توی این چیزای فرهنگیشون...
اسمش چی بود؟ نه! چیز دیگه! آهان! پَکهای فرهنگی! آره! میسپارم ازمون بخره و بذاره توی پکهای فرهنگی. شیرین از الان چند چاپش رو فروخته شده بدون. الو! صدا میاد؟!
رضا احسانپور - شاعر و طنزپرداز
حق داری! آخه از قدیم نگفتهاند؛ کسی هم نگفته! خودم گفتم؛ همین الان! من نصف حرفهام رو همینطوری به اسم ضربالمثل و سخن بزرگان میدم به خورد ملت!
ببین! مخاطبی که بابت چاپ این کتابهای اشک و آهی از دست میدی رو بذار جای یهعالمه آدمی که به خریدارهات اضافه میشه. چی؟ من از کجا میدونم؟ دست شما درد نکنه! این چه سؤالیه آخه؟ به من میگن گرگ نشر! البته تو روی خودم نمیگن ها! جرأتش رو ندارند.
میدونند که اگه از گل بالاتر به من بگن، دنیاشون رو میکنم آخرت یزید! یهچیزی میگم به کسی نگو. خب؟ نه، نمیخواد قسم بخوری. تو دلت مثل بره پاکه. قبولت دارم. این لقب گرگ رو خودم چسبوندم به خودم! آره! باور کن. چرا؟ دقیقا به همین دلیلی که گفتم؛ قضیه ریزش رو رویش. یهسری از گرگ میترسند... کیا؟ خب معلومه دیگه! برههای ریزشی؛ که همون بهتر که بریزند.
عوضش از من حساب میبرند. از اونطرف یهسری گرگ دور و برم رویش میکنند و میشیم یه گله گرگ! یهجور بیمه است! گرگ، گرگ رو پاره نمیکنه. چرا؟ چون اگه پاره کنه، برهها هول برشون میداره و پررو میشن.
ولش کن! ببین! حالا مگه قراره همه کتابهای اشک و آهی که چاپ میشه خوب باشند؟ چند ماه دیگه محرم و صفره و بازار فروش این کتابها داغ! داغ هم نبود، داغش میکنم برات! چی؟ مجوز؟ جوک نگو جون من! صدی به نود یا نه، همون صدی به صد اینا رو مثل هلو مجوز میگیرم برات. نون توی مجموعه شعره؛ شعر آیینی!
توی این مملکت از هر پنج نفر، شش نفر شاعرند. کاری به اینکه کارشون خوبه یا بد ندارم. پنجاهتاشون رو سوا کن و از هرکدوم یه شعر بذار؛ میشه چندتا؟ آره دیگه! پنجاه تا. حالا همین کار رو پنج بار دیگه بکن؛ نه و 10بار دیگه؛ اصلاً هرچندباری که عشقت کشید.
تهش میشی صاحب یهسری کتاب شعر که مال همهست و مال هیشکی نیست؛ نه حقالتألیف میدی نه چیزی! من یه آشنا دارم توی نمیدونم چیچیه فلانِ دانشگاهها، میسپارم توی این چیزای فرهنگیشون...
اسمش چی بود؟ نه! چیز دیگه! آهان! پَکهای فرهنگی! آره! میسپارم ازمون بخره و بذاره توی پکهای فرهنگی. شیرین از الان چند چاپش رو فروخته شده بدون. الو! صدا میاد؟!
رضا احسانپور - شاعر و طنزپرداز




