من از داستان‌هایی که این‌طور به گذشته برمی‌گردد خوشم می‌آید و به خانم بلالی هم گفته‌ام که مجموعه شما این قابلیت را داشت که یک رمان بشود. چون داستان‌ها در یک زمان مشخص هستند می‌شد که یک نخ نامرئی اینها را به هم ارتباط بدهد و به‌صورت رمان عرضه شود که این‌گونه خواننده بیشتری را جذب می‌کرد. به‌هر حال من از چنین داستان‌هایی که به باورهای عامیانه و خرافه ربط دارد، لذت می‌برم.
یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای کارگاه مسابقه واژه آشنایی با دوستان خوبی مثل او بود. مهمان‌نوازی، باسوادی و مهربانی از دیگر خصوصیات اوست.  
داستان‌هایی از طرف دوستان به من می‌رسد که خیلی واجد پژوهش نیستند در حالی که خانم بلالی برای نوشتن داستان‌های‌شان خیلی پژوهش می‌کنند و این خیلی مهم است برای این‌که یک داستان خوشخوان بشود و خواننده با آن ارتباط برقرار کرده و همذات‌پنداری کند با شخصیت‌ها. وقتی داستان به دوره‌ای می‌رود که با آن آشنایی نداریم و آن آداب و رسومش را به‌طور کامل نمی‌شناسیم، فقط با پژوهش نویسنده است که می‌توانیم با آن سوژه ارتباط بگیریم.
مثلا در یکی از این داستان‌ها خانه‌های دوران اربابی دوران گذشته را آن‌قدر با جزئیات تعریف کرده‌اند که آدم خودش را آنجا می‌بیند. آن‌قدر فضاسازی و مکان‌شان را درست پرداخت کرده‌اند که به‌عنوان خواننده خودم را در آنجا تصور می‌کنم و می‌دانم چه رفتار و مناسباتی بین ارباب و رعیت برقرار بوده. یک عامل دیگر که داستان‌هایشان را صمیمی می‌کند همین مورد است.  تا جایی که می‌دانم ایشان به‌تازگی مشغول نوشتن یک رمان درباره منطقه خودشان هستند که این کار هم پژوهش مفصلی دارد.