در فضای نبرد و پرآتش و موشک امروزه ایران‌زمین، گه‌گاه، سخنانی گفته می‌شود یا کلماتی ردیف می‌گردد که بوی خیرخواهی و صلح‌طلبی می‌دهد اما «حامل هیچ خیری» و سودی برای «ایران‌زمین» دربر ندارد.«وطن‌پرستی» به‌عنوان یک مفهوم پرقدرت و پرنقش جغرافیایی و اجتماعی، با این‌که ظاهر مادی دارد، اما از هرگونه «مادیت» و «دنیاگرایی» دور است و سایه پرلطف و پراسرار آسمان؛ بر سر آن می‌چرخد.سخن‌سرایی و غزل‌گویی، درباره «صلح» و نادیده‌انگاری مفهوم مقدس «انتقام»؛ که امروزه، در دریای تلاطم‌یافته ذهنیت وطن‌پرستانه ایرانیان؛ شناور شده و با قدرت و شدت در این دریا، قدرت‌نمایی می‌کند؛ جز ... ندیدن «نهنگ خشمناک عواطف»‌ ملت، حرف و سخنی، برای گفتن و سود رساندن به ملت و جامعه، دربر ندارد و نمی‌تواند داشته باشد.با یک، ستایش یا زنده‌‌باد یا ثناگویی از «آرامش» و «صلح» و سپس وصل کردن آن به «چرخه زندگی ملت»، سبب نمی‌شود، مانور روزانه این «نهنگ خشمگین» ‌را، محو کرد و خروش تاریخی صدای «انتقام» را بی‌معنی و بی‌جهت و کاملا احساساتی، تفسیر نمود؛ تا بتوان، از یک «صلح بی‌معنی و بی‌ارزش» سخن گفت؛ و درباره آن غزل‌سرایی کرد؛ و جامعه و فضای عاطفی میهن را، از یک قدرت حقیقی به نام «انتقام»، دور نمود.