آنقدر در بهت و حیرت بودم که بیشتر از یک دقیقه فقط به جنازه در نگاه می‌کردم 
و تازه یادم افتاد که سه تا مهمان ناخوانده و نامحترم در خانه دارم، حالا چرا رفتند اتاق من؟
قدم تند کردم به سمتشان و داخل اتاق شدم، یکی‌شان خیلی چاق بود و از پشت سر شبیه آنخماهو کاهن معبد آمون بود، دیگری چشمانش رنگی بود و آن‌که کنار تختم ایستاده بود، به ظاهر رئیس‌شان می‌نمود، با صدای بلند گفتم که: شما کی هستید؟
برای چی اومدید اینجا؟ 
در رو برای چی شکستید؟
دیدم انگار نه انگار 
چشم رنگی و آنخماهو دوتایی زل زده بودند به پنجره اتاقم 
پنجره اتاق من کیپ تا کیپ پر بود از  چوب.
-امضاشون کن!
رئیس بود. چند تا کاغذ داد دست من و پرید وسط فکر کردنم 
-یعنی چی؟
این کاغذا چی‌اَن؟
اصلا شما‌ها کی هستید؟!
-ببین جَوون.ما از اداره مبارزه با نجاسات اومدیم و ماموریم تا همه‌ نجاسات شهر رو از بین ببریم.حالا یا با ما همکاری می‌کنی یا ...
به سلاح لیزری‌اش اشاره و کرد و من کمی خودم رو جمع‌و‌جور کردم؛ گفتم: خب الان شما می‌خواهید چکار کنید؟
گفت: پنجره اتاقت رو باید سیمان کنیم! 
اون پنجره نجسه!
گفتم: پنجره اتاق من؟! نجسه؟
-اون فقط یه پنجره‌ است که نور هم ازش رد نمیشه، چون کیپ تا کیپ توش ... پس چوب‌ها کجا رفت؟!
-ساکت شو! وقتی من میگم نجسه بگو نجسه! 
واقعا یک لحظه احساس کردم چیز‌هایی رو که اون می‌بینه من نمی‌بینم!
گفتم: آخه!
گفت: حرف نباشه 
-مخالفت با مامور قانون! جرم محسوب می‌شه 
بجنب اون فرم موافقت با سیمان کردن پنجره رو امضا کن!
دو‌باره دستش رفت سمت سلاح لیزری‌اش که سریع 
فرم رو امضا کردم...