بهرام پروینگنابادی در گفتوگوی زنده در اینستاگرام درباره مرکز موزه و اسناد انتشارات علمی و فرهنگی:
به موزه نیاز داریم تا جامعهای کوتاهمدت نباشیم
بهرام پروینگنابادی، معاون فرهنگی انتشارات علمیوفرهنگی در گفتوگوی زندهای در فضای مجازی ضمن مرور فعالیتهای انتشارات در موضوع موزه و مرکز اسناد به ضرورتهای تأسیس چنین موزهای برای حفظ سرمایههای فرهنگی و تبدیلنشدن به جامعهای کوتاهمدت پرداخت.
در این برنامه او گفت: «مشکل ما در ایران این است که نهادسازی نکردهایم. جایی مثل دانشگاه تهران 90سال قدمت دارد، درحالیکه بعضی دانشگاههای جهان 400سال سابقه دارند. سنت و علم خاصیت انباشتی دارند و ماحصل آن که دراختیار دیگران قرار میگیرد، مفید واقع میشود. نهادسازی هم مثل سنت و علم است، باید انباشت شود و باید آنها را حفظ و به آنها اضافه کرد. نباید اجازه داد از آنها کسر شود. باید دستاوردهای نهادها گرامی داشته شوند. ما نیز باید نهادسازی کنیم. حرکتی که علمی و فرهنگی با تأسیس موزه و مرکز اسناد شروع کرده، قدمی است برای امر مهم نهادسازی. اگر میخواهیم جامعه کوتاهمدت نداشته باشیم، اگر میخواهیم هر چیزی که درست میکنیم بهراحتی از دست نرود و اگر میخواهیم سرمایههای ما بهویژه سرمایههای فرهنگی ما از بین نرود، باید بدانیم که ما نیاز به موزهها داریم.»
گنابادی در بخش دیگری از سخنان خود در پاسخ به پرسشی درباره کمیت و کیفیت اسناد گفت: «تعداد اسناد بسیار زیاد است؛ بیش از 300هزار سند در این مرکز وجود دارد که برای پژوهش در مدیریت نشر و همینطور پژوهش درباره تنظیم رابطه نشر با ناشران دیگر، ویراستاران، مؤلفان و مترجمان و البته با بازار کتاب، اطلاعات درخور و گرانسنگی دارند.»
گنابادی در پاسخ به این پرسش که داشتن موزه و مرکز اسناد برای یک نشر چه ضرورتی دارد، گفت: «همه چیز بسته به قدمت نشر دارد. قدمت علمی و فرهنگی (که ادامهدهنده راه فرانکلین و بنگاه ترجمه و نشر کتاب است) آنقدر بلند و گرانمایه است که اسنادش را درخور توجه میکند. شرکتی در آمریکا به نام فرانکلین در دهه1950 طرحی داشته که در کشورهای در حال توسعه کتابهای انگلیسیزبان ترجمه شود؛ بهگونهای که قرار بوده در این مسیر کمک مالی هم بکند اما مدیریت درخشان همایون صنعتیزاده کار را به جایی رساند که نهتنها نیازی به دریافت کمک مالی پیدا نکردند بلکه چنان به ثبات رسیدند که این کمک، مسیر عکس را پیش گرفت و از ایران برای آمریکا پول فرستاده میشد. وی در پاسخ به پرسش پایانی مبنی بر امکان استفاده عموم از این موزه و مرکز اسناد گفت: «پس از افتتاح موزه و به محض اینکه شرایط کرونایی اجازه بدهد، امکان بازدید عموم فراهم خواهد شد و پژوهشگران نیز میتوانند از این اسناد استفاده کنند. این اسناد متعلق به جامعه و فرهنگ ایران است.»




