چند سال پیش یک موسیقیدان ترکیه‌ای ویدئویی سریالی از حضورش در ایران را در اینترنت به نمایش گذاشت. ماجرا این بود که این آقا شیفته همایون شجریان شده و با همان اشتیاق به ایران آمده بود که اسطوره‌اش را ببیند. در کانال اینترنتی‌اش لحظه‌به‌لحظه سفرش را گزارش می‌کرد. به فرودگاه امام‌خمینی(ره) که رسید اولین چیزی که در اولین قدم ورود به ایران گفت این بود: چه بوی بدی می‌یاد!
همان‌موقع که تازه فیلم منتشر شده بود تحقیق کردم و فهمیدم مشکل فاضلاب خارج از شهر تهران است. در واقع اولین چیزی که یک توریست خارجی از ایران حس می‌کرد، بوی فاضلاب بود!
برای آنهایی که تهرانی نیستند یا به هر دلیلی مجموعه نمایشگاهی «شهرآفتاب» تهران را ندیده‌اند، توضیح می‌دهم که شهرآفتاب جایی است نزدیک بهشت‌زهرا(س). این اولین وصفی است که وقت توصیف این مکان با عظمت به ذهن آدم می‌رسد. در فاکتورهای بعدی باید بگویم یک مجموعه بسیار بزرگ با پارکینگ مناسب و معماری قابل‌قبول چند فضای نمایشگاهی است که ساخته‌شده تا میزبان نمایشگاه‌های مختلف باشد. اتفاقا اولین سال افتتاحش هم میزبان نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران بود اما سال بعد ناشرها دیگر حاضر نشدند آنجا بروند و همان مصلای وسط شهر تهران را ترجیح دادند. اوایل چند نمایشگاه دیگر هم در آن برگزار شد و با همان دست‌فرمان نمایشگاه کتاب، شرکت‌کننده‌های آن در دوره‌های بعدی محل دائمی نمایشگاه‌های وسط شهر تهران را ترجیح دادند. 
حرف غرفه‌داران و شرکت‌کنندگان این بود که ما قرار است در نمایشگاه، خودمان را شیک و سطح‌بالا نشان دهیم که خارجی‌ها مشتری‌مان شوند، حال آن که برایمان مایه آبروریزی است که مهمان‌های خارجی‌مان را با آن سطح از اتوکشیدگی برداریم و ببریم خارج از شهر در بیابان‌های نزدیک بهشت‌زهرا(س)! 
با زبان بی‌زبانی می‌گفتند مشتری خارجی ما باید از نمایشگاه که می‌زند بیرون زرق‌وبرق سعادت‌آباد، اوین و ولنجک را ببیند نه ورودی کهریزک را!حالا دوباره مسوولان قانون گذاشته‌اند که به دلیل ترافیک و شلوغی شهر، همه نمایشگاه‌های بین‌المللی «باید» در شهرآفتاب برگزار شود. پیشاپیش برای صاحبان کسب‌وکار بین‌المللی کشورمان روزهای خوشی را در مواجهه با مشتری‌های خارجی آرزو می‌کنیم!