نادر طالب‌زاده که از نوجوانی در آمریکا زندگی می‌کرد، رشته فیلمسازی را در دانشگاه کلمبیا می‌خواند که با شروع انقلاب و پیروزی در بهمن ماه به ایران برگشت تا مستندی در این‌باره بسازد اما هرچه گذشت نتوانست دروغ‌های رسانه‌های غربی را در‌خصوص این رویداد مهم ایران تاب آورد و همه مسیرهای پیشرفت کاری در آمریکا را رها کرد و به جمع دریای خروشان انقلاب پیوست.
در همان روزهای نخست با توجه به مهارت و تسلطی که به زبان انگلیسی داشت، روزنامه تهران‌تایمز را راه‌اندازی کرد که بعدها این روزنامه به یکی از چند روزنامه مهم انگلیسی‌زبان در ميان نشریات بدل شد. اما شوق روایت شجاعت رزمندگان در جبهه‌ها، نادر جوان را راهی جبهه‌ها کرد تا در کنار حاتمی‌کیا، آوینی و دوربین به‌دستان این دیار، مشق عشق کرده و عاشقی پیشه کنند.  اما پس از دوران جنگ، دفاع از مظلوم و روحیه حق‌طلبی حاج‌نادر، او را رهسپار بوسنی کرد تا در آنجا نیز روایتگر این مظلومیت‌ها از قاب دوربین خود باشد.
کسی که مسیر زندگی خود را روشنگری حق علیه باطل و دفاع از مظلوم قرار داده، نمی‌تواند در مسیر دیگری جز این راه قدم بردارد و همین شد که حاج‌نادر در ادامه فعالیت‌های رسانه‌ای خود به سراغ تهیه برنامه‌ای به نام «راز» رفت تا ثابت کند که تنها مسیر روشن برای تبلیغ انقلاب و صدای حق، از این راه پر پیچ و خم رسانه می‌گذرد. 
اما برای این‌که صدای این حق‌طلبی به گوش همگان برسد، نیاز به تربیت نیرو، تولید برنامه و آماده کردن ساختاری برای پخش تولیدات رسانه‌ای بود که باز حاج‌نادر به کمک گروهی از همان جوانان مشتاق به این مسیر، جشنواره فیلم عمار را بنا کردند تا در کنار تولید محصولات رسانه‌ای برای جبهه فرهنگی انقلاب، نیروهایی تربیت کنند تا در آینده چراغ‌های روشن این مسیر تاریک باشند. 
در ادامه گسترش فعالیت‌های رسانه‌ای، با همفکری این پیر رسانه، شبکه افق تاسیس می‌شود تا جایی برای پخش تولیدات رسانه‌ای این جبهه فراهم شود. 
همه این عرق ریختن‌ها در مسیر پر از سنگلاخ و تاریک و روشن جاده رسانه‌ای انقلاب، باعث شد در این سال‌ها نادر طالب‌زاده برای بسیاری از جوانان پر‌شور انقلابی و عاشق رسانه، به پیر مراد و تکیه‌گاهی برای آنها تبدیل شود تا در این مسیر ثابت‌قدم بمانند و راه را از بیراهه تشخیص دهند.

محمدرضا موحدنژاد - دبیر قاب‌کوچک