نسخه Pdf

ستاره‌های واقعی در رسانه ملی

ستاره‌های واقعی در رسانه ملی

 همیشه حرف بسیار است از این‌که مواجهه صداوسیما با کتاب چگونه است یا این‌که در دنیای امروز مدام توجه به کتاب کمتر می‌شود و رسانه‌های دیگر در زندگی انسان‌ها پررنگ‌تر می‌شوند. این اتفاق البته تا حد زیادی طبیعی است، روزگاری کتاب رسانه بود و شاعران و نویسندگان تنها دارندگان این رسانه جمعی اما حالا تعداد رسانه‌های جمعی بسیار است و اغلب آنها هم رنگ‌ولعابی دارند که اگر حواسمان نباشد، می‌توانند به راحتی مچ کتاب را بخوابانند.

حالا می‌شود رسانه‌های دیگر را تعطیل کرد و گفت آی مردم کتاب باکیفیت‌تر است؟ نه می‌توان و نه درست است! هر رسانه‌ای جایگاه خودش را دارد و این سیاستگذاران هر جامعه هستند که می‌توانند در میزان توجه مردم به رسانه و فرهنگ اثرگذار باشند. مثلا می‌توان کتاب خوب را به رادیو و تلویزیون آورد. 
چه اشکالی دارد که برای متن خوب فرش قرمز هم پهن کنیم و با احترام بیاوریمش مقابل مردم؟ این سال‌ها برنامه‌های مرتبط با کتاب کم نبوده‌اند، هرچند انتقادات هم کم نبوده‌اند اما از دریچه همین تجربه‌هاست که می‌توان رسید به برنامه مطلوب و اثرگذار. می‌توان رسید به این‌که چطور باید برنامه‌ای جذاب داشت که صرفا هم سلبریتی‌محور نشود و نخواهد برای حفظ و جذب مخاطب سراغ چهره‌های کتابی و غیرکتابی رفت. کم‌کم می‌شود یاد گرفت چطور ستاره‌های واقعی را لابه‌لای صفحات کتاب‌ها پیدا کرد و با لبخندهای طلایی‌شان و دردهای واقعی‌شان مقابل دوربین زندگی کرد.
 این اتفاق در «سطر آخر» برنامه‌ای که هفته گذشته به مناسبت آزادسازی خرمشهر از شبکه یک سیما پخش شد، رخ داد. و چه اتفاق شیرینی هم بود، مرور کتاب‌های خوبی که حالا جز نسخه‌های کاغذی و صوتی و الکترونیک‌شان یک برنامه تلویزیونی هم برای خود دارند. این اتفاق مبارک را باید پی گرفت، با همراهی ناشران و با برنامه‌ریزی و مدیریت رسانه ملی. می‌توان هم به کتاب‌ها فرصت دیده شدن داد و هم به مردم فرصت این مواجهه خوب را. چه اتفاقی بهتر از این؟ 

زینب مرتضایی فرد - سردبیر برنامه «سطر آخر»