چند سال قبل، وقتی خبر کشف جسد داخل خودرویی به ما اعلام شد، بلافاصله همراه تیم بررسی صحنه جرم راهی محل شدیم. جسد را رهگذری پیدا کرده و به پلیس خبر داده‌بود. راننده پشت فرمان خودرو به قتل رسیده‌بود و آثار خراش و درگیری روی بدنش دیده می‌شد. قتل صبح و در ساعات شلوغی و با چاقو رخ داده‌بود اما کسی متوجه قاتل یا قاتلان نشده‌بود.
ضربات متعدد چاقو احتمال کینه و خصومت شخصی را نشان می‌داد. در بازرسی از خودرو، ساعت‌مچی مردانه‌ای پیدا کردیم که بند آن پاره شده‌بود. ساعت متعلق به مقتول نبود، چرا که روی دست چپ مقتول ساعتی دیده می‌شد که به نظر می‌رسید به تازگی خریداری شده‌باشد. کارتن ساعت‌مچی و فاکتور آن را داخل خودرو پیدا کردیم که طبق تاریخ روی فاکتور یک هفته قبل خریداری شده و ظاهرا هدیه تولد مقتول بود. با این حساب، این احتمال مطرح شد  که ساعت متعلق به قاتل است و در درگیری، از دست قاتل پاره شده‌است.
هویت مقتول از روی مدارک داخل جیب پسر 25 ساله به‌دست آمد. با استعلام هویت مقتول، متوجه شدیم او در نزدیکی خانه‌اش به قتل رسیده‌است. با توجه به این موضوع که چیزی از خودرو یا وسایل مقتول به سرقت نرفته‌بود، انگیزه قتل به خاطر سرقت رنگ ‌باخت.
راهی خانه شایان شدیم، خانواده‌اش بعد از این‌که خبر قتل پسرشان را شنیدند، شوکه شدند. مادرش می‌گفت چند روز دیگر مراسم نامزدی شایان بوده و تدارکات مراسم او را می‌دیدند. تحقیقات از خانواده و نامزد شایان ما را به سرنخی نرساند. او هیچ اختلافی با نامزد و خانواده‌اش نداشت.
در حالی که تصور می‌کردیم در این شاخه از تحقیقات نیز به بن‌بست رسیده‌ایم، برادر شایان سرنخ خوبی را در اختیارمان قرار داد. او به ما گفت: «شایان چند ماه قبل با دختری به نام مریم آشنا شد، هر روز که می‌گذشت علاقه شایان به مریم بیشتر می‌شد. آنها از اول قرار بود باهم ازدواج کنند اما مدتی قبل مریم بدون آن‌که حرفی زده‌باشد، نامزد کرد. نامزدی او ضربه روحی بزرگی برای شایان بود. برادرم نمی‌توانست عشق مریم را فراموش کند و حال خوبی نداشت. به همین دلیل مادرم تصمیم گرفت شایان با شخص دیگری نامزد کند تا عشق سابقش را از یاد ببرد.»
احتمال داشت نامزد سابق شایان در این جنایت دست داشته‌باشد و با همین احتمال مریم را به آگاهی احضار کردیم. دختر جوان زمانی که مقابلم نشست، گفت:« چند ماه قبل با شایان آشنا شدم، آشنایی ما باعث شد یک رابطه عمیق بین من و شایان شکل گیرد و هر روز هم این علاقه بیشتر شود. از اول قرارمان ازدواج بود اما بعد از مدتی به این نتیجه رسیدم شایان فردی نیست که به درد زندگی مشترک با من بخورد و به او گفتم تصمیمم عوض شده. ولی او نمی‌خواست باور کند. مدتی بعد هم خبر نامزدی ام را به او دادم اما بازهم او باور نکرد و فکر می‌کرد من برای رهایی از او چنین دروغی را مطرح کرده‌ام. بعد از مدتی برادرم و نامزدم از مزاحمت‌های شایان با خبر شدند. آخرین باری که از شایان با خبر شدم چند روز قبل بود اما دیگر از او خبری ندارم.»
مریم واقعیت را می‌گفت اما ممکن بود برادر و نامزدش در این ماجرا دست داشته‌باشند. به همین دلیل ساعتی را که در خودرو پیدا کرده‌بودیم، به او نشان دادیم. مریم به محض دیدن ساعت گفت: «این ساعت کوروش است، نامزدم را می‌گویم. مطمئنم برای خودش است. نگاه کنید پشت آن حرف اول اسمم را نوشته. من چند ماه قبل برایش این ساعت را خریدم، همان اوایل نامزدیمان.»
دیگر شک نداشتیم نامزد مریم در این جنایت نقش داشته‌باشد و دستور بازداشت او از سوی بازپرس پرونده صادر شد و ما کوروش را بازداشت کردیم. کوروش وقتی روی صندلی کنار نامزدش نشست، با چشم‌هایی پر از پشیمانی و شرم به او نگاه کرد و راز جنایت را برملا کرد: «مریم تلفن‌های مشکوکی داشت و همین مساله باعث شده‌بود به او شک کنم. بعد از مدتی از برادر مریم در رابطه با تماس‌ها پرسیدم و او گفت شایان، نامزد سابق مریم دست‌بردار نیست و مدام با او تماس می‌گیرد و برایش ایجاد مزاحمت می‌کند.»
پسر جوان ادامه داد: «از این موضوع خیلی ناراحت و عصبانی شدم، ابتدا به شایان پیام دادم دیگر مزاحم نامزدم نشود اما بی‌فایده بود. از دست کارهای شایان خسته شده‌بودم و یک روز سراغ برادر مریم رفتم و به او گفتم می‌خواهم شایان را از سر راه بردارم و برای این کار نیاز به کمک دارم. برادر مریم هم که دل خوشی از شایان نداشت، با من همراه شد. آن روز صبح در مسیر کارش کمین کردیم، طبق اطلاعاتی که از مریم به دست آورده‌بودیم، شایان هر روز حدود ساعت 9 صبح به محل کارش می‌رفت. نیم‌ساعتی در آنجا منتظر ماندیم تا این‌که سر و کله‌اش پیدا شد. به محض دیدن خودرویش، مسعود با اشاره دست از او خواست نگه دارد. شایان بی‌خبر از نقشه‌ای که ما در سر داشتیم توقف کرد. من روی صندلی عقب ماشین او نشستم و مسعود جلو. اول شروع کردم به صحبت کردن. ولی حرف‌های ما اصلا برای شایان مهم نبود. هر چه ما بیشتر می‌گفتیم او بدتر برخورد می‌کرد. آنقدر عصبانی شده‌بودم که با چاقو به او حمله کردم. کینه‌ای که از او به دل داشتم، باعث شده‌بود ضربات را محکم بزنم. آن زمان که این کار را انجام دادم متوجه نبودم دست به چه کاری می‌زنم اما وقتی خودرو را ترک کردم، عذاب وجدان سراغمان آمد و لحظه‌ای نتوانستیم موضوع را فراموش کنیم. شایان خیلی برای نامزدم ایجاد مزاحمت می‌کرد اما قتل او اشتباه خیلی بزرگی بود که جای جبران نداشت. 
با اعتراف کوروش، برادر مریم نیز بازداشت شد و به همدستی با نامزد خواهرش اعتراف کرد. دو متهم جوان به بازسازی صحنه قتل پرداختند و روانه زندان شدند. 

​​​​​​​