این کتاب حاوی تفسیری صریح و روشن در مورد مهاتما گاندی است و اید‌ه‌آل‌های او توسط رومن رولان فیلسوف برجسته فرانسوی نوشته شده. به‌عنوان یک اروپایی بزرگ و معاصر، نظرات وی از ارزش ویژه‌ای برخوردار بوده است. او این کتاب را در دورانی نوشته که نهضت استقلال‌طلبانه هندوستان به پیشوایی گاندی و بسیاری از میهن‌پرستان دیگر در گرماگرم شکفتن بود و هندیان بر طبق تعالیم آن مرد بزرگ با سلاح شگفت‌انگیز مخالفت بدون خشونت به مقابله با انگلیسی‌های غاصب و زورگو برخاسته بودند.
مهاتما گاندی، وکیل، سیاستمدار ملی‌گرا، رهبر جنبش آزادیخواهانه هند علیه استعمار بریتانیا و الهام‌بخش بسیاری از آزادیخواهان در سراسر جهان است. فلسفه و روش مسالمت‌آمیز و ضدخشونت گاندی در مبارزاتش علیه استعمار، او را به نمونه‌ای استثنایی در این عرصه تبدیل کرد. گاندی توانست با استفاده از شیوه ضدخشونت نافرمانی مدنی، استقلال هند را از بریتانیا بگیرد و در نهایت دست امپراتوری بریتانیا را از هند کوتاه کند. گاندی همیشه می‌گفت که اصول او ساده هستند و از باورهای سنتی هندو به نام‌های ساتیا (حقیقت) و آهیمسا (ضدخشونت) گرفته شده‌اند. 
او می‌گفت: «من چیز جدیدی ندارم که به دنیا یاد بدهم، حقیقت و ضدخشونت بودن هم‌سن کوه‌ها هستند.» ویژگی رومن رولان در تمامی نوشته‌هایش صلح‌طلبی و انسان‌گرایی است. او از تحسین‌کنندگان گاندی و تاگور بود و با آنها ملاقات و مکاتبه داشت. همچنین با ماکسیم گورکی، زیگموند فروید، هرمان هسه، ریچارد اشتراوس، اشتفان تسوایگ و بسیاری دیگر از بزرگان ادب و هنر دورانش دوستی و مکاتبه داشت.  رولان اذعان می‌کرد که آثارش از فرانسوا رابله، ژان ژاک روسو، لئو تولستوی، مهاتما گاندی، هانری برگسون و هرمان هسه تأثیر پذیرفته‌اند. خوانندگان ایرانی با رومن رولان بیشتر به‌خاطر رمان چهار جلدی ژان کریستف (۱۹۱۲ -۱۹۰۴) و رمان جان‌شیفته (۱۹۲۳) آشنایی دارند. هنگام آغاز جنگ جهانی اول رومن رولان در سوئیس اقامت داشت و جنگ را «خودکشی اروپا» نامید. برای این‌که بتواند آزادانه بنویسد و آثارش را منتشر کند ۲۳ سال در سوئیس زندگی کرد و در آنجا بود که مقالات مهم و متعدد ضدجنگ خود را نوشت. بازتاب این مقالات در پاریس، ترجمه شدن آنها به بسیاری از زبان‌های جهان (به ‌استثنای آلمانی) بود. این مقالات نیز همراه با رمان ژان کریستف در گرفتن جایزه نوبل او در سال ۱۹۱۵ جایگاه ویژه‌ای داشتند. علاوه بر جایزه نوبل، رومن رولان نشان‌ها و جوایز معتبر زیاد دیگری به‌دست آورد؛ از جمله نشان لژیون دونور (والاترین مدال افتخار فرانسه) در سال ۱۹۱۰ و جایزه بزرگ آکادمی فرانسه در سال ۱۹۱۳ اما مدال گوته را در سال ۱۹۳۳ از دولت نازی نپذیرفت. رومن رولان در سال ۱۹۳۵ به دعوت ماکسیم گورکی به مسکو رفت و با استالین ملاقات کرد. در این سفر کوشید به‌عنوان سفیر اندیشمندان فرانسوی در اتحاد جماهیر شوروی رفتار کند و علی‌رغم تمایل به اندیشه‌های مارکس، در بازگشت از شوروی علیه استالین و حکومت شوروی مقالات زیادی منتشر کرد.   منبع: طاقچه