بعد از صعود سوگند سینکایی، شجاع پناهی و عرفان محرمی به دیدار نهایی، سید سهیل موسوی نیز آخرین گام را محکم برداشت و فینالیست شد تا ووشوی ایران با چهار نماینده در فینال، چشم به یک پنجشنبه طلایی بدوزد؛ روزی که شاید فصل تازه‌ای در تاریخ حضور ووشوکاران ایران در بازی‌های آسیایی بنویسد.
رسیدن چهار نماینده ایران به فینال، آن هم در آوردگاهی به بزرگی بازی‌های آسیایی، اتفاق کوچکی نیست. حالا ووشو در شرایطی به روز پایانی رسیده که هر چهار نماینده‌اش فقط یک مبارزه با مدال طلا فاصله دارند. چهار مبارزه‌ای که نتیجه آنها می‌تواند بهترین عملکرد تاریخ ووشوی ایران در بازی‌های آسیایی را رقم بزند.
تا امروز، نقطه اوج ووشوی ایران در بازی‌های آسیایی به گوانگژو ۲۰۱۰ بازمی‌گردد؛ جایی که ملی‌پوشان کشورمان موفق به کسب سه مدال طلا شدند و بهترین نتیجه این رشته در ادوار بازی‌های آسیایی را ثبت کردند. در دو دوره اخیر نیز ووشوکاران ایران هر بار با دو مدال طلا به کار خود پایان دادند. حالا اما در ناگویا فرصتی متفاوت پیش روی ووشوی ایران قرار گرفته است. اگر چهار فینالیست ایران هر چهار مبارزه نهایی خود را با پیروزی پشت سر بگذارند، چهار طلای تاریخی به نام ووشوی ایران ثبت خواهد شد؛ نتیجه‌ای که رکورد گوانگژو را پشت سر می‌گذارد و بهترین عملکرد این رشته در بازی‌های آسیایی را رقم می‌زند. حتی کسب سه طلا و یک نقره نیز می‌تواند کارنامه‌ای درخشان و در حد بهترین نتیجه طلایی ووشوی ایران در تاریخ این بازی‌ها باشد. 
اما فارغ از رنگ مدال‌های امروز، یک واقعیت از همین حالا روشن است؛ ووشو یکی از درخشان‌ترین رشته‌های کاروان ایران در ناگویا بوده است. چهار فینالیست یعنی چهار ورزشکاری که تا آخرین مبارزه در مسیر قهرمانی باقی مانده‌اند و حالا می‌توانند حاصل این درخشش را با مدال‌های طلا کامل کنند. امروز برای ووشوی ایران روزی است که می‌تواند مرز میان یک عملکرد درخشان و یک نتیجه تاریخی باشد.
چهار نام سوگند سینکایی، شجاع پناهی، عرفان محرمی و سید سهیل موسوی در یک قدمی طلا هستند؛ چهار مبارزه باقی مانده و شاید در پایان آنها، ووشوی ایران ناگویا را با رکوردی ترک کند که سال‌ها از آن به عنوان یکی از طلایی‌ترین روزهایش یاد شود.