درواقع این جنگ هزینه‌هایی را به کشور تحمیل کرده اما این هزینه در داخل مرزهای ایران متوقف نمانده و تنگه هرمز به یکی از مسیرهای انتقال این هزینه به اقتصاد جهان تبدیل شده است.عبور نفت در ماه آگوست به حدود ۱۵ کشتی در روز سقوط کرده است. اثر این اختلال فقط در تعداد کشتی‌ها دیده نمی‌شود. هزینه حرکت یک نفتکش بسیار بزرگ از خلیج‌فارس به چین به بیش از ۵۰۰ هزار دلار در روز رسیده است. افزایش هزینه بیمه و کاهش تمایل شرکت‌های کشتیرانی به عبور از مسیرهای پرخطر نیز این فشار را بیشتر کرده است. در برخی مسیرها، انتخاب راه‌های جایگزین، زمان انتقال محموله به آسیا را حدود ۳۰ روز افزایش داده است. نتیجه این شرایط، فشار تازه بر انرژی و حمل‌ونقل است. صندوق بین‌المللی پول انتظار دارد تورم جهانی که در سال ۲۰۲۵ حدود 4.1 درصد بود، امسال به 4.7 درصد برسد. اکنون این شوک یک گام جلوتر رفته است؛ افزایش فشارهای تورمی، بازار بدهی را نیز درگیر کرده است. اثر جنگ از انرژی و حمل‌ونقل عبور کرده و به هزینه تأمین مالی دولت‌های بزرگ رسیده است. از زمان شروع جنگ، بازده اوراق بدهی افزایش یافته و کشورهای گروه هفت تاکنون حدود ۱۶ میلیارد دلار هزینه اضافی برای تأمین مالی بدهی‌های خود متحمل شده‌اند. بیشترین سهم مربوط به آمریکا است؛ افزایش نرخ‌های بهره تاکنون حدود 6/10 میلیارد دلار هزینه اضافی برای دولت این کشور ایجاد کرده است. بدیهی است که این فشار به دولت‌ها محدود نمی‌ماند.