وجه ممتاز شخصیت این دو بانوی عظیم‌الشأن عالم خلقت، معرفت کامل به ولایت و دفاع از ولایت تا سرحد شهادت است. یعنی مقابله با انحراف از اسلام، بدعت در دین و مقابله با ظلم و غصب قدرت‌های باطل. حضرت فاطمه‌زهرا(س) پیشتاز جهاد تبیین در اسلام شد و برای مقابله با انحراف و بدعت‌هایی که در دین با رحلت پیامبر(ص) پدید آمد، به میدان پا گذاشت و در این عرصه، نخستین جهادگر تببین در جهان اسلام شد و جان عزیز خود را در این راه تقدیم کرد. دختر عظیم‌الشأن ایشان، حضرت زینب(س) این درس را به‌خوبی از مادر آموخت و می‌بینیم و می‌دانیم راوی خطبه تکان‌دهنده «فدکیه» حضرت فاطمه‌زهرا (س) که در حقیقت بزرگ‌ترین جهاد تبیین برای مقابله با فتنه‌ای که عالم اسلام را تهدید می‌کرد حضرت زینب‌کبری‌(س) بود، درحالی‌که بیش از پنج سال در آن زمان نداشت.  حضرت زینب(س) شاگرد برجسته مکتب مادر، با جهاد تبیین خود توانست کربلا و فلسفه قیام امام حسین‌(ع) و در حقیقت راه سعادت و نجات بشریت را زنده نگه دارد. جهاد تبیین حضرت زینب‌کبری‌  بود که باعث شد قیام امام‌حسین‌ جاودانه شود و تبلیغات دشمن برای محو و فراموشی خاطره قیام کربلا را با شکست قطعی در تاریخ مواجه کرد و چه خوب گفتند «کربلا در کربلا می‌ماند اگر زینب نبود». بانوان ما در ایران اسلامی و به‌ویژه هنگام وقوع انقلاب اسلامی این درس‌ها را به‌خوبی فراگرفتند. در انقلاب اسلامی، پیشتاز و به‌خصوص در فاجعه جانسوز 17‌شهریور، بانوان زینبی و فاطمی ما بودند. اگر خون پاک این عزیزان که روز 17 شهریور به دست عوامل جنایتکار طاغوت ریخته شد نبود، انقلاب پا نمی‌گرفت.