بر این اساس، 62/3 درصد پایان دادن به اشغالگری رژیم‌صهیونیستی را مهم‌ترین مسأله دانسته و 48/4 درصد مقاومت مسلحانه را مؤثرترین راه آزادسازی و تأمین امنیت لبنان می‌دانند. همچنین ۸۴ درصد نقش سلاح مقاومت را حفاظتی و بازدارنده ارزیابی کرده و ۵۳ درصد تصمیم‌گیری درباره جنگ و صلح را منحصرا حق مقاومت دانسته‌اند. در مقابل مخالفت با عادی‌سازی روابط به ۹۷ درصد و مخالفت با توافق چارچوبی به ۸۶ درصد می‌رسد. این داده‌ها از شکاف عمیق میان مردم و ساختار سیاسی حکایت دارد؛ به‌طوری‌که ۸۱ درصد به ریاست‌جمهوری بی‌اعتمادند و ۸۸درصد از عملکرد دولت ناراضی و ۵۶ درصد همچنان به ارتش اعتماد دارند. در ارزیابی جریان‌های سیاسی، موضع‌گیری در قبال مقاومت با ۷۰ درصد مهم‌ترین معیار جامعه شیعی است و در نهایت ۷۷ درصد تاکید کرده‌اند که در انتخابات پارلمانی به فهرست‌های مقاومت رأی خواهند داد که نشان‌دهنده تقدم مسأله اشغالگری بر بحران معیشتی است.