درسی که از 30 سال تولید خودروهای گازسوز میگیریم
بحث سیاستگذاری توسعه پیشرانه در صنعت خودرو، استراتژی توسعه صنعتی معمولا براساس چند فاکتور اتفاق میافتد. مهمترین آن تمایل، نیاز و سلیقه مصرفکننده است. فاکتور بعدی الزامات قانونی است؛ برای مثال الزامات زیستمحیطی ایجاب میکند که تولید خودروهای احتراقی محدود شده و کمکم از بازار جمعآوری شود. یکی دیگر از فاکتورها قیمت تمامشده خودرو است. دو مورد از این فاکتورها در بحث سیاستگذاری برای توسعه خودروهای برقی وجود دارد که یکی الزامات قانونی و دومی قیمت تمامشده (در صورت تولید انبوه) است. از طرف دیگر کشورهای محدودی در دنیا هستند که منابع عظیم گاز دارند و این منابع گاز مزیتی است تا کشورهای بهرهمند، مصرف سوخت گاز را توسعه دهند.
اصولا در تولید خودروهای گازسوز نمیتوانیم به اندازه خودروهای تمامالکتریکی در بحث مقررات زیستمحیطی موفق عمل کنیم اما در مقایسه با خودروهای بنزینی یک گام جلوتر هستیم. ما به همان اندازه که تولیدکننده گاز هستیم، مصرفکننده هم هستیم و از آنجا که مصرف خانگی برای تأمین گرما، مصرف نیروگاهها برای تولید برق و همچنین سوخت برخی خودروها با گاز است، در زمستانها گاهی دچار کمبود گاز میشویم. فعلا برای جبران چنین کمبودهایی در نیروگاهها ناگزیریم به جای سوخت گاز طبیعی، مازوت بسوزانیم که نتیجهاش آلودهترشدن هوای شهرهاست. این تجربه نشان میدهد با آن که بیش از 30سال از تولید خودروهای گازسوز و احداث جایگاههای عرضه گاز سیانجی در کشور میگذرد، حرکت ما به سمت توسعه و رشد خودروهای گازسوز در کشور کارنامه چندان موفقی ندارد.
اشکال بعدی بحث نقطه ایمنی خودروهای گازسوز است. معمولا این خودروها باید هر 10 سال یکبار تعمیر و بازسازی کامل شوند و برخی مواقع لازم است کپسولهایشان تعویض شود. از آنجا که خودروی فرسوده را بیشتر اقشار آسیبپذیر استفاده میکنند و اغلب آنها عملا امکان مالی برای بازسازی مناسب را ندارند، در نتیجه در درازمدت ممکن است خودروهایی داشته باشیم که به لحاظ ایمنی گهگاه دچار مشکل شده و حادثهآفرین میشوند. حال سؤال اینجاست که چرا ما برعکس جهتگیری دنیا که به سمت برقیشدن میروند، به سوی گازسوزشدن میرویم در حالی که زیرساختهای کافی تأمین آن را نداریم. مسلما توسعه خودروهای گازسوز برای صنعت ما راحتتر و در دسترستر از توسعه خودروهای برقی است اما واقعیت این است که گازسوزسازی خودروها تا به امروز نتیجه چشمگیری نداشته است. البته ممکن است خودروساز بخواهد محصولاتی با پیشرانه توربوشارژر گازسوز در سبد تولیدات خود داشته باشد که این از فاکتورهای تأمین سلایق مشتری استفاده میکند و سیاست نادرستی نیست اما به اعتقاد نگارنده اگر قرار باشد گازسوزکردن خودروها به عنوان یک استراتژی توسعه خودروهای گازسوز در مقابل برقیسازی قرار بگیرد، در مسیر درستی حرکت نمیکنیم.
پیشتر گفته میشد قرار است دنا پلاس توربوشارژر سیانجی و جدید تا پایان
سال جاری به بازار عرضه شود و مزیت
صرفهجویی در هزینههای سوخت را
به دست آورد. بنا به رویه مرسوم ممکن است این تصمیم در ایام دهه فجر محقق شود و بهزودی شاهد رونمایی از این محصول برای عرضه عمومی باشیم.
اصولا در تولید خودروهای گازسوز نمیتوانیم به اندازه خودروهای تمامالکتریکی در بحث مقررات زیستمحیطی موفق عمل کنیم اما در مقایسه با خودروهای بنزینی یک گام جلوتر هستیم. ما به همان اندازه که تولیدکننده گاز هستیم، مصرفکننده هم هستیم و از آنجا که مصرف خانگی برای تأمین گرما، مصرف نیروگاهها برای تولید برق و همچنین سوخت برخی خودروها با گاز است، در زمستانها گاهی دچار کمبود گاز میشویم. فعلا برای جبران چنین کمبودهایی در نیروگاهها ناگزیریم به جای سوخت گاز طبیعی، مازوت بسوزانیم که نتیجهاش آلودهترشدن هوای شهرهاست. این تجربه نشان میدهد با آن که بیش از 30سال از تولید خودروهای گازسوز و احداث جایگاههای عرضه گاز سیانجی در کشور میگذرد، حرکت ما به سمت توسعه و رشد خودروهای گازسوز در کشور کارنامه چندان موفقی ندارد.
اشکال بعدی بحث نقطه ایمنی خودروهای گازسوز است. معمولا این خودروها باید هر 10 سال یکبار تعمیر و بازسازی کامل شوند و برخی مواقع لازم است کپسولهایشان تعویض شود. از آنجا که خودروی فرسوده را بیشتر اقشار آسیبپذیر استفاده میکنند و اغلب آنها عملا امکان مالی برای بازسازی مناسب را ندارند، در نتیجه در درازمدت ممکن است خودروهایی داشته باشیم که به لحاظ ایمنی گهگاه دچار مشکل شده و حادثهآفرین میشوند. حال سؤال اینجاست که چرا ما برعکس جهتگیری دنیا که به سمت برقیشدن میروند، به سوی گازسوزشدن میرویم در حالی که زیرساختهای کافی تأمین آن را نداریم. مسلما توسعه خودروهای گازسوز برای صنعت ما راحتتر و در دسترستر از توسعه خودروهای برقی است اما واقعیت این است که گازسوزسازی خودروها تا به امروز نتیجه چشمگیری نداشته است. البته ممکن است خودروساز بخواهد محصولاتی با پیشرانه توربوشارژر گازسوز در سبد تولیدات خود داشته باشد که این از فاکتورهای تأمین سلایق مشتری استفاده میکند و سیاست نادرستی نیست اما به اعتقاد نگارنده اگر قرار باشد گازسوزکردن خودروها به عنوان یک استراتژی توسعه خودروهای گازسوز در مقابل برقیسازی قرار بگیرد، در مسیر درستی حرکت نمیکنیم.
پیشتر گفته میشد قرار است دنا پلاس توربوشارژر سیانجی و جدید تا پایان
سال جاری به بازار عرضه شود و مزیت
صرفهجویی در هزینههای سوخت را
به دست آورد. بنا به رویه مرسوم ممکن است این تصمیم در ایام دهه فجر محقق شود و بهزودی شاهد رونمایی از این محصول برای عرضه عمومی باشیم.




