کوتاه از چامعه
چهارشنبهسوزی
من در محله سیمتری جی، جوانی را میشناسم دلاور، به نام هادی. كه عكسش را در انتهای یك كوچه بنبست گذاشتهاند در یك قاب خوشگل و چسباندهاند به دیوار خانه پدریاش. جوانی كه از لباس فرمش معلوم است كه در نیروی انتظامی خدمت میكرد.
ما اینجا در تهران دریا نداریم، ولی من در این محله یك مروارید پیدا كردهام كه از قضا مادر شهید هادی جواندلاور است؛ «مروارید ریواز»
باور كنید كرور كرور جواهر پیش پای نام و مرام این زن، خاكستر است. روزهای پایان سال و شلوغیهای چهارشنبهسوری كه همه برای جشن سال نو آماده میشوند، این مادر غمی بزرگ را به دوش میكشد. میگوید هادی پنجمین فرزند خانهاش بوده و مثل همه تهتغاریها انیس و مونس مادر. جوان خوش قدوبالایی كه اهل محل او را شهید هادی صدا میزنند و صحه میگذارند به مرام شهداییاش با بیان خاطرات كوتاهی كه تیتر همه آنها، مقید بودن شهید به رعایت حقالناس است و آنها را یاد «شهیدابراهیم هادی» میاندازد. آقا هادی همان سربازی است كه حین گشتزنی در شب چهارشنبهسوری، یك نارنجك دستی از بالای یك ساختمان، عدل میافتد روی كلاهكاسكتش و پس از دو ماه كما، در تاریخ بیست و چهارم اردیبهشت 93 به شهادت میرسد.
هادی همان پسر بامعرفتی است كه پسربچهای دارای معلولیت از اهالی محله را هر روز میگذاشته ترك موتورش و او را میبرده دوردور و میگویند بعد از این حادثه، پسرك از دوری آقا هادی تب میكند.
دو ماه این مادر در خوف و رجا ضجه میزند، التماس خدا را میكند. نذر و نیاز میكند و خدا را به كی به كی قسم میدهد كه پسر تازهدامادش را برایش نگه دارد. اما قسمت نیست. آقاهادی از دنیا میرود و حالا خانواده جوانكی كه به عمد او را نشانه رفته بوده، میآیند به التماس و جلب رضایت و قسم دادن اولیای دم. همه راضی میشوند، الا مرواریدخانم؛
الا و بلا كه قصاص ...
پنج سال تمام این زن سینهسپر میكند كه خودم با دستهای خودم قاتل پسرم را قصاص میكنم. تا اینكه یك روز پس از حكم دادگاه تجدیدنظر، با خودش خلوت میكند و بعد از كلی اشك و بغض و مرور خاطرات با خودش میگوید: «خدایا! من كی باشم كه بخواهم جان بنده تو را بگیرم!؟ كسی كه تو به او جان دادهای! خدایا من را ببخش و قاتل را میبخشد... به همین سادگی.»
القصه خواستم بگویم چهارشنبهسوری را چهارشنبهسوزی نكنیم و میان این سر و صداها، دل دریایی مرواریدخانم محله ما را یاد كنید.
بهشت زهرا 24 ساعته شد
سعید غضنفری، مدیرعامل سازمان بهشت زهرا(س) از ۲۴ ساعته شدن ورود مراجعهكنندگان به این آرامستان در روزهای پنجشنبه و جمعه آخر سال خبر داد.
وی با اشاره به ممنوعیت برگزاری هرگونه مراسم یادبود ختم، هفتم و چهلم و سالگرد در این روزها به مراجعهكنندگان تصریح كرد: «باتوجه به شرایط كرونا و همچنین تسهیل درخدمترسانی به مراجعهكنندگان در روزهای پنجشنبه و جمعه آخر سال« هیچ خدمتی برای برگزاری این مراسم ارائه نمیشود و فقط خاكسپاری متوفیان به صورت معمول انجام میپذیرد»./ جامجم دیلی
من در محله سیمتری جی، جوانی را میشناسم دلاور، به نام هادی. كه عكسش را در انتهای یك كوچه بنبست گذاشتهاند در یك قاب خوشگل و چسباندهاند به دیوار خانه پدریاش. جوانی كه از لباس فرمش معلوم است كه در نیروی انتظامی خدمت میكرد.
ما اینجا در تهران دریا نداریم، ولی من در این محله یك مروارید پیدا كردهام كه از قضا مادر شهید هادی جواندلاور است؛ «مروارید ریواز»
باور كنید كرور كرور جواهر پیش پای نام و مرام این زن، خاكستر است. روزهای پایان سال و شلوغیهای چهارشنبهسوری كه همه برای جشن سال نو آماده میشوند، این مادر غمی بزرگ را به دوش میكشد. میگوید هادی پنجمین فرزند خانهاش بوده و مثل همه تهتغاریها انیس و مونس مادر. جوان خوش قدوبالایی كه اهل محل او را شهید هادی صدا میزنند و صحه میگذارند به مرام شهداییاش با بیان خاطرات كوتاهی كه تیتر همه آنها، مقید بودن شهید به رعایت حقالناس است و آنها را یاد «شهیدابراهیم هادی» میاندازد. آقا هادی همان سربازی است كه حین گشتزنی در شب چهارشنبهسوری، یك نارنجك دستی از بالای یك ساختمان، عدل میافتد روی كلاهكاسكتش و پس از دو ماه كما، در تاریخ بیست و چهارم اردیبهشت 93 به شهادت میرسد.
هادی همان پسر بامعرفتی است كه پسربچهای دارای معلولیت از اهالی محله را هر روز میگذاشته ترك موتورش و او را میبرده دوردور و میگویند بعد از این حادثه، پسرك از دوری آقا هادی تب میكند.
دو ماه این مادر در خوف و رجا ضجه میزند، التماس خدا را میكند. نذر و نیاز میكند و خدا را به كی به كی قسم میدهد كه پسر تازهدامادش را برایش نگه دارد. اما قسمت نیست. آقاهادی از دنیا میرود و حالا خانواده جوانكی كه به عمد او را نشانه رفته بوده، میآیند به التماس و جلب رضایت و قسم دادن اولیای دم. همه راضی میشوند، الا مرواریدخانم؛
الا و بلا كه قصاص ...
پنج سال تمام این زن سینهسپر میكند كه خودم با دستهای خودم قاتل پسرم را قصاص میكنم. تا اینكه یك روز پس از حكم دادگاه تجدیدنظر، با خودش خلوت میكند و بعد از كلی اشك و بغض و مرور خاطرات با خودش میگوید: «خدایا! من كی باشم كه بخواهم جان بنده تو را بگیرم!؟ كسی كه تو به او جان دادهای! خدایا من را ببخش و قاتل را میبخشد... به همین سادگی.»
القصه خواستم بگویم چهارشنبهسوری را چهارشنبهسوزی نكنیم و میان این سر و صداها، دل دریایی مرواریدخانم محله ما را یاد كنید.
بهشت زهرا 24 ساعته شد
سعید غضنفری، مدیرعامل سازمان بهشت زهرا(س) از ۲۴ ساعته شدن ورود مراجعهكنندگان به این آرامستان در روزهای پنجشنبه و جمعه آخر سال خبر داد.
وی با اشاره به ممنوعیت برگزاری هرگونه مراسم یادبود ختم، هفتم و چهلم و سالگرد در این روزها به مراجعهكنندگان تصریح كرد: «باتوجه به شرایط كرونا و همچنین تسهیل درخدمترسانی به مراجعهكنندگان در روزهای پنجشنبه و جمعه آخر سال« هیچ خدمتی برای برگزاری این مراسم ارائه نمیشود و فقط خاكسپاری متوفیان به صورت معمول انجام میپذیرد»./ جامجم دیلی
تیتر خبرها




