رباتی برای پرواز در زهره و شنا در تیتان

رباتی برای پرواز در زهره و شنا در تیتان

سیاره زهره، دومین سیاره منظومه شمسی از لحاظ فاصله تا خورشید بوده و براساس یافته‌های سیاره‌شناسان، بالاترین دمای ثبت‌شده در منظومه شمسی مربوط به این سیاره است. جو غلیظ و اسیدی زهره و تحقیقات انجام‌شده تا به امروز از شرایطی سخت و شگفت‌انگیز در این سیاره خبر می‌دهد. زهره میلیون‌ها سال پیش شاهد فوران آتشفشان‌های بسیار عظیمی بوده است و فشار جو در آن به ‌اندازه اعماق اقیانوس‌های زمین است. این موارد باعث شده است ماموریت‌های فضایی بسیار کمی برای ورود به جو آن یا فرود روی آن طراحی شده باشد. 
با پیشرفت‌های مختلف در کنترل سامانه‌ها در فضا و همچنین تحولات دنیای پهپادها سازمان فضایی ناسا از طرحی پیشتازانه برای کاوش در سیاره زهره و همچنین برخی از قمرهای منظومه شمسی مانند تیتان در نزدیکی سیاره زحل در آینده نه‌چندان دور خبر داده است. پرنده‌ای رباتیک و بال‌ثابت با نام بریز (BREEZE) از مرحله طراحی امکان‌سنجی و طراحی اولیه عبور کرده است و در حال وارد شدن به ساخت نمونه‌های عملیاتی است. 
این ربات پرنده با استفاده از جریانات جوی سیاره و با شناور شدن روی آنها انرژی مورد نیاز حرکت خود را به‌دست‌می‌آورد و قادر است به‌طور مداوم در ارتفاع بین 50 تا 60 کیلومتری از سطح سیاره پرواز کرده و هر چهار تا شش روز یک‌بار به دور آن پرواز کند بدون آن‌که نیازمند فرود باشد. محموله علمی آن شامل بادسنج، مغناطیس‌سنج، طیف‌سنج‌های مختلف، رادار و دوربین نور مرئی است. این مطالعات شامل ردیابی الگوهای آب‌وهوا، تعیین اجزای اتمسفر، نقشه‌برداری میدان مغناطیسی زهره و ایجاد اسکن‌های دقیق از سطح آن است. این ربات با استفاده از باتری‌های خورشیدی خود انرژی لازم را برای ادوات الکتریکی و ارتباطی خود به‌دست‌آورده و به نوعی در حال طراحی است که به‌طور تمام‌وقت با زمین در ارتباط بوده و قابل کنترل باشد. 
این سامانه با استفاده از باله‌ها و پیشرانه خود که بر مبنای شناوری روی جریانات هوایی زهره طراحی شده است، می‌تواند مانورهای بسیار متنوعی را از لحاظ پروازی اجرا کند. همچنین این سامانه قابلیت مطالعه نیمه تاریک زهره در شب را نیز دارد و از قابلیت ارائه نقشه‌های سه‌بعدی بهره می‌برد. همچنین طوری طراحی شده است که اجزای حساس آن درون بدنه قرار داشته و با مشکل خوردگی و آسیب در جو اسیدی زهره روبه‌رو نخواهد شد. این پهپاد برای تعیین دقیق موقعیت، از ترکیبی از ردیاب ستاره (مانند نگاه‌کردن ملوانان قدیمی به آسمان برای ناوبری در دریا) و حسگرهای شتاب‌سنج و ژیروسکوپ استفاده می‌کند.
از قابلیت‌های بسیار جذاب این کاوشگر این است که می‌تواند در هر سامانه سیاره‌ای که دارای سیستم جوی منسجم باشد مانند زمین به کاوش بپردازد و همچنین در داخل آب نیز قابلیت شناوری و تحقیق دارد. برای همین می‌تواند در برخی از اقمار منظومه شمسی؛ به‌طورمثال در قمر تیتان در اطراف سیاره زحل که دومین قمر بزرگ منظومه شمسی است نیز به کار گرفته شود و ضمن پرواز در جو آن به درون دریاچه‌های متان در این قمر رفته با شناوری در آن و سفر به اعماق آنها به شناسایی بهتر این مناطق کمک کند. زمان دقیقی برای ارسال این کاوشگر به سیاره زهره مشخص نشده است اما به نظر می‌رسد سال 1401/ 2022، سال مهمی در نهایی شدن تحقیقات آن است.